Iets uitdelen aan daklozen

Ik geloof best dat sommige mensen dakloos worden buiten hun schuld om. Maar in Nederland heb je genoeg opties. Inderdaad een toelage voor daklozen. Opvanghuizen. En alles. Daar wil ik met alle liefde aan bijdrage (en dat doe ik ook). Niet aan bedelaars op straat die dan drugs en drank gaan kopen van mijn geld. 

MiniJCW schreef op 27-12-2025 om 19:27:

[..]

Precies dit. Dit heeft veel meer impact dan geld of spullen geven. Van het geld kunnen ze wat kopen in de supermarkt, maar het Leger des Heils kan van hetzelfde bedrag meer doen. En qua spullen moet het maar iets zijn wat diegene nodig heeft.

Ik begrijp eerlijk gezegd niet zo goed waarom je per se wat wil doen, terwijl geld geven het meest effect heeft. Doe je dan iets goeds omdat je jezelf beter voelt of omdat je daadwerkelijk wil helpen?

Het is net als met ontwikkelingshulp: het is efficiënter om het hele dorp te voorzien van een waterput ipv één familie aan een jaarvoorraad waterflessen te helpen. 

opvanghuizen zijn vaak alleen nachtopvang, om 8:30 moet je weer buiten zijn. Mag je om 18:00 weer naar binnen.

Tot een aantal jaren geleden woonde ik in het centrum, waar veel daklozen rondhangen en geld vragen. Tijdens een vd bewonersbijeenkomsten werd er door de wijkagent gevraagd om geen geld te geven. Hij vertelde dat ze daardoor (bijna) altijd in de problemen komen, ze hebben namelijk meestal iets geleend, gekregen, beloofd waardoor de anderen een deel van het bedrag willen. Daar komt meestal ruzie van, dus wil je iets geven koop iets te eten voor ze of geef het aan een daklozenorganisatie. 
Hier staan ze vaak bij de supermarkt en dan vraag ik het gewoon, wil je een broodje of liever iets anders? 

zouden er niet een soort “tegoedbonnen” bestaan voor de nachtopvang? Dan hoef je geen geld te geven wat mogelijk op gaat aan minder gewenste zaken, maar geef je een tegoedbon voor een nachtje warmte

Ik geef mannen die dakloos zijn nooit wat, ik vind ze namelijk erg eng en ben bang dat ze mij gaan stalken. Vrouwen dan weer wel.

Daklozen zijn een van 'duurste' bevolkingsgroepen voor overheid, maar dat hoeft niet: 'Zorg wordt pas ingezet als het misgaat'

Volgens straatarts Michelle van Tongerloo kost een dakloze de samenleving 30.000 tot 85.000 euro per jaar. Daarmee behoren daklozen tot de duurste groep burgers in Nederland. Hoe kan dat? "Een plek in de opvang kost al gauw 15.000 euro per jaar."

Cijfers van het CBS stellen dat het om zo'n 33.000 mensen zonder thuis gaat, maar volgens Boesveldt is dat slechts het topje van de ijsberg. Volgens haar onderzoek gaat het om meer dan 90.000 daklozen in Nederland, "en dat aantal blijft groeien."
Daklozen zijn een van 'duurste' bevolkingsgroepen voor overheid, maar dat hoeft niet: 'Zorg wordt pas ingezet als het misgaat' | EenVandaag

Mijn Albert Heijn heeft zijn eigen 'vaste' dakloze die regelmatig een euro of twee euro van me krijgt, maar zeker niet altijd. Deze week heb ik een groter bedrag gegeven en hij reageerde verbaasd en dankbaar, en dat raakt me dan.

Via een donatie aan het Leger des Heils kan er vast meer gedaan worden met dat geld, maar ik vind het fijn om die man te laten weten dat hij gezien wordt en dat ik graag een kerst-extraatje met hem deel.

Ik vind individueel geld geven dus totaal niet lastig, maar het lijkt me juist goed dat er op verschillende manieren gegeven wordt.

Lisabette schreef op 27-12-2025 om 19:47:

Ik geloof best dat sommige mensen dakloos worden buiten hun schuld om. Maar in Nederland heb je genoeg opties. Inderdaad een toelage voor daklozen. Opvanghuizen. En alles. Daar wil ik met alle liefde aan bijdrage (en dat doe ik ook). Niet aan bedelaars op straat die dan drugs en drank gaan kopen van mijn geld.

Dat zijn verschillende dingen. Bonafide mensen kunnen met echte problemen bonafide dakloos raken en dat kan ook verantwoordelijke burgers overkomen. En het kan zelfs gebeuren dat die verantwoordelijke burger aan de drank raakt omdat de problemen te groot zijn om te dragen. 
Afgezien daarvan zijn er ook mensen die er inderdaad voor kiezen om op straat te leven, en er zijn ook mensen die ofwel frauduleus zijn ofwel uitgebuit worden door bendes, voor de buitenwereld is het niet altijd zichtbaar wie het echte probleemgeval is. 

Lisabette schreef op 27-12-2025 om 19:25:

Ik geef niets aan daklozen. Dakloos zijn is een keuze. En er zijn genoeg andere mogelijkheden in dit land. Ik doneer wel elk jaar geld aan de voedselbank en plaatselijke projecten.

Was het maar zo. 

Ik heb ooit veldwerk onder jonge daklozen gedaan en toen tientallen jongeren gesproken. Er was er geen een die er zelf voor had gekozen om op straat te leven. Ze konden gewoon niet langer thuis blijven. Soms omdat ze zichzelf om een of andere reden misdroegen en eruit waren gezet, maar vaak ook omdat hun ouders (meestal vaders) zich misdroegen. Stuk voor stuk beschadigde jongelui die als ze hadden kunnen kiezen, vooral graag een gelukkige thuissituatie hadden gewild. 

Jammer dat je zo hard oordeelt over mensen waarvan je niks weet.

Lisabette schreef op 27-12-2025 om 19:25:

Ik geef niets aan daklozen. Dakloos zijn is een keuze. En er zijn genoeg andere mogelijkheden in dit land. Ik doneer wel elk jaar geld aan de voedselbank en plaatselijke projecten.

Ik weet wat je bedoelt: er zijn beslist situaties dat mensen die in dienst zijn van bendes op bedelen worden gestuurd (o.a. Roma) en die dat geld dan afdragen aan hun baas. Ik heb eens mijn portemonnee omgekeerd bij zo'n persoon voor een supermarkt; er zat zo'n 15 euro aan kleingeld in en hoewel ik een vriendelijk en verbaasd dankjewel kreeg en spottend gemonkel van mensen om me heen ging ik al gauw twijfelen. Zo'n man heeft geen kans in de hoog gespecialiseerde arbeidsmarkt hier dus waarom bleef hij niet gewoon waar hij was bij moeder thuis in Hongarije of waar dan ook waar hij tenminste de taal sprak? Dus spijt achteraf dat ik erin gelopen was alleen omdat ik even een goed gevoel nodig had.

Maar er zijn ook heel wat andere situaties denkbaar waardoor je ineens op straat kan komen te staan en geen van je vrienden - als je die hebt - je kan helpen aan tijdelijk onderdak. In de States kan je dan in je auto slapen en dat gebeurt veel, maar die moet je ook maar net hebben. 

Ik denk dat de mensen van hier het slimmer aanpakken, zo kreeg ik midden in de supermarkt de vriendelijke vraag of ik een blikje limonade en een pak snacks voor hem wou betalen bij de kassa. Ik weet niet of hij dakloos was; hij had duidelijk niet genoeg geld bij zich maar wel een vorm van moed. 

Ik zie er eigenlijk nooit een in mijn dorp. Wel in de grote steden inderdaad maar ik geef eigenlijk nooit wat. Ik heb ook nooit cash op zak. Toen ik in Madrid woonde gaf ik de jongen die naast de supermarkt woonde wel eens een sandwich en een flesje drinken. Of die dame met haar hondje wat hondenvoer en een broodje voor haar. Maar geld deel ik niet uit want ik vertrouw dat gewoon niet. Ik wil geen drugsverslavingen faciliteren. 

Ik vind niet dat dakloos zijn een keuze is maar ik heb er weinig moeite mee om gewoon door te lopen. In veel zuid Europese steden kan je aan de gang blijven anders, bij elke kerk in Rome zit er wel een dametje op handen en knietjes met zo'n bekertje voor haar neus. Ze zijn daar echt overal. 
Zwerfdieren heb ik veel meer moeite mee.