18 jarige houd zich niet aan afspraken
Ik heb een 18 jarige in huis, die graag alle vrijheid wil, maar zich bijna nooit aan de afspraken (eigen rommel opruimen, haar was netjes in de kast, de dieren op tijd verzorgen) houdt. Soms zijn er dagen dat ze goed gemutst is en is het meeste klaar. Dan zeg ik ook extra hoe fijn het is dat ze het gedaan heeft. Ook als ze alles voor me gezogen heeft als ik dat had gevraagd. Maar andere dagen heeft ze niets gedaan, terwijl ze het beloofd had en snauwt ze me af alsof ik haar bediende ben. Voor de dieren word meestal alleen gezorgd als ik het tig keer vraag. Zit vooral hele dagen (nu ze vrij is)te lachen en te brullen op de pc/telefoon en dat is het. We zijn maar samen en ik moet veel werken om rond te komen en om nog wat leuke dingen te kunnen doen en dan thuis gekomen moet ik ook alles alleen doen. En ik doe het met liefde, maar ben geen hotel. Daarnaast heb ik altijd pijn, waardoor het ook fijn zou zijn als ze me even een klein beetje helpt. Overal lees ik dat ik geen straf meer kan geven, wat ook mijn bedoeling niet is. Ruzie maken doen we niet. Het niet wassen van kleding interesseert haar niet, dan trekt ze het gewoon vaker aan. Viezigheid op haar kamer maakt haar niet uit. Vroeger zette ik de pc uit en dan ging ze snel aan de gang tot het klaar, daarna kon ze er dan weer op. Die optie is ook weg. We hebben echt goede gesprekken en ze snapt het allemaal, heeft goede voornemens. Maar als het puntje bij paaltje komt, dan gebeurt er niets. Ben al zover dat ik er vanuit ga dat iets niet is gebeurd, om niet weer teleurgesteld te zijn. En ben dan liever extra verrast als het toch gedaan is. Maar hoe krijg ik het respect terug of hoe krijg ik haar zo ver dat ze doet wat ze zelf beloofd. Wat zijn werkende consequenties? Wil haar graag als volwassenen behandelen, maar zij gedraagt zich als een 15 jarige puber.
Wow dreigen met huisdieren wegdoen vind ik wel erg ver gaan. Ik dreig namelijk nooit met wat ik niet kan waarmaken en heb huisdieren ‘voor het leven’. Mijn dochters kennen nog steeds ons vaste startliedje van de schoonmaak-playlist. Dolly Parton met 9 to 5. Playlist afgelopen, tijd om. Je kunt er maar beter iets geks en leuks van maken, half uurtje schoonmaken. En gek genoeg maakten we altijd onze klusjes af, ook al was de tijd om. Ze weten het nog, maffe mama die meezingt en gekke dansjes doet om het raam te lappen 
Ik woon nog met mijn 21-jarige en doe wel het meeste in huis. Ze verzorgt de katten als ik er niet ben en doet huishoudelijke klussen op mijn verzoek, meestal op de dag dat ik het graag wil. Verder stel ik geen eisen. Ik heb ervaren dat dat de sfeer het best houdt en dat is goed genoeg voor mij. Ze is van goede wil maar door haar ADHD is ze minder geordend dan de meeste mensen graag zouden willen.
Mijn baan heb ik al tig jaar en ben altijd alleenstaande ouder geweest. Vind het dus ook niet meer dan logisch dat ik de ‘oudertaken’ op me neem, naast mijn werk. Haar tijd komt nog wel, tot die tijd mag ze het van mij wat relaxter hebben.
Ysenda schreef op 18-07-2026 om 08:03:
ik had hetzelfde gevoel als jij en wij zijn ons huishouden als een studentenhuis gaan runnen. Ook ik ben alleenstaand.
Mijn zoon runt zijn toko ik de mijne.
Ik doe de was als die in de wasmand zit anders niet en houd de keuken bij, hij doet de badkamer (minder vaak dan ik zou willen) We overleggen wie hoe laat kookt. En ik doe niet zijn afwas.
We eten 1x per week of minder samen vanwege verschillende leef ritmes. Hij doet ook zijn eigen boodschappen, heeft geld vanuit alimentatie, stufi en werken. Af en toe krijgt hij een bijdrage van mij. En ik zorg voor de basisboodschappen, eieren, pasta, rijst, toiletpapier etc.
Ik, en niet we, heb 2 katten. Als ik er niet ben zorg ik voor een oppas, zoon hoeft niet thuis te blijven tenzij ik het vraag en hij aangeeft dat het in zijn planning past. Maar als zijn plannen dan wijzigen, hij gaat bij zijn vriendin slapen, vraag ik de oppas.
Je moet er ook rekening mee gaan houden dat je kind zelfstandig gaat wonen, dan is ze er ook niet om deze dingen te doen.
Studentenhuis constructie heeft bij ons de sfeer verbeterd
Klink mooi. Zeker als overleggen werkt. Koken kan ze best, maar doet ze bijna nooit. Geen zin in, zegt ze dan.
De dieren, 2 stuks, zijn haar dieren, die wilde zij met 16+. De kat heeft ze ooit voor haar verjaardag gekregen en die verzorg ik wel gewoon, want dat was mijn keuze. Maar uiteindelijk verzorg ik geregeld de andere dieren ook. Want ik wil niet dat ze verwaarloosd worden. Maar ik wil ook niet dat ze denkt dat ik het wel doe, dus lekker makkelijk. Ze wil het liefst nog veel meer dieren, maar dat doet ze maar als ze op zichzelf woont.
Ik zoek handvatten of ervaringen van anderen waar ik iets mee kan
om het voor beide leuk te maken, zonder dat eeuwige "gedoe". En dat we beide onze afspraak houden. Maar misschien moet ze gewoon nog wakker worden voor ze het doorheeft dat het zo werkt. En dat dat echt niet vervelend is.
Roos57 schreef op 18-07-2026 om 09:04:
[..]
Ze kan werken. Meer dan 1 dag 😅
Ja, liever gisteren dan vandaag 🤣
Hier werkt het om zoon nog enigszins regie te geven. Hij maakt de langste werkdagen en hoeft niet veel te doen. Vaatwasser in-of uitruimen, even globaal stofzuigen, tafeldekken, een boodschapje. Ik vraag dat lang van te voren en geef een tijd dat het klaar moet zijn, indien dat belangrijk is. Vaatwasser leeg voordat ik thuiskom en ga koken.
Verder vraagt hij uit zichzelf altijd of iemand nog iets nodig heeft als jij naar Kruidvat, Action oid gaat. Met klussen in huis helpt hij wat hij kan. Moet er even een tafel van boven naar beneden omdat er gasten komen eten, is hij de sjouwer. Etc.
Als ik niets vraag, doet hij niks, is echt anders dan zijn zus. Die komt even eten en dekt uit zichzelf dan de tafel, ruimt de vaatwasser uit etc, terwijl ze hier niet eens meer woont. En toch denk ik dat het allemaal wel goed komt met onze zoon.
Lonely1 schreef op 18-07-2026 om 16:33:
[..]
Klink mooi. Zeker als overleggen werkt. Koken kan ze best, maar doet ze bijna nooit. Geen zin in, zegt ze dan.
De dieren, 2 stuks, zijn haar dieren, die wilde zij met 16+. De kat heeft ze ooit voor haar verjaardag gekregen en die verzorg ik wel gewoon, want dat was mijn keuze. Maar uiteindelijk verzorg ik geregeld de andere dieren ook. Want ik wil niet dat ze verwaarloosd worden. Maar ik wil ook niet dat ze denkt dat ik het wel doe, dus lekker makkelijk. Ze wil het liefst nog veel meer dieren, maar dat doet ze maar als ze op zichzelf woont.
Ik zoek handvatten of ervaringen van anderen waar ik iets mee kan
om het voor beide leuk te maken, zonder dat eeuwige "gedoe". En dat we beide onze afspraak houden. Maar misschien moet ze gewoon nog wakker worden voor ze het doorheeft dat het zo werkt. En dat dat echt niet vervelend is.
[..]
Ja, liever gisteren dan vandaag 🤣
Lonely1 schreef op 18-07-2026 om 08:56:
[..]
Klink mooi. Zeker als overleggen werkt. Koken kan ze best, maar doet ze bijna nooit. Geen zin in, zegt ze dan.
De dieren, 2 stuks, zijn haar dieren, die wilde zij met 16+. De kat
heeft ze ooit voor haar verjaardag gekregen en die verzorg ik wel
gewoon, want dat was mijn keuze. Maar uiteindelijk verzorg ik geregeld
de andere dieren ook. Want ik wil niet dat ze verwaarloosd worden. Maar
ik wil ook niet dat ze denkt dat ik het wel doe, dus lekker makkelijk.
Ze wil het liefst nog veel meer dieren, maar dat doet ze maar als ze op
zichzelf woont.
Ik zoek handvatten of ervaringen van anderen waar ik iets mee kan
om het voor beide leuk te maken, zonder dat eeuwige "gedoe". En dat we
beide onze afspraak houden. Maar misschien moet ze gewoon nog wakker
worden voor ze het doorheeft dat het zo werkt. En dat dat echt niet
vervelend is.
Wat gek dat je vanochtend precies hetzelfde bericht post als nu vanmiddag.
Er zijn wel tips gegeven al. Kan je daar iets mee?
Maar stel ze gaat morgen de deur uit, hoe doe je het dan met de dieren? Die kamer is sowieso niet jouw ding maar dat van haar. Ik zou adviseren op te houden het idee te hebben dat jij iets te zeggen hebt. Vraag kostgeld en behandel haar als een huurder. Dan huur je van dat kostgeld wat hulp in en verder is haar kamer haar kamer.
Lonely1 schreef op 18-07-2026 om 16:33:
[..]
Klink mooi. Zeker als overleggen werkt. Koken kan ze best, maar doet ze bijna nooit. Geen zin in, zegt ze dan.
De dieren, 2 stuks, zijn haar dieren, die wilde zij met 16+. De kat heeft ze ooit voor haar verjaardag gekregen en die verzorg ik wel gewoon, want dat was mijn keuze. Maar uiteindelijk verzorg ik geregeld de andere dieren ook. Want ik wil niet dat ze verwaarloosd worden. Maar ik wil ook niet dat ze denkt dat ik het wel doe, dus lekker makkelijk. Ze wil het liefst nog veel meer dieren, maar dat doet ze maar als ze op zichzelf woont.
Ik zoek handvatten of ervaringen van anderen waar ik iets mee kan
om het voor beide leuk te maken, zonder dat eeuwige "gedoe". En dat we beide onze afspraak houden. Maar misschien moet ze gewoon nog wakker worden voor ze het doorheeft dat het zo werkt. En dat dat echt niet vervelend is.
[..]
Ja, liever gisteren dan vandaag 🤣
Als ze niet koken bij mij is dat hun probleem niet het mijne. Ze koken zelf. Ik kook ook voor mezelf.
Ik heb het over ze omdat vriendin van zoon hier ook ruim de helft van de week is.
Je wilde ervaringen, dit is hoe wij het opgelost hebben. 2 huishoudens.
We zijn maar samen en ik moet veel werken om rond te komen en om nog wat
leuke dingen te kunnen doen en dan thuis gekomen moet ik ook alles
alleen doen. En ik doe het met liefde, maar ben geen hotel. Daarnaast
heb ik altijd pijn, waardoor het ook fijn zou zijn als ze me even een
klein beetje helpt.
Ik vind dit best wel pijnlijk om te lezen. Als ik het goed begrijp werkt zij maar 1 dag en is 6 dagen vrij, en jij werkt de hele week en zij is te beroerd iets te doen.
Ben je niet te lief voor haar?
Weet zij dat je veel pijn hebt, deel je dat? Ik vind dat je hier best harder in mag staan. En ik snap dat je haar niet kunt dwingen, maar het kan niet zo zijn dat jij keihard werkt, als je vrij bent bij moet komen en zij eigenlijk niets doet.
Haar slaapkamer zou me nog het minste interesseren. En die rommel die ergens in de rest van het huis ligt zou na een tijdje gewoon in een vuilzak gedumpt worden. Kan je nog kiezen of ie écht de container in gaat, ofdat ze straks gewoon 25 vuilzakken in haar kamer heeft.
En als ze als 18-jarige écht een hotelfunctie wil terwijl jij je halfdood werkt dan gaat ze die hotelfunctie dus maar betalen door middel van kostgeld. Ze kan dus kiezen ... Ofwel helpt ze mee in huis*, ofwel betaalt ze zodat jij hulp kan inkopen, ofwel gaat ze op kamers.
Als ze haar eigen dieren die ze zelf 2 jaar geleden wou stelselmatig niet verzorgt zou ik daar overigens ook snel klaar mee zijn en op zoek gaan naar een ander adres. Dat zou ik bovenop werk, huishouden, chronische pijn, een hotelgast, ... er niet meer kunnen bij hebben. Ook daar kan ze dus kiezen. Ofwel verzorgt ze haar zelfgekozen huisdieren, ofwel is er toch echt vast een ander adres voor te vinden. En ja, dan zou ik best 1 keer willen waarschuwen in een gesprek, eventueel 2 keer, maar ik ga niet stelselmatig zelf zorgen voor dieren die een 16-jarige heel bewust zelf gekozen heeft bovenop alle andere werk.
*Dan kan je nog gaan onderhandelen wat zij wil doen en wat jij blijft doen.
Wat eten jullie dan, als zij geen zin heeft om te koken? Jij hebt dat nl waarschijnlijk ook niet!
Ik zou het verdelen in jij 5x en zij 2x. Kookt ze niet, dan is er dus ook geen eten. (Zorg dat je in het begin even zorgt voor een vervangende voedende lunch op je werk, zodat je het bij een sneetje brood kunt houden.
Of op jouw dagen dan ook gewoon maar niet koken (met hetzelfde stiekeme lunch-plan). Want als zij het niet hoeft bij geen zin hoef jij het toch ook niet?
En ik zou het gesprek aangaan over de taken.
Die huisdieren daar zit geen onderhandelingsruimte in. Dat doe jij ook niet. Jij zorgt er alleen voor dat ze het wel doet. Desnoods komt ze maar terug van vriendinnen!
En stofzuigen is het blijkbaar niet voor haar. Welke taken worden dan haar taken? Ze kiest er maar een paar die ze wel denkt te kunnen volhouden! Niet gedaan als jij thuis komt? Dan doet ze het 's avonds maar alsnog!
Al is het een 18 jarige of een puber of weet ik veel wat, ik vind haar wel een luie meid! Of egoïstisch eigenlijk.
Jij werkt je kapot en kan daarna nog lekker aan het huishouden en koken (en dat alles met altijd pijn), terwijl zij lekker chillt en het huis weer goor maakt en alles leeg vreet!
En houdt ze zich niet aan de afspraken? Dan jij ook niet. Want jij hebt geen tijd, bent haar klussen aan het doen! Het eerste dat ik liet vallen waren haar was en haar eten koken. En qua boodschappen kocht ik ook alleen wat ik zelf nodig heb. De rest haalt ze maar zelf! (Weet ze ook meteen dat ze moet werken!). Krijgt ze zakgeld/kleedgeld? Misschien kunnen we het omdraaien en haar kostgeld laten betalen!
Sorry, huishouden is ook niet mijn favoriete klus! Maar even een stofzuiger door de tent halen willekeurig op de dag wanneer haar dat uitkomt zou toch het minste zijn wat ze kan doen!
Pytha123 schreef op 18-07-2026 om 17:02:
Maar stel ze gaat morgen de deur uit, hoe doe je het dan met de dieren? Die kamer is sowieso niet jouw ding maar dat van haar. Ik zou adviseren op te houden het idee te hebben dat jij iets te zeggen hebt. Vraag kostgeld en behandel haar als een huurder. Dan huur je van dat kostgeld wat hulp in en verder is haar kamer haar kamer.
Die dieren zijn van haar. Neemt ze dus maar lekker mee als ze het huis uit gaat!
Hierboven schrijft iemand dat huisdieren voor het leven zijn. Helemaal eens! Zo sta ik er ook in! Maar als die dieren door haar verwaarloosd worden, dan gun ik de dier van harte een ander plekje!
TO hoe ging het een paar jaar geleden? Had ze toen ook taken? Is ze van jongs af aan gewend om iets te doen (al is het maar tafeldekken of glas in het krat in de schuur zetten ofzo)? Of is het nu ze 18 is ineens iets wat je nodig vindt?
Sommige reacties lijken van mensen zonder kinderen of mensen waarvan ik blij ben dat het mijn moeder niet was.
MMcGonagall schreef op 18-07-2026 om 21:04:
Sommige reacties lijken van mensen zonder kinderen of mensen waarvan ik blij ben dat het mijn moeder niet was.
Nou, sommige gaan er met gestrekt been in! Het eerste wat ik leerde als moeder: kinderen hebben een persoonlijkheid en jouw opvoedskills zijn nodig om daarmee om te gaan. Denk niet dat jouw opvoeding je kind erg vormt, dat is een denkfout en je raakt teleurgesteld. Dat straffen en belonen is iets voor honden, niet voor kinderen. Van die mensen die roepen “geef ze maar een weekje aan mij” ja joh.
MMcGonagall schreef op 18-07-2026 om 21:04:
Sommige reacties lijken van mensen zonder kinderen of mensen waarvan ik blij ben dat het mijn moeder niet was.
Of met heel meegaand kinders. Dat werkte bij die van mij al niet toen hij nog op het kdv zat.