Bijna 3, slaaproutine HELPPP
Mijn dochter word over twee maanden 3jr.
Ik heb ook een kindje van 10 maanden.
Mijn oudste dochter heeft altijd goed geslapen, tot 4 mnd geleden. Toen gestopt met haar speen. Sindsdien drama in de nacht/avond.
Ik breng haar elke dag rond 20 u naar bed, moet dan in haar bed gaan liggen anders gaat ze huilen. Dan word de baby weer wakker dus ik ben verplicht te blijven liggen. Dit duurt soms n uur!! Als ze slaapt heb ik vaak niks meer aan mijn avond.
Als mijn man en ik dan naar bed willen rond 00:00 word ze vaak wakker en wil ze bij ons liggen. Ik leg haar dan niet terug in dr eigen bed want dan gaat ze huilen en word de baby wakker. Nu hebben mijn man en ik dus geen privacy meer in ons bed en slapen we elke avond met onze dochter. Wat moeten we doen?? Dit kan zo niet langer. Ik slaap amper, want ze draait veel en word vaak wakker in de nacht. Dan wil ze n slok drinken en slaapt verder, maar k ben dan wel weer wakker….
Klinkt op zich bekend. Ik heb mij er zelf bij neer gelegd dat ons oudste zoontje (nu 3,5j) veel behoefte heeft aan nabijheid, ook 's nachts. Met wel als verschil dat het hier al zijn hele leven zo is, en hij niet opeens slechter is gaan slapen.
Wat hier soms/vaak helpt:
- Zelf eerder naar bed, bijv. om 21:30 ipv 0:00. Dan maar even geen leuke avonden. Van zelf te weinig slaap word je nog ongezelliger.
- Bij 's nachts wakker worden zelf naast hem gaan liggen in zijn bed. Hier hebben we trouwens een groot bed voor hem (1,20×2,00m), zodat dat ook prima kan. Dan kan tenmiste 1 van de 2 ouders wel goed slapen. En kan je weer wegsneaken na even daar geslapen te hebben.
- Overdag/'s avonds vertellen dat papa en mama niet zo goed kunnen slapen door hem, en dat hij welkom is in bed als het bijv. licht begint te worden buiten
- Bij het naar bed brengen het voorspelbaar houden en steeds iets meer uitbreiden naar zelfstandig slapen. Bijv. eerst eens zeggen dat je nog even naar de wc moet en dan weer naast hem komt liggen (en dat dan dus ook doen!). En zo elke avond steeds weer een beetje langer wegblijven tot hij na het standaard bedtijdritueel zelf in slaap valt zonder dat je er nog een halfuur naast hoeft te liggen.
Hier worden de jongste en oudste trouwens nooit echt wakker van elkaar gelukkig. Wellicht wat kamers wisselen zodat ze verder van elkaar vandaan liggen?
Kinderen zijn inderdaad een avondvullende ‘hobby’. Heb je je driejarige al eens gevraagd om zachtjes te doen voor de baby? En hoe reageer je zelf, lukt het om je kindje gerust te stellen? Ik heb een tweeling en toen ze klein waren, sliepen ze samen op 1 kamer. Dan fluisterde ik en vroeg haar dat ook te doen, om haar zusje te laten slapen. Dat snapte ze prima op die leeftijd. Heeft ze iets anders dan een speen? Iets om haar te troosten om zelf in slaap te kunnen komen? Nu heeft ze jou daarvoor nodig. Misschien kun je iets vinden ter vervanging. Sterkte want slaapgebrek is vreselijk vermoeiend, beperkt je denkvermogen en beïnvloedt je humeur.
Ik vind dat je dochter vrij laat naar bed gaat. Slaapt ze overdag nog? Zo ja, misschien moet het middagslaapje eraf. Zo nee, dan zou ik haar eerder naar bed brengen. De kans bestaat nl dat ze over haar slaap heen is.
En ik snap dat het niet fijn is een uur bij je dochter te moeten zitten/liggen Maar als je tot 21u bij je kind blijft en om 0.00u naar bed gaat, heb je nog steeds een avond van 3 uur. Een beetje omdenken helpt soms de boel te relativeren.
Waarom moest die speen weg? Beter voor het gebit, dat snap ik. Maar slaap is voor mij heilig en die beugel komt er waarschijnlijk toch wel 😉
Kan niet één van jullie (om beurten) in haar bed gaan liggen als zij in jullie bed kruipt? Dan slaapt er tenminste één wel goed.
2,5 jarige dochter van mij toen wilde niet naar bed. Om juist die druk eraf te halen zei ik: je hoeft niet te slapen. Blijf maar wakker maar je lijfje moet uitrusten voor morgen. Anders kan je niet: klimmen, spelen… (alle dingen genoemd die ze leuk vindt) Uiteindelijk werd t ook dat ik zei: en wakker blijven he vannacht! Met een knipoog. En toen zei ze de volgende ochtend: mama het is weer niet gelukt om wakker te blijven! Vanavond weer proberen!
In plaats van een strijd te maken ging dit goed. Elke situatie is natuurlijk anders, maar misschien helpt het om de druk eraf te halen.
Bloemenzee schreef op 20-10-2026 om 10:14:
Waarom moest die speen weg? Beter voor het gebit, dat snap ik. Maar slaap is voor mij heilig en die beugel komt er waarschijnlijk toch wel 😉
Kan niet één van jullie (om beurten) in haar bed gaan liggen als zij in jullie bed kruipt? Dan slaapt er tenminste één wel goed.
Er ging iets mis, sorry!
Waarom ik een speen niet ok vind voor een bijna-3 jarige:
spenen zijn voor baby's die nog zuigbehoefte hebben en niet voor peuters/ kleuters.
Gevolgen van veel te lang een speen toestaan:
- de boventanden gaan in een 'boog' staan ipv van in een rijtje
- de speen belemmert de spraak.
zwaankip schreef op 20-10-2026 om 18:27:
-
- de speen belemmert de spraak.
Maar dat is toch vooral als n kind overdag de speen krijgt? Wij hadden de speen in bed liggen. Buiten t bed = geen speen.
Hier lag kind op die leeftijd in n volwassen bed. Bij onrust kroop een van ons bij haar in bed. Met de opmerking: als jij straks slaapt, ga ik weer naar mn eigen bed. Nou ja, soms viel ik gewoon in slaap bij haar in bed, tsja.... en soms zei ze zelf na 5 minuten dat ik wel weer mocht gaan.
Je moet doen wat het beste werkt voor jouw familie in dat moment. Als ik jou zo lees werkt deze routine niet meer.
Ik zou toch het strijdje aan gaan, een moment per keer dus misschien eerst het samen slapen. Dat betekent ook voor lief nemen dat de baby wakker wordt of dat je ook snachts een uur naast haar moet liggen.
Eigenlijk wat masatsu zegt, een routine die je steeds meer omzet naar zelfstandigheid. (Zo zijn wij ook van 3 boekjes en jammeren om meer terug gegaan naar 1 boekje en lekker instoppen)
En hier werkte het ook om het over rusten te hebben ipv slapen. Dan is er minder verzet tegen naar bed gaan. Soms geef ik bijvoorbeeld ook aan dat hij zelf een boekje mag lezen maar daarna wel moet gaan liggen. Dat werkt. Oftewel zelf controle geven maar binnen grenzen die voor jullie werken. (Zoals zachtjes want baby slaapt).