Kind 4 jaar wil niet afschakelen, rustig worden en inslapen

FvdS schreef op 16-02-2026 om 12:31:

Hebben jullie wel ervaringen dat jonge kinderen net voor en net in het begin van de (carnavals)vakantie enorm overprikkeld zijn? En dat de uitdagingen met slapen/frustraties juist dan groter zijn?

Bij alle vakanties hier. Moe tegen tijd dat vakantie ia dus kortere lontjes maar als vakantie dan begint valt het 'normale' ritme weg wat ook voor onrust kan zorgen. 

Met alle vakanties! Kost altijd een paar dagen om even te schakelen.
Ooit zijn wij de eerste week van de zomervakantie direct weggegaan, want dat was een stuk goedkoper. Was echt het slechtste idee ooit.

Temet schreef op 16-02-2026 om 13:24:

Als jij het carnavalsvakantie noemt, woon jij dan in een streek waar carnaval gevierd wordt? Want ik kan me zo voorstellen dat een kind daar ook behoorlijk overprikkeld van raakt

ook in delen waar geen carnaval gevierd wordt, wordt dat op scholen wel gedaan, vaak op vrijdag 'leuk' allemaal verkleed naar school.

TO, ik krijg uit je openingspost en reacties ook de indruk dat je het graag allemaal erg goed wil doen, en dat je bang bent dat als je kind niet goed luistert, jij als ouder tekort schiet. Maar dat kinderen perse strikt naar ouders moeten luisteren is ook maar een aanname, en niet perse waar. Veel ouders kijken in de praktijk gewoon een beetje wat werkt, voor hen en voor hun kind, en natuurlijk trek je grenzen maar als je kind daar niet in mee gaat is dat niet omdat jij faalt maar omdat je kind een levend autonoom wezen is met een eigen wil. En dat is niet erg. 
Het ene kind heeft meer behoefte aan autonomie dan het andere, en daar mag je best (een beetje) aan tegemoet komen, dat is alleen maar goed. Kinderen die heel strak worden opgevoed met weinig oog voor henzelf en wat zij willen, groeien niet bepaald tot betere mensen op dan kinderen die een empathische begripvolle ouder treffen. Als ouder weet jij bepaalde dingen beter, en zelf heb je ook je wensen en grenzen, dus jij kan prima bepalen binnen welke grenzen je kind haar autonomie mag hebben. Daarbinnen kun je dan keuzes bieden aan haar.

Op een boerderij, in de oude tijd, of in de fabriek of een eigen bedrijf, moesten kinderen goed luisteren. Er moest werk afgerond worden, en er waren veel gevaren. Dan is een harde discipline soms echt nodig. Maar afgezien van gevaar en noodzaak is het helemaal niet nodig om een harde bevelstructuur af te dwingen. In de huidige maatschappij is het juist handig om oog te hebben voor de belangen van anderen en om te kunnen onderhandelen en communiceren. Dat leren kinderen niet als ze "moeten luisteren, want anders". 
En als die harde opvoedstijl ook helemaal niet bij je past, ben je ook nog eens alleen aan het voldoen aan wat je denkt dat anderen van je verwachten, wat dubbel zo veel stress oplevert, de kans op falen vergroot en nog meer frustratie geeft. Doe wat bij jou past, niet wat je denkt dat moet. Zie je kind opvoeden als een hobby waar je zoveel mogelijk plezier voor beide partijen uit wil halen.

Is ze niet juist te moe en over haar slaap heen? Wat gebeurt er als je haar juist om 19 in bed legt? 

Hoe laat is ze in de ochtend wakker?

FvdS schreef op 17-02-2026 om 21:23:

dank voor jullie berichtjes weer. Afgelopen dagen weer flink geworsteld, maar wel geprobeerd rustig te blijven.
Het lijkt erop dat onze dochter gewoon niet moe genoeg is om 19:30. Ze gaat dansend naar boven en begint op haar kamer met een rollenspel (waar wij in MOETEN meespelen). Na ongeveer een uur onderhandelen (kwartiertje scherm in bed, even naar beneden, even samen liggen, is ze uit eindelijk in slaap gevallen terwijl ik haar rugje kriebelde.

Het is vooral nog even zoeken wat werkt bij haar.. zijn er bij jullie kinderen tussen de leeftijd 4 en 5 die pas rond half 9 gaan slapen ?

Waarom vind je het erg als ze pas om half negen slaapt? Mensen hebben nu eenmaal verschillende ritmes. Onze oudste sliep bv als baby al tot negen uur uit. De volgende werd om half zeven wakker en bleef dat doen, en de rest ook. Dus dat was even wennen voor ons...

Is ze smorgens niet te harden, of staat ze vrolijk op? Want is dat laatste het geval, dan is er geen probleem om haar wat later naar bed te doen (ik vind half negen niet extreem laat voor een vierjarige hoor).

Als ze morgens wel verveleng en hangerig is en niet uit bed te krijgen, dan kun je proberen of ze al begrijpt dat "smorgens vervelend doen betekent savonds een half uur eerder naar bed dan normaal".

Het klinkt ook wel een beetje alsof je geen vast protocol hebt en het erg door haar laat leiden in het bedritueel. Vastigheid van wat je gaat doen en dat ook doen, geeft wel meer houvast. Pyjama, poetsen (deden wij op schoot tot we er niet meer bij konden omdat ze te groot werden, ze vonden dat nl wel gezellig), plassen en dan in bed voorlezen, kus en slapen. Geen afwijkingen. Ik ging bij de oudste ook teveel mee in wat zij wilde en werd knettergek omdat het steeds langer werd, het was duidelijk dat een volgende stijl leuk werkt voor katten maar niet voor peuters. Toen we meer kinderen kregen werd de operatie sowieso strakker en dat werkte ook beter.

(Dat scheelt wel met meer kinderen hebben, denk ik, dat ze weten dat iedereen naar bed gaat).

Ik lees dat je het hebt over onderhandelen. Blijkbaar werkt het als ze jullie/jou bij haar spel betrekt. Ik zou proberen daar paal en perk aan te stellen. Tot 19 uur zijn jullie er als entertainment, daarna niet meer. Naar boven gaan betekent niet meer spelen met papa en mama, maar lekker zelf aan de slag. Hoe lang dat duurt maakt niet uit, maar jullie zijn er niet meer om af te leiden en mee in discussie te gaan. Deze jongedame heeft volgens mij heel goed in de gaten dat jullie gevoelig zijn voor haar smeekbedes. Maar met 4 jaar, zeker als ze zo pienter is als jullie dochter blijkbaar is, kun je prima uitleggen dat ze op een bepaald tijdstip naar haar eigen kamer moet. Niet als straf, maar gewoon, omdat jullie dat zo bepaald hebben. Na het bedritueel geef je haar 2 opties waaruit ze kan kiezen, luitsterboek of puzzeltje of zo. En dan verder geen gezeur.
Dat gaat vast 2 weken lang strijd opleveren, maar niet in meegaan. Kort blijven herhalen: het is tijd om naar je kamer te gaan. Je hoeft nog niet te gaan slapen, maar ik ga nu naar beneden want ik moet nog werken (ik zeg maar wat). En dan je poot stijf houden. Niet in discussie gaan, niet uitleggen.

Zoals je nu bezig bent wordt het een steeds langere strijd. Zij houdt het langer vol dan jullie! Dus ga daar niet in mee maar kap het af. Overdag, bijvoorbeeld voor het eten, al aankondigen hoe het straks gaat. En dan na het eten nog eens: over een half uur ga je.... En dan strak vasthouden aan de bedachte routine. Eventueel kun je dan de eerste dagen zorgen dat je in de buurt bezigheden hebt zoals was vouwen, strijken, thuiswerken op de laptop, zodat ze je wel hoort, maar je geen deel uitmaakt van haar spel.

Succes! Je hebt een pittige tante, dit zal niet jullie laatste strijdpunt zijn denk ik zo!

FvdS schreef op 17-02-2026 om 21:23:

dank voor jullie berichtjes weer. Afgelopen dagen weer flink geworsteld, maar wel geprobeerd rustig te blijven.
Het lijkt erop dat onze dochter gewoon niet moe genoeg is om 19:30. Ze gaat dansend naar boven en begint op haar kamer met een rollenspel (waar wij in MOETEN meespelen). Na ongeveer een uur onderhandelen (kwartiertje scherm in bed, even naar beneden, even samen liggen, is ze uit eindelijk in slaap gevallen terwijl ik haar rugje kriebelde.

Het is vooral nog even zoeken wat werkt bij haar.. zijn er bij jullie kinderen tussen de leeftijd 4 en 5 die pas rond half 9 gaan slapen ?

It takes two to tango! 

Met een kleuter onderhandel je niet. Jij pakt de regie. Houd het bedritueel kort en duidelijk. Gebruik desnoods een timer en pictogrammen om duidelijk te maken hoe lang het duurt en wat je allemaal gaat doen. 

Er zijn dingen die moeten zoals uitkleden, tandenpoetsen en douchen. En dingen die mogen zoals (voor)lezen, praten, zingen en knuffelen. Laat haar op een ander moment kiezen uit die dingen, die hoeven niet allemaal. Een bedritueel hoeft niet veel langer dan een half uur te duren. Dat schept duidelijkheid voor jullie allebei. Laat zien dat de leuke dingen langer kunnen duren als de 'moetjes' vlot gaan. Tandenpoetsen kan in drie minuten, duurt dat tien minuten dan kun je korter lezen. 

Verder kunnen kinderen op die leeftijd best zelf aan- en uit kleden, maar na een lange dag is er ook niks mis mee om het voor haar te doen. Geef haar de keus. Zij doet het vlot, of jij doet het vlot, geen getalm. 

Door haar keuzes te geven ervaart zij een vorm van autonomie. Door haar keuzes te geven houd jij de regie. 

Wat ook kan helpen; maak er een wedstrijdje van. Zij kleedt zich uit en trekt haar pyjama aan. Jij kleedt je uit en trekt een joggingpak of sportkleding of voor de gein ook je pyjama aan. Als ze zichtbaar erg haar best doet laat je haar natuurlijk winnen. 

FvdS schreef op 17-02-2026 om 21:23:

dank voor jullie berichtjes weer. Afgelopen dagen weer flink geworsteld, maar wel geprobeerd rustig te blijven.
Het lijkt erop dat onze dochter gewoon niet moe genoeg is om 19:30. Ze gaat dansend naar boven en begint op haar kamer met een rollenspel (waar wij in MOETEN meespelen). Na ongeveer een uur onderhandelen (kwartiertje scherm in bed, even naar beneden, even samen liggen, is ze uit eindelijk in slaap gevallen terwijl ik haar rugje kriebelde.

Het is vooral nog even zoeken wat werkt bij haar.. zijn er bij jullie kinderen tussen de leeftijd 4 en 5 die pas rond half 9 gaan slapen ?

Hier sliepen ze al veel jonger pas om 21.00 ofzo

Waarom moet ze zo vroeg?

Waarom moet een ouder met een kleuter meespelen, meekleuren, mee weet-ik-veel in de tijd tussen eten en naar bed gaan. 
Probeer wat meer te faciliteren en niet zelf mee te doen. Na de warme maaltijd ga je als ouder ook afbouwen en niet meer van alles doen.
Bedenk met haar samen iets wat ze in bed kan doen voor ze slaperig wordt. Een van de anderen gaf al voorbeelden. Laat haar dat doen en wees op afstand aanwezig. Ga bijvoorbeeld op de overloop zitten met een boek of zo. Houd de conversatie ‘saai’. Allleen hummen, glimlachen, dat soort dingen.
Jij bent toe aan je eigen tijd. Dat mag je gerust zeggen. ‘Jij gaat nu rusten, slapen hoeft nog niet. En je kunt nu nog even … en … En papa gaat nu iets voor zichzelf doen. Dat vindt hij fijn na een hele dag werken en eten koken enzo.’ 
Een kind pas om half negen naar bed brengen betekent wel erg weinig eigen tijd om bij te komen, als je zelf om een uur of tien, half elf gaat slapen. Morgen is het opnieuw vroeg dag.

succes TO!