Mijn vriend wil dichterbij familie wonen
Ik ben heel erg benieuwd wat jullie vinden. Mijn vriend is opgegroeid in het zuiden van het land. Hij (en wij) hebben daar nog vrienden en familie wonen (ouders van vriend, broer). Dit is op ongeveer twee uur rijden van de plaats waar we nu wonen, mijn geboorteplaats. Mijn familie woont hier of tot op een max van 30 minuten rijden. Ik woon hier fijn maar wil wel graag een koopwoning en iets voor onszelf.
Nu het volgende:
-We willen een huis kopen maar dat lukt in deze omgeving niet (alles is te duur voor ons helaas).
-We moeten mogelijk onze huidige woning verlaten (is huur).
-Vriend heeft de wens dichterbij ouders en familie te wonen.
-Ik ben momenteel zwanger van ons tweede kind.
-Beiden vaste baan in onze huidige omgeving.
Onze kansen op een woning zijn dus het grootst in oude woonplaats van vriend, een grote stad waar alle faciliteiten zijn en we een goede toekomst kunnen opbouwen met ons gezin en schoonfamilie. Nadelen: ver weg van mijn familie, allebei een nieuwe baan moeten zoeken.
Ik weet niet goed waar we goed aan doen. Ik snap zijn wens heel goed maar tegelijkertijd ben ik ook bang voor zo'n grote onzekere stap (ga ik een baan kunnen vinden, ik laat mijn ouders "achter" enz.).
Je hebt geen woning crisis maar een relatie crisis!
thinkso schreef op 12-02-2026 om 13:16:
[..]
Ja, dit is precies hoe hij dit voor zich ziet. Hij vindt mij inflexibel als ik hier niet in mee wil. Het gaat mij te snel allemaal en dat weet hij en toch regelt hij al bezichtigingen en is hij nog net niet al aan het solliciteren in de regio. Ik voel me enorm klemgezet en kwetsbaar gezien mijn huidige zwangerschap.
Nou. Als het mijn vent was, kon ie mooi in z’n eentje die kant op. Wat een idioot, om zoveel druk op je uit te oefenen.
Ciska78 schreef op 12-02-2026 om 09:41:
[..]
Dat is wel een toekomst plan ja🤭
Gezellig! 
Zorroo schreef op 12-02-2026 om 09:32:
[..]
En ik doelde dan op wat Yette uit ervaring schrijft, je thuis voelen in het zuiden des lands valt voor mensen van boven de rivieren niet altijd mee. Hoe klein ons land ook is, er zijn toch verschillen. En bijvoorbeeld in Limburg worden mensen uit de Randstad/het noordelijk deel niet altijd makkelijk geaccepteerd. Dat zijn voor hen 'Hollanders' en er blijft wat hen betreft een soort afstand. Ik baseer dit op verhalen van mensen die ik ken. Niet uit eigen ervaring maar ik heb geen reden om aan de verhalen te twijfelen en kan me er iets bij voorstellen.
In mijn ervaring valt het erg mee, in ieder geval in Brabant in (de buurt van) een grote stad, ook in een dorpje.
Ik vond het dorpje in Betuwe dan weer wel onmogelijk om in te integreren.
thinkso schreef op 12-02-2026 om 13:16:
[..]
Ja, dit is precies hoe hij dit voor zich ziet. Hij vindt mij inflexibel als ik hier niet in mee wil. Het gaat mij te snel allemaal en dat weet hij en toch regelt hij al bezichtigingen en is hij nog net niet al aan het solliciteren in de regio. Ik voel me enorm klemgezet en kwetsbaar gezien mijn huidige zwangerschap.
Op zich kan een bezichtiging geen kwaad, zolang je hem en jezelf (!) maar voorhoudt, dat het tot niets verplicht. Als je een rondje door de wijk maakt, inclusief scholen en supermarkt, krijg je een indruk van de plaats en de mensen die er wonen. En vooral of je jezelf daar tussen ziet zitten.
Globaal zou ik zeggen dat onder de rivieren mensen meer van het verenigingsleven en de uiterlijkheden zijn, en boven de rivieren mensen wat indivudualistischer ingesteld en directer zijn, soms misschien op het lompe af.
Als je niet snel je huurhuis uit moet, zou ik in elk geval wachten tot de oudste naar de basisschool gaat, dat is wel het moment om je sociale kring gemakkelijk uit te breiden. Van wie zijn de vrienden in zijn woonplaats waar je het over had. Zijn dacht echt jullie vrienden, of je ben je vooral de partner van?
thinkso schreef op 12-02-2026 om 13:16:
[..]
Ja, dit is precies hoe hij dit voor zich ziet. Hij vindt mij inflexibel als ik hier niet in mee wil. Het gaat mij te snel allemaal en dat weet hij en toch regelt hij al bezichtigingen en is hij nog net niet al aan het solliciteren in de regio. Ik voel me enorm klemgezet en kwetsbaar gezien mijn huidige zwangerschap.
Jee, ik lees hier meerdere rode vlaggen 
Het zou fijn zijn als hij een normaal gelijkwaardig gesprek met je zou voeren ipv je te verwijten dat je niet staat te juichen om zijn plannen. Je denkt hier gewoon anders over. Dat mag!
Dat hij bezichtigingen voor jullie regelt, terwijl jij nog helemaal geen beslissing hebt genomen, vind ik ronduit respectloos. Jouw mening doet er toe! Ongelooflijk dit. Ik word er plaatsvervangend boos van. Als ik jou was, zou ik absoluut niet met hem mee gaan om te kijken! Samen huizen bezichtigen, doe je pas als je samen besluit te verhuizen.
Best lullig voor de verkopers ook. Die doen toch hun best voor zo'n bezichtiging. Echt absurd om huizen te gaan bekijken terwijl èn je zwangere vrouw ernstig twijfelt of ze op dit moment haar zekerheden 200km verderop wel wil opgeven èn je nog niet eens financiële zekerheid in de buurt hebt!
Azalea747 schreef op 12-02-2026 om 12:21:
[..]
Nogal off-topic (sorry TO), maar kunnen jullie hier wat voorbeelden van geven? Heb veel familie in Noord-Nederland maar heb er zelf nooit gewoond en ben wel geïntrigeerd.
Ik spreek over 20 jaar geleden. De mensen afkomstig uit het veen hadden ander taalgebruik dan zandmensen. Wat ruiger. Directer.
Je zou dus niet naar een dorp gaan, maar naar een stad. Wat het ‘erin komen’ is dat vast anders dan sommigen schetsen.
Maar tussen nu en de geboorte van tweede kindje verhuizen inclusief alles(!) lijkt me bijzonder optimistisch. Helemaal niet raar om het wat meer tijd te geven en te streven naar verhuizen voordat de oudste 6 is of zo.
Dichtbij ouders en verdere familie/vrienden wonen kan jarenlang heel prettig zijn. Contact kost minder (reis)tijd, en in geval van nood is er snel iemand in de buurt bereikbaar. Ergens ‘in het midden’ wonen helpt dan niet zo.
Succes! Een goed contact tussen jullie twee is van levensbelang. Als je uit heel verschillende regio’s afkomstig bent en allebei graag bij je eigen ouders wilt wonen, tja… neem elkaar serieus.
Thinkso, je schrijft dat jullie mogelijk de huurwoning moeten verlaten, mag ik de reden vragen?
Ik begrijp de wens om elders een woning te zoeken als dit niet te realiseren blijkt in jullie omgeving. Maar dat kan altijd nog, nu is het onverstandig en onrealistisch.
Een verhuizing geeft al stress genoeg zonder zwangerschap, en dan ook nog op zoek moeten naar een andere baan. Stel dat die nieuwe baan niet lukt, ga je dan 4 uur rijden naar je huidige baan? Krijg je een hypotheek, terwijl je beide nog in de proeftijd zit? Moet je inderdaad je huurwoning uit, dan zou je ook een woning in de buurt kunnen kopen, die misschien niet aan alle wensen voldoet.
Overigens zou ik geen woning kopen met een man die me op deze manier voor het blok zet
Maar, even constructief ...
Aangezien je vriend nogal pusht, zou ik een duidelijke lijn trekken: jullie gaan pas samen verhuizen als je daar beiden achter staat. Jou onder druk zetten met verwijten of met dreigen dat hij geen babykamer gaat maken, hoort daar niet bij. Praten wel. Het is zaak om het eens te worden over elke stap. Wanneer gaan jullie verhuizen, waarheen en hoe? Ik zou daar samen een stappenplan voor maken. Zorg dat je op een of andere manier overeenstemming bereikt.
Het klinkt voor mij als tijd voor een hele harde ‘nee’. Hoe haalt ie het in zijn hoofd om als jij kwetsbaar bent, je zo onder druk te zetten? Chanteren met geen babykamer willen maken hier? Wat een vervelend gemanipuleer.
met zo’n vriend heb je geen vijand meer nodig.
Als hij geen babykamer wil ... oké, dan slaapt de baby de eerste tijd maar op jullie kamer. Of dan zou ik een handige broer of een stielman bellen.
Ik zou me echt niet laten afdreigen hiermee.
HIJ wil die kant op, jij moet alles en iedereen achterlaten, dan heeft hij jouw tempo te volgen. Al helemaal als je zwanger bent.
Blijkbaar is hij hier al maanden ongelukkig en is hij dat zat. Hij stelt mij eigenlijk een ultimatum en verwijt mij dat ik zelf ook geen oplossing heb. Dat klopt, deze woningmarkt is verrot en daar komen we niet tussen in deze omgeving. Elk gesprek wat we erover hebben, mondt uit in ruzie. Hij is nu een wandelende donderwolk thuis omdat ik duidelijk heb proberen te maken wat mijn gevoel is over deze gang van zaken. Hij is het daar niet mee eens en wil niet langer hier wonen. We voelen nu zelfs wel echt als vreemden. Ik voel me vreselijk. Ik voel me al niet mezelf door alle hormonen en ik kan hier gewoon niet tegenop praten.
Ik zou zeggen: eerst focussen op de zwangerschap en het laten komen van het kindje. Dan even een tijd rust voor jou om bij te komen.
Ik begrijp niet waarom hij met dit soort dingen komt als zijn vrouw zwanger is. Zorgt alleen maar voor stress.
Bovenstaande schreef ik basis van de eerste pagina.
Nu ik meer lees; wat een hork. Vrouw is zwanger. Ik vind hem vooral aartsegoistisch om jou daar nu mee lastig te vallen.
thinkso schreef op 12-02-2026 om 20:10:
Blijkbaar is hij hier al maanden ongelukkig en is hij dat zat. Hij stelt mij eigenlijk een ultimatum en verwijt mij dat ik zelf ook geen oplossing heb. Dat klopt, deze woningmarkt is verrot en daar komen we niet tussen in deze omgeving. Elk gesprek wat we erover hebben, mondt uit in ruzie. Hij is nu een wandelende donderwolk thuis omdat ik duidelijk heb proberen te maken wat mijn gevoel is over deze gang van zaken. Hij is het daar niet mee eens en wil niet langer hier wonen. We voelen nu zelfs wel echt als vreemden. Ik voel me vreselijk. Ik voel me al niet mezelf door alle hormonen en ik kan hier gewoon niet tegenop praten.
En heeft hij dan ook een mirakel-oplossing hoe jullie alles gaan betalen?
Want geen nieuwe huisvesting 2 uur verder zonder nieuwe jobs.
Waarom begint hij overigens aan een tweede kind "als hij zich al maanden ongelukkig voelt". De logica lijkt mij dat er dan eerst een verhuis was geweest, dat jullie geaardt waren in de omgeving en dat dat 2de kind dan pas was gevolgd.
Als hij die logica niet snapte is nu dus plan 2 ... zwangerschap uitzitten, wennen aan gezin met 4 en dan uitkijken naar nieuw werk en een eventuele verhuis.
Ik zou op een bepaald moment hem véél plezier wensen 2 uur verder. Alleen.
Hij gaat zich maar normaal gedragen, stoppen als donderwolk te leven (ook niet gezellig voor kind 1) of hij kan alleen verhuizen.
Dat jullie er niet tussenkomen om iets te kopen in de huidige regio is overigens ook geen nieuwigheid waar hij zo kwaad om moet zijn of ineens zo snel om moet gaan. Dat was pakweg een half jaar geleden waarschijnlijk ook al zo.