Pubers/jongvolwassene zelf de was laten doen?
Ik overweeg om mijn (grote) kinderen zelf hun was te laten doen. Ik doe nu samen met mijn man de was van ons allemaal. En ik vind het vrij veel 😅.Â
Mijn zoons zijn 19, 18 en 15. Ik ben altijd een pick your battles opvoeder geweest. Een stijl die goed bij mij en mijn man past. Langzamerhand denk ik dat de was een van mijn battles gaat worden. Ik heb namelijk veel werk aan de was, mede doordat de jongens makkelijk zijn met wat 'vies' is. Natuurlijk spreek ik ze hier op aan als ik zie dat er dingen in de was gegooid worden waarvan ik weet dat het amper gedragen is en ik vermoed dat in de was gooien makkelijker is dan opruimen. Zoals dat gaat met pubers gaat het dan weer een tijdje beter, totdat het weer verzandt. En ik ze weer aanspreek. En opnieuw. Daarnaast is er ook 'gewoon' vrij veel was voor 5 mensen natuurlijk.
Maar ja, ik voel me soms wel gekke Henkie, die continu de was aan het doen is voor die grote jongens.Â
Voor de ouders die mij zijn voorgegaan hierin; hoe heb je dit geimplementeerd? Heb je bijvoorbeeld vaste wasdagen afgesproken? Afspraken gemaakt over de wasmachine niet met een sok en een broek erin aanzetten? En doe je de gezamenlijke was (handdoeken enzo) wel nog zelf? Hoe pakten je kinderen dit op? Gingen ze eerst alles opsparen tot ze niks meer schoon hadden?Â
Ben benieuwd naar jullie ervaringen/meningen!
luisindepels schreef op 14-05-2026 om 19:48:
Het lijkt wel alsof fe moeders (ik neem aan dat het grootste deel vrouwen zijn) de was voor anderen doen hun ziel en zaligheid is. Een normaal begaagd kind kan je al vanaf 8,10 jaar leren hoe je een was moet draaien. Vanaf 12,14 kan je verwachten dat ze dit beheersen en ook doen...! Ik heb vanaf jongsafaan het huishouden geleerd van mijn moeder. Het stuit me tegen de borst hoe weinig mannen vandaag nog steeds alle huishoudelijke taken naar behoren kunnen uitvoeren. Mijn vriend heeft letterlijk een fobie van de wasmachine, hij blokkeert gewoon. Hij heeft ook nooit leren koken, dat heb ik hem moeten leren. Hij kan niet tegen stofzuigrn want 'dat maskt lawaai'. Ik zie ook in mijn omgeving dat moeders noch vaders veel moeite doen hun zoons ALLE huishoudelijke taken te leren. Er wordt nog steeds op neergekeken. Hoe zou dat toch komen, sinds het onbetaalde arbeid is. Ik wens elke meid een vriend toe die uistekend kan koken, de was doen, opruimen en het huishouden plannen, om evidente redenen.
Mijn man kan prima koken, mijn schoonvader en mijn vader konden dit ook evenals onze zoon die inmiddels 3 jaar samenwoont. Ook de rest van het huishouden gaat zowel man als zoon prima af.Â
Zouden er veel gezinnen zijn waar het huishouden (of de was doen) wel aan de dochter wordt geleerd maar niet aan de zoon? Was bij mij in de jaren ‘90 wel zo.Â
Jesse_1 schreef op 15-05-2026 om 11:03:
[..]
Volgens mij maak jij nu van de 'laat ik de kinderen zelf de was doen' opeens een m/v dingetje.
M.i. is dit geen gender/sekse vraag. Ik geloof ook niet dat er tot jouw posting iemand geweest is die zei; ik laat het mijn dochter wel doen, maar mijn zoon niet (oid)
Klopt hoor, was het ook niet vanuit mij. Ik heb alleen zoons, maar mijn vraag was hetzelfde geweest als er ook meiden tussen zaten. Â
Netherfield schreef op 15-05-2026 om 11:36:
Zouden er veel gezinnen zijn waar het huishouden (of de was doen) wel aan de dochter wordt geleerd maar niet aan de zoon? Was bij mij in de jaren ‘90 wel zo.
In ieder geval de familie Jelies (uit 'Urk'), vergelijkbare traditionele families ook wel denk ik.
Maar ik ken dit niet zo (opgegroeid in de jaren 70/80) en onze kinderen (dus?) ook niet. Mijn man kan ook gewoon alles, hij zou wat opstartproblemen hebben met de was omdat hij de wasmachine niet kent (maar heeft vroeger wel de was gedaan) en ik zou met de technische dingetjes wat opstartproblemen hebben, maar ik zet rustig een kastje in elkaar en hij stofzuigt. En we koken ook beiden (en onze kinderen ook).
Alles een beetje verdelen naar interesse en waar ieder het beste in is en zich goed bij voelt.
Ik ben wel opgegroeid met verschillen, tot mijn grote ergernis. Ik moest mijn kamer stoffen en stofzuigen en mijn broers niet. Ook moest ik helpen met de afwas iedere avond en mijn broers moesten om de beurt een grote krat limonadeflessen halen bij de supermarkt. Dat was wekelijks dus iedere avond afdrogen voor mij tegen 1x in de 2 weken een krat limonade halen achter op de fiets. Uiteraard heb ik geprotesteerd, ik was de jongste thuis, dus ik 'kon' die krat niet halen want ik was te jong en kon niet met zo'n krat achter op je fiets was het argument.Â
Ik denk dat ik rond de 12 was toen het kwartje pas viel dat ik alles wel zelf moest doen (kamer stoffen en stofzuigen en mijn broers niet) maar toen waren mijn broers al 16 en 17 en bijna nooit meer thuis denk ik. In ieder geval veranderde er niets ondanks mijn protesten.
Zelf heb ik dat bij mijn kinderen inderdaad wel anders aangepakt. En mijn huidige partner heeft een paar jaar alleen gewoond, dus weet ook prima wat er allemaal moet gebeuren in een huishouden en dat verdelen we netjes. (ook hier een beetje naar voorkeur en wie er meer tijd over heeft)
Trouwens, ik heb het er later nog wel eens met mijn moeder over gehad. Zij gaf aan dat dat bij haar thuis ook zo was, verschil tussen jongens en meisjes. Ook zei ze dat ze het achteraf eigenlijk raar vond van zichzelf en mijn vader als ouders, dat ze het belangrijk vonden dat mijn broers hun opleiding afmaakten. Voor mij maakte dat minder uit, of ik nou wel of niet ging studeren, want dat had ik later toch niet meer nodig. Dat vonden ze achteraf zelf ook wel een beetje stom van zichzelf.
1968 schreef op 16-05-2026 om 11:59:
Ik ben wel opgegroeid met verschillen, tot mijn grote ergernis. Ik moest mijn kamer stoffen en stofzuigen en mijn broers niet. Ook moest ik helpen met de afwas iedere avond en mijn broers moesten om de beurt een grote krat limonadeflessen halen bij de supermarkt. Dat was wekelijks dus iedere avond afdrogen voor mij tegen 1x in de 2 weken een krat limonade halen achter op de fiets. Uiteraard heb ik geprotesteerd, ik was de jongste thuis, dus ik 'kon' die krat niet halen want ik was te jong en kon niet met zo'n krat achter op je fiets was het argument.
Ik denk dat ik rond de 12 was toen het kwartje pas viel dat ik alles wel zelf moest doen (kamer stoffen en stofzuigen en mijn broers niet) maar toen waren mijn broers al 16 en 17 en bijna nooit meer thuis denk ik. In ieder geval veranderde er niets ondanks mijn protesten.
Zelf heb ik dat bij mijn kinderen inderdaad wel anders aangepakt. En mijn huidige partner heeft een paar jaar alleen gewoond, dus weet ook prima wat er allemaal moet gebeuren in een huishouden en dat verdelen we netjes. (ook hier een beetje naar voorkeur en wie er meer tijd over heeft)
Trouwens, ik heb het er later nog wel eens met mijn moeder over gehad. Zij gaf aan dat dat bij haar thuis ook zo was, verschil tussen jongens en meisjes. Ook zei ze dat ze het achteraf eigenlijk raar vond van zichzelf en mijn vader als ouders, dat ze het belangrijk vonden dat mijn broers hun opleiding afmaakten. Voor mij maakte dat minder uit, of ik nou wel of niet ging studeren, want dat had ik later toch niet meer nodig. Dat vonden ze achteraf zelf ook wel een beetje stom van zichzelf.
Mooi dat het achteraf bespreekbaar was en je moeder erop teruggekomen is.Â