De 'Franse 'baarbrief' en Wanneer kregen jullie je eerste kind?
Alle Franse mannen en vrouwen van 29 jaar krijgen deze zomer een brief
waarin ze worden gewezen op hun ‘biologische klok’ en de impact daarvan
op hun vruchtbaarheid.
Daar vinden mensen wat van.
Dat er steeds minder kinderen worden geboren, speelt trouwens ook in Nederland.
Het gemiddelde kindertal daalde van ongeveer 1,8 kind per vrouw in 2010
naar ongeveer 1,4 nu. Die snelle daling hadden demografen niet zien
aankomen en kunnen ze ook niet echt verklaren.
Ik denk echter niet dat zo'n brief hier in Nederland veel zou veranderen.
Nederlanders vinden zoiets al gauw betutteling denk ik.
En voor sommige ontvangers van de brief kan dit ook pijnlijk zijn.
In de brief benadrukt de Franse overheid overigens wel dat er hulp beschikbaar is voor
wie moeilijk kinderen kan krijgen. Volgens de overheid treft dat een op
de acht koppels.
Wat vinden jullie van de zogenaamde 'baarbrief' ?
Wanneer kregen jullie je eerste kind?
https://www.rtl.nl/nieuws/rtl-nieuwspanel/artikel/5628996/franse-baarbrief-stuit-op-weerstand-nederland
maar dan bij voorkeur wel uit het buitenland, anders plust het aantal inwoners niet…
Diezijnvanmij schreef op 22-07-2026 om 14:49:
maar dan bij voorkeur wel uit het buitenland, anders plust het aantal inwoners niet…
Interlandelijke adoptie wordt dan weer meer en meer de ban in gedaan.
Zit je dus met een Engelstalig of Thaïs pleegkind dat heen-en-weer gesleept wordt tussen landen 
. Schitterend voor de hechting. Not.
Valeria schreef op 21-07-2026 om 17:08:
[..]
Ik vind het niet gek dat ze tekort aan pleegouders hebben.
Maar waar laten ze de kinderen waar ze geen pleegouders voor kunnen vinden?
In een gezinshuis of een instelling. Maar daar zijn ook te weinig plekken. Dus moeten jeugdbeschermers bij mijn weten met kinderen leuren.
Ik las een aantal achterstallige postings en wilde al ingaan op de misslagen van FruitMoeder, maar dat hebben anderen gelukkig al gedaan 
Goede voorlichting vind ik belangrijk, maar zo’n brief voelt toch wat bemoeizuchtig. Een kinderwens hangt van zoveel meer af dan je leeftijd zoals een fijne partner, een geschikte woning en betaalbare opvang bijvoorbeeld. Daar zou ik als overheid liever in investeren. En voor mensen bij wie zwanger worden niet lukt, kan zo’n brief behoorlijk confronterend zijn.
Dit had ik ook niet meegekregen eerlijk gezegd maar ik vraag me vooral af of de Franse autoriteiten echt denken dat dit gaat werken. Zo ja, dan mogen ze wel wat goed geschoolde communicatiemedewerkers aannemen die ze al deze moeite en kosten hadden kunnen besparen.
Dutchgirly schreef op 21-07-2026 om 22:32:
Vreselijk deze brief. Ik heb geen kinderen en ik wil ze ook niet. Als je geen kinderen wilt/hebt dan moet je je al voortdurend verantwoorden naar anderen. Je krijgt al door de samenleving het gevoel dat het niet normaal is, dat er iets mis met je is. Sommige vrouwen beginnen toch maar aan kinderen 'omdat het zo hoort'. Het is al een moeilijke keus om te zeggen; Nee dit is niet de juiste keuze voor mij (of het kind). En dan nog zo'n brief eroverheen van de overheid? Echt vreselijk en weinig empathisch.
Het is ieders keuze om geen kinderen te willen, om welke reden dan ook. Ik begrijp goed dat het vervelend overkomt als sommige mensen willen weten waarom je die keuze hebt gemaakt.
Ik zie in mijn omgeving wel dat mensen wat later kinderen krijgen (35+) maar dan wel verwachten dat opa en oma kunnen oppassen terwijl die dan bijvoorbeeld al 70 zijn.
Prima zolang opa en oma gezond zijn, waar daar kun je niet op voorhand vanuit gaan. Op een gegeven moment zitten ze dan én met schoolgaande kinderen én ouders die mantelzorg nodig hebben. Ergens snap ik wel de oproep naan mensen om op tijd aan kinderen te beginnen.
Damoontje schreef op 25-10-2026 om 22:59:
Ik zie in mijn omgeving wel dat mensen wat later kinderen krijgen (35+) maar dan wel verwachten dat opa en oma kunnen oppassen terwijl die dan bijvoorbeeld al 70 zijn.
Prima zolang opa en oma gezond zijn, waar daar kun je niet op voorhand vanuit gaan. Op een gegeven moment zitten ze dan én met schoolgaande kinderen én ouders die mantelzorg nodig hebben. Ergens snap ik wel de oproep naan mensen om op tijd aan kinderen te beginnen.
Ook al ben ik nu gezond en 52, ga ik niet structureel op fictieve (want ik heb ze niet) kleinkinderen passen. Sowieso niet, want daar heb ik helemaal geen zin in, maar als je vroeger grootouder wordt, dan werk je gewoon nog.
Wieder schreef op 26-10-2026 om 05:49:
[..]
Ook al ben ik nu gezond en 52, ga ik niet structureel op fictieve (want ik heb ze niet) kleinkinderen passen. Sowieso niet, want daar heb ik helemaal geen zin in, maar als je vroeger grootouder wordt, dan werk je gewoon nog.
Ik heb ook geen kinderen. Ben nu 44. Als ik eerder mijn vriend was tegen gekomen etc etc was het misschien anders gelopen.
Ik zou zelf dus niet rond mijn 30e gedacht hebben: Carrière, gezin, alles tegelijk en dat mijn moeder dan wel zou oppassen.
Wieder schreef op 26-10-2026 om 05:49:
[..]
Ook al ben ik nu gezond en 52, ga ik niet structureel op fictieve (want ik heb ze niet) kleinkinderen passen. Sowieso niet, want daar heb ik helemaal geen zin in, maar als je vroeger grootouder wordt, dan werk je gewoon nog.
Ik ken grootouders die hier speciaal een dag minder per week voor gaan werken. Dat verschilt dus wel echt per grootouder.
Zeespiegel schreef op 26-10-2026 om 06:02:
[..]
Ik ken grootouders die hier speciaal een dag minder per week voor gaan werken. Dat verschilt dus wel echt per grootouder.
Mijn moeder is ook minder gaan werken toen mijn neefje werd geboren. Echter ze kreeg ook de mantelzorg voor mijn vader er bij.
Als ik broer was geweest, had ik niet mijn kind bij mijn ouders gebracht in de verwachting dat die wel zouden oppassen.
Damoontje schreef op 26-10-2026 om 06:05:
[..]
Mijn moeder is ook minder gaan werken toen mijn neefje werd geboren. Echter ze kreeg ook de mantelzorg voor mijn vader er bij.
Als ik broer was geweest, had ik niet mijn kind bij mijn ouders gebracht in de verwachting dat die wel zouden oppassen.
Dar gebeurt normaal wel in overleg natuurlijk.
En best kans dat je moeder het passen op het kleinkind een leuke afwisseling vond van de mantelzorg. Kost wel ook energie. Maar als iets leuk is haal je er ook energie uit.
Mantelzorg voor een ouder is meestal een treurige zaak, want gaar alleen maar achteruit.
Wieder schreef op 26-10-2026 om 05:49:
[..]
Ook al ben ik nu gezond en 52, ga ik niet structureel op fictieve (want ik heb ze niet) kleinkinderen passen. Sowieso niet, want daar heb ik helemaal geen zin in, maar als je vroeger grootouder wordt, dan werk je gewoon nog.
Ik werk ook nog, vier dagen per week. Ik dacht (rond mijn 50e) ook altijd dat ik niet wilde oppassen omdat ik mijn werk nog zo leuk vind. Maar nu met zestig kijk ik daar toch anders naar. Er is nog helemaal geen kleinkind onderweg maar ik zie wel hoe leuk vriendinnen het vinden om op te passen. En mijn idee erover is wel aan het verschuiven. Ik wil er alleen niet minder voor gaan werken, dus wordt nog wel een lastige als het zo ver zou zijn.
Zeespiegel schreef op 26-10-2026 om 06:45:
[..]
Dar gebeurt normaal wel in overleg natuurlijk.
En best kans dat je moeder het passen op het kleinkind een leuke afwisseling vond van de mantelzorg. Kost wel ook energie. Maar als iets leuk is haal je er ook energie uit.
Mantelzorg voor een ouder is meestal een treurige zaak, want gaar alleen maar achteruit.
Dank je voor je relativering Zeespiegel.
Het is inderdaad precies wat jij zegt. Als neefje er is, is oppassen de taak van mijn moeder. Mijn vader kan dan in principe de hele dag uittrekken voor zijn eigen dingen zoals medicatie en rusten.
Ik was wat verontwaardigd toen ik van broer hoorde dat de oppas gewoon door zou gaan terwijl ik ook begreep dat vader net uit het ziekenhuis kwam. Maar blijkbaar hebben ze gedacht, ze passen altijd op op woensdag dus nu ook. De structuur vasthouden.
Damoontje schreef op 25-10-2026 om 22:59:
Ik zie in mijn omgeving wel dat mensen wat later kinderen krijgen (35+) maar dan wel verwachten dat opa en oma kunnen oppassen terwijl die dan bijvoorbeeld al 70 zijn.
Prima zolang opa en oma gezond zijn, waar daar kun je niet op voorhand vanuit gaan. Op een gegeven moment zitten ze dan én met schoolgaande kinderen én ouders die mantelzorg nodig hebben. Ergens snap ik wel de oproep naan mensen om op tijd aan kinderen te beginnen.
Dat zie ik inderdaad ook gebeuren in mijn nabije toekomst. Mijn ouders hebben steeds meer zorg nodig. Mijn kinderen naderen de dertig dus als ze kinderen willen verwacht ik dat dat de komende tien jaar gaat gebeuren. En ik werk nog met veel plezier vier dagen per week.
Waarom heeft een week geen acht dagen?