Ik weet het niet meer
het gaat super slecht met mijn 15 jarige dochter.
Heeft een zeer laag zelfbeeld, vind zichzelf te dik, waardoor ze veel momenten heeft dat ze weinig/niet eet.
Heeft depressieve gevoelens, ziet “schaduwen” in huis, waardoor ze het eng vind alleen te zijn, te gaan slapen, snachts te gaan plassen. Wat er in resulteert dat ze vaak om 2 uur nog wakker is omdat ze afleiding zoekt beeldscherm.
Paniekaanvalle, stress van school, zelfverminking..
Ze ziet het leven niet meer zitten.
ze staat op de wachtlijst voor hulp, maar dit gaat zo traag. De jeugdgids die we eindelijk hebben ziet de spoed er wel van in en school, nadat ze vorige week op schoolreis in Tsjechie naar het ziekenhuis is geweest omdat het niet goed ging, ziet nu eindelijk de spoed er ook wel van in.
Maar ja, ondertussen hebben we nog steeds geen hulp en zitten wij als ouders met ons handen in het haar.Geen idee hoe we momenteel ons meisje kunnen helpen.
Wie heeft er tips, ervaringen, wil met mij mee praten? Ik heb zo de behoefte om mijn ei kwijt te kunnen.
Och meisje toch, hopelijk heb je liefhebbende mensen om je heen waar je mee kunt praten. Je bent nog zo jong en voor depressieve klachten kun je goede hulp krijgen. De huisarts kan ook heel goed helpen. Je hoeft dit niet alleen te doen. ♥️
-knip-
-knip-
We zitten momenteel in een heel heftige periode, vermoedelijk het begin van een psychose. Dochter ziet nu zoveel mensen/schimmen/ogen die haar de hele dag achtervolgen, die haar wat willen aandoen, die andere mensen overnemen, zo eng om te zien.
Maar het doet ook zo’n pijn om haar zo te zien struggelen en haar soms als een zeer bang vogeltje in de hoek van de bank te zien zitten en haar omgeving heel angstig te zien scannen.
Ze is echt zo bang. Ik heb al 2 nachten bij haar op de kamer geslapen.
Vandaag heeft ze weer een gesprek bij de specialist verpleegkundige, heb al geapt en gemaild of de psychiater alsjeblief wil meedenken over medicatie want anders ben ik bang dat dit fout gaat lopen.
Dochter wil zelf ook heel graag medicatie hiervoor,
och wat heftig ciska, heel veel sterkte
Wat verschrikkelijk Ciska.
Ik denk aan jullie en hoop met je mee dat er medicatie kan worden gevonden waardoor ze zich "beter" voelt. Beter dan nu in ieder geval.
Is een opname hier geen optie. Of echt zware medicatie zodat ze volledig tot rust komt. Heeft natuurlijk bijwerkingen maar dit is ook geen leven zo.
ik moet gewoon huilen van je bericht, wat hebben jullie het zwaar....
Lieve Ciska, wat heftig weer en wat zitten jullie in een ongelofelijk zware situatie
Ik weet dat er al verschillende medicatie is geprobeerd en waarschijnlijk is er ook al eens een farmacogenetisch bloedonderzoek gedaan? Dit kan jullie psychiater aanvragen, is een DNA-test om te kijken voor welke medicatie je dochter genetisch wel en niet gevoelig is.
Zo onmenselijk zwaar dit. En al jarenlang. Ik gun jullie dat er rust komt, op welke manier dan ook. Hopelijk kan medicatie haar hier even doorheen helpen.
Ciska78 schreef op 12-02-2026 om 07:23:
We zitten momenteel in een heel heftige periode, vermoedelijk het begin van een psychose. Dochter ziet nu zoveel mensen/schimmen/ogen die haar de hele dag achtervolgen, die haar wat willen aandoen, die andere mensen overnemen, zo eng om te zien.
Maar het doet ook zo’n pijn om haar zo te zien struggelen en haar soms als een zeer bang vogeltje in de hoek van de bank te zien zitten en haar omgeving heel angstig te zien scannen.
Ze is echt zo bang. Ik heb al 2 nachten bij haar op de kamer geslapen.
Vandaag heeft ze weer een gesprek bij de specialist verpleegkundige, heb al geapt en gemaild of de psychiater alsjeblief wil meedenken over medicatie want anders ben ik bang dat dit fout gaat lopen.
Dochter wil zelf ook heel graag medicatie hiervoor,
Wat vreselijk Ciska om t nog slechter te zien gaan 
Wordt er ook gekeken naar een evt opname? Ik weet dat je eerder hebt gezegd dat dat gepasseerd station d is, maar daar kan ze in een gecontroleerde omgeving goed worden ingesteld op medicatie en kunnen jullie ook wat meer tot rust komen, want dit is zo vreselijk als ouders
och, wat heftig toch weer! Heel veel sterkte samen.
lieve Ciska, wat ontzettend naar om te horen. Wat ontzettend angstig voor je dochter, we kunnen ons hier geen voorstelling van maken!
Als ouders ook heel angstig en verdrietig om te zien en waar te nemen.
Ik heb mijn dochter een keer in een psychose gezien en dat verdriet en onmacht is me altijd bij gebleven.
Ik hoop oprecht dat de psychiater iets qua medicatie kan uitrichten.
Jullie zijn op , kind is op, dit is niet vol te houden. Er is geen reserve meer.
Als het kan wil je ons dan op de hoogte houden?
Ik stuur jullie weer een virtuele knuffel en wens jullie alle sterkte toe.
Ik denk aan jullie, liefs..... ♥️