Peuter weent de hele tijd op school
Hoi allemaal,
Wij wonen in Belgie en hier beginnen kindjes op 2.5 met de instapklas in de kleuterschool. Mijn zoontje is nooit naar de opvang geweest, en is 1 september gestart. De dagen zijn een hel. Hij weent non-stop en als we het thuis over school hebben, begint hij ook al te wenen. De wendaagjes (waar ik of mijn man bijwaren) vond hij geweldig, dus het is niet de juf of de andere kindjes, het is echt helemaal de verlatingsangst en het idee dat we hem achterlaten.
Het is een supertof steinerschooltje, dus de klasjes zijn huiselijk en rustig en iets kleiner zelfs dan in een gewone school. Dus daaraan ligt het zeker niet.
Ik weet dat 2 weken nog niet zo lang is, maar het doet zoveel verdriet om hem zo te zien. Hij is anders zo'n vrolijk kindje. Hebben er andere mensen dit ook ervaren met de opvang/schoolstart op deze leeftijd en wanneer kan ik verbetering verwachten?
Een babybroertje kan zeker wel impact hebben. Ik vind het echter wel heel groot om ervan te maken dat een kind zich 'ingewisseld' voelt. De meeste kinderen die ik ken gaan tijdens het verlof van de moeder gewoon naar de opvang om hun structuur en ritme vast te houden. En ook naar school als ze daar al zitten, ook als ze nog niet leerplichtig zijn.
School is namelijk geen opvang, maar een onderwijsinstituut waarbij het niet handig is om zomaar een paar maanden niet te komen 'omdat je moeder toch thuis is'.
Wel is het moment van starten wellicht niet helemaal handig als er net een baby is.
Dan zou ik eerder kijken naar starten na de kerstvakantie. En uitleggen dat alle kindjes naar school gaan, dat dat erbij hoort. En dat je hem ook weer komt halen.
Erbij blijven in de klas lijkt me geenszins een optie. Heel onrustig voor kinderen. Stel je voor je bent een kleuter en er zit de hele dag een moeder in de klas in een hoekje gewoon te zitten, krijg er als volwassene al de kriebels van. Ook voor de juf niet fijn lijkt me. Zeker omdat een kind daarvan niet leert om zonder mama te zijn en het vertrouwen ontwikkelt dat hij ook weer opgehaald wordt.
Overigens snap ik wel dat het voor een school niet werkbaar is als een kind urenlang continu huilt. Dat overheerst heel je groepsdynamiek en je komt nauwelijks meer aan lesgeven toe.
MamaE schreef op 14-09-2026 om 10:18:
Een babybroertje kan zeker wel impact hebben. Ik vind het echter wel heel groot om ervan te maken dat een kind zich 'ingewisseld' voelt. De meeste kinderen die ik ken gaan tijdens het verlof van de moeder gewoon naar de opvang om hun structuur en ritme vast te houden. En ook naar school als ze daar al zitten, ook als ze nog niet leerplichtig zijn.
School is namelijk geen opvang, maar een onderwijsinstituut waarbij het niet handig is om zomaar een paar maanden niet te komen 'omdat je moeder toch thuis is'.
Wel is het moment van starten wellicht niet helemaal handig als er net een baby is.
Dan zou ik eerder kijken naar starten na de kerstvakantie. En uitleggen dat alle kindjes naar school gaan, dat dat erbij hoort. En dat je hem ook weer komt halen.
Erbij blijven in de klas lijkt me geenszins een optie. Heel onrustig voor kinderen. Stel je voor je bent een kleuter en er zit de hele dag een moeder in de klas in een hoekje gewoon te zitten, krijg er als volwassene al de kriebels van. Ook voor de juf niet fijn lijkt me. Zeker omdat een kind daarvan niet leert om zonder mama te zijn en het vertrouwen ontwikkelt dat hij ook weer opgehaald wordt.
Overigens snap ik wel dat het voor een school niet werkbaar is als een kind urenlang continu huilt. Dat overheerst heel je groepsdynamiek en je komt nauwelijks meer aan lesgeven toe.
En dat is nu precies wat hier speelt. Logisch dat kind het niet snapt.
Ingewisseld is te sterk genoemd. Maar een nieuwe structuur zonder mamma terwijl er thuis ook al een grote verandering is door de baby is wel wat veel. Wel jammer voor de ouders want juist met een kleine baby is het ook wel lekker als de oudste het fijn heeft bij de opvang en de ouders de handen iets meer vrij hebben. En vaak voor de oudste wel fijn want dan blijft op de andere plek de structuur hetzelfde. Er zijn geen garanties. Het enige wat je weet is dat het nu niet werkt. Je kan niet in de toekomst kijken. Met de informatie nu lijkt het me verstandig het advies van de juf te volgen.
Ik zou ook het advies van de juf volgen. Sommigen hebben het over de Sinterklaastijd, maar speelt dit in België net zo veel als in Nederland?
Kind zal ook wel moe zijn van deze dagen. Gebracht en gehaald worden, hele dag huilen, het ritueel is al ingewikkeld nu er ook een baby is.
Wel vertellen dat hij als hij iets groter is weer naar school kan. Maar even rust in de tent (voor zover dat kan met een baby) voor een week of zes is wel fijn denk ik.
Onze destijds 6-jarige had een enorme terugslag toen er een broertje werd geboren. Baby en peuter mochten lekker bij mij thuis blijven en zij zat in haar eentje op school. Verschrikkelijk vond ze dat...
Ik zou even een pauze nemen en over een tijdje weer proberen.
Damoontje schreef op 14-09-2026 om 12:58:
Ik zou ook het advies van de juf volgen. Sommigen hebben het over de Sinterklaastijd, maar speelt dit in België net zo veel als in Nederland?
De rituelen rond de Sint zijn anders en het is echt een kinderfeest (over 't algemeen geen gigantische familiefeesten, die houden we voor Kerst 
). Maar an sich merk ik bij mijn nichtjes en neefjes dat het toch echt wekenlang gigantisch speelt.
De Sint komt, wekenlang uitkijken naar pakjes en wekenlang kijken dat we maar braaf genoeg zijn of Piet stopt ons in de zak en we krijgen niets. Met een deel kinderen dat er dus echt halve nachten van wakker ligt.
Combineer dat ook nog eens met de Kerst-drukte die er vlak na komt en ik zou kind niet half november opnieuw laten starten, maar ineens wachten tot na de Kerstvakantie. Tegen dan is kind waarschijnlijk ook zo goed als 3.
Marty1984 schreef op 14-09-2026 om 16:01:
[..]
De rituelen rond de Sint zijn anders en het is echt een kinderfeest (over 't algemeen geen gigantische familiefeesten, die houden we voor Kerst
De Sint komt, wekenlang uitkijken naar pakjes en wekenlang kijken dat we maar braaf genoeg zijn of Piet stopt ons in de zak en we krijgen niets. Met een deel kinderen dat er dus echt halve nachten van wakker ligt.
Combineer dat ook nog eens met de Kerst-drukte die er vlak na komt en ik zou kind niet half november opnieuw laten starten, maar ineens wachten tot na de Kerstvakantie. Tegen dan is kind waarschijnlijk ook zo goed als 3.
Ik denk dat na de herfstvakantie opnieuw proberen meer kans heeft dan half november. Dan voeg je inderdaad weer allerlei spanningsvelden samen.
Neweve schreef op 14-09-2026 om 16:56:
[..]
Ik denk dat na de herfstvakantie opnieuw proberen meer kans heeft dan half november. Dan voeg je inderdaad weer allerlei spanningsvelden samen.
De herfstvakantie valt hier in Vlaanderen anders dan in Nederland. Ze loopt van 2 november tot 8 november.
Tegen dat school terug begint begint ook de Sint-gekte .
En op dag 3 na de vakantie heb je hier al gelijk een feestdag (geen school). Wapenstilstand op 11 november.
lekker wachten tot januari dan!
Tijgeroog schreef op 14-09-2026 om 19:08:
lekker wachten tot januari dan!
Dit
@ Ecnerolf
Inmiddels hebben de juf, en meerdere forummers aangegeven dat het beter is om je kindje een pauze te gunnen.
Een paar dagen geleden vroeg ik je of het mogelijk was om je kindje een tijd thuis te houden, om het later weer te proberen? Lukt dat, samen met de baby? Mogelijk kan je kindje ook af en toe een paar uur naar familie?
Ecnerolf schreef op 13-09-2026 om 15:10:
[..]
Wat is even denk je? Want gaat dit op 3 jaar dan zoveel beter zijn denk je?
En daarna werd het stil, waar heb je voor gekozen Ecnerolf?
Hoi allemaal, even een update
Ik denk oprecht niet dat zijn broertje de grote oorzaak is. Hij is ondertussen al een half jaar oud, en ik kan met de hand op mijn hart zeggen dat hij een halfjaar geleden ook al veel verlatingsangst had. Het zal uiteraard niet helpen, maar ook toen was hij een heel verlegen kindje dat niet snel loskomt. Hij heeft vroeger zelfs een periode creche geprobeerd, maar dit was helemaal geen match door de grote hoeveelheid begeleiders en het feit dat hij geen vast gezicht had om aan te wennen. Nu bijt ons dat natuurlijk in ons gat, dat hij zo lang beschermd is geweest bij ons en de grootouders, en is school een giga-stap geworden.
Ondertussen heeft de juf verder aangegeven om na de herfstvakantie te herbeginnen. Ik snap iedereens advies over januari, maar dat voelt wel nog heel lang aan? Ik heb het gevoel dat hij echt klaar is voor een nieuwe uitdaging, hij heeft heel veel interesse in leeftijdsgenootjes (maar die zijn doorheen de dag allemaal op school). Ook verhaaltjes over school en boekjes leest hij heel graag, en dan lijkt hij heel graag zelf naar school te willen (alleen is hij in zijn hoofd nooit angstig, en slaat dat toch tegen in realiteit).
Ik weet zeker niet of het het beste idee is, maar een kind moet wel naar school. In NL beginnen jullie weliswaar pas op 4 jaar, maar de meeste kindjes doen ervoor al wel iets van peuterspeelzaal of kinderopvang. Tot 4 jaar een kind thuishouden, lijkt me ook weer geen gemakkelijke overgang?
Ons zoontje is gewoon een heel angstig kind, in nieuwe situaties moet hij altijd lang wennen en kan ook heel lang in zijn emoties blijven hangen. Hij heeft de luxe heel beschermd te zijn opgevoed, maar ik geloof oprecht dat - als de band met de juf er echt zou komen - hij wel gemaakt is voor school. Hij is slim, braaf en speelt heel graag met andere kindjes.