Jongensnaam gekozen, wat nu? Switchen?

Aloysius. Een heilige. En de naam van de teddybeer in Brideshead Revisited (ja, ik ben al oud). Ik zou mijn kind daar niet mee opzadelen, of is er misschien een handzame afkorting van? 

Daar ben je gezegend mee, met zo'n naam in de familie. In mijn moeders familie kwam/komt de naam Servaas wel voor, ook nogal apart.  Wel makkelijker te spellen dan Aloysius. En mijn ouders en ooms/tantes hebben hun zoons wat meer doorsneenamen gegeven. 

Temet schreef op 08-07-2026 om 10:40:

Aloysius. Een heilige. En de naam van de teddybeer in Brideshead Revisited (ja, ik ben al oud). Ik zou mijn kind daar niet mee opzadelen, of is er misschien een handzame afkorting van?

Daar ben je gezegend mee, met zo'n naam in de familie. In mijn moeders familie kwam/komt de naam Servaas wel voor, ook nogal apart. Wel makkelijker te spellen dan Aloysius. En mijn ouders en ooms/tantes hebben hun zoons wat meer doorsneenamen gegeven.

Lou. Prima naam imo

FruitMoeder schreef op 08-07-2026 om 09:38:

Ik zet met iemand op school van Chinese afkomst en die gebruikte een zelfgekozen Nederlandse naam omdat docenten haar echte naam toch niet uit konden spreken. Dat vond ik altijd erg sneu. Gelukkig gebeurt dat tegenwoordig zelden.

Dat is niet sneu, want heel normaal in veel delen van Azië. Beetje wereldvreemd weer, dit.

Ik had vroeger een geadopteerd meisje uit China in de klas. Die had een Nederlandse roepnaam, van haar adoptieouders gekregen. Op haar paspoort had ze eerst haar Nederlandse en daarna ook haar Chinese naam, dat was inderdaad moeilijk uitspreekbaar, maar op zich wennen kinderen wel snel aan een naam.

Ik ken iemand die Martijn Wietse heet, van doopnaam. 

Hij was de derde Martijn van zijn lichting bij de sportclub en praktisch als hij is, ging hij zichzelf daar Wietse noemen. Ik kwam later bij de club dus wist niet beter dan dat die jongen Wietse heette. 
Veel later in zijn werkende leven heeft hij weer de naam Martijn aangenomen. Heel raar want iemand die in je hoofd eenmaal Wietse heet, daar past de naam Martijn niet meer bij. 

Zal ook nooit het gesprek tussen twee van mijn collega's vergeten, die allebei hun kinderen vreselijk gekunstelde tokkie-namen hadden gegeven, met accenten die nergens op sloegen ( "staat gewoon mooi") (en natuurlijk groots getatoeëerd op de onderarm) , en die samen hard aan het klagen waren dat niemand ooit de namen van hun kinderen goed kon uitspreken. 

Korte namen worden ook vaak verkeerd geschreven. Rik, Ric, Rick, Ryck. 

Ysenda schreef op 08-07-2026 om 10:50:

[..]

Nou, ik denk dat 99% van mijn Chinese collegae voor werk een westerse naam hebben gekozen of een vereenvoudigde versie van hun naam gebruiken. Wij hebben fabrieken en verkoopkantoren in China en daardoor een bovengemiddeld aantal collegaas uit China.

Maar dat is toch erg. Dat je je naam moet aanpassen omdat ze het in het buitenland niet snappen. Floortje Dessing noemt zich in het buitenland steeds Flora. Dat vind echt 2 hele verschillende namen. Net als (daar komt die weer) Willem die in het buitenland doorgaat als William. Het voelt een beetje alsof mensen uit bepaalde culturen zich  aanpassen zodat het voor andere makkelijker wordt en zich zelf dan maar wegcijferen. Engelsen en Fransen doen dat veel minder. Misschien moeten wij daar een voorbeeld aannemen. 

Man wilde dat zoon een internationale naam kreeg, waarvan het grootste deel van de wereldbevolking het kon uitspreken.
Volgens mij is dat wel gelukt.

Kennis had spijt dat ze haar dochter Jacqueline had genoemd. Geen doen voor een zesjarige om die naam te schrijven/stempelen.
Ik vind het wel een mooie naam.

FruitMoeder schreef op 08-07-2026 om 13:04:

[..]

Maar dat is toch erg. Dat je je naam moet aanpassen omdat ze het in het buitenland niet snappen. Floortje Dessing noemt zich in het buitenland steeds Flora. Dat vind echt 2 hele verschillende namen. Net als (daar komt die weer) Willem die in het buitenland doorgaat als William. Het voelt een beetje alsof mensen uit bepaalde culturen zich aanpassen zodat het voor andere makkelijker wordt en zich zelf dan maar wegcijferen. Engelsen en Fransen doen dat veel minder. Misschien moeten wij daar een voorbeeld aannemen.

Erg kan ik dat niet vinden hoor. Het voelt ongemakkelijk als anderen constant struikelen over de uitspraak. Dan liever iets passends. Je aanpassen is pas fout als je je eigenheid onder het stof laat schoffelen. En dat doe je niet als je zélf een praktische naam kiest.

Als je Dick heet, maak er voor engelstaligen met wie je schriftelijk communiceert Dik van. Geen uitspraakkwestie, wel een gevoelskwestie. 

Poezenmeisje schreef op 08-07-2026 om 14:34:

Man wilde dat zoon een internationale naam kreeg, waarvan het grootste deel van de wereldbevolking het kon uitspreken.
Volgens mij is dat wel gelukt.

Kennis had spijt dat ze haar dochter Jacqueline had genoemd. Geen doen voor een zesjarige om die naam te schrijven/stempelen.
Ik vind het wel een mooie naam.

Een naam is voor het leven, het leren schrijven duurt dan net even iets langer. Maar als volwassene heb je vervolgens wel een volwassen naam. Ik vind het ook een mooie naam.