Kunnen jullie rondkomen ? Wat kan het kabinet nog doen ?

Madamecannibale schreef op 20-08-2022 om 08:17:

[..]

Ik denk alleen dat veel mensen helemaal niet doorhebben hoeveel geld daar naartoe gaat. Ik ben zelf in een niet zo rijk gezin op gegroeid en toen ik op mijzelf ging wonen had ik de eerste jaren ook niet zoveel. Toch heb ik mij nooit ook maar een seconde arm gevoeld. Mijn vriend is opgegroeid in een gezien waarin genoeg geld was maar het geld ook altijd tot op de laatste cent op ging. Wij hadden vroeger een abonnement op de dierentuin en gingen daar bijna wekelijks heen met zelf gesmeerde broodjes. Mijn vriend ging naar de Efteling of Disney en ze namen nog niet eens een pakje drinken mee, alles werd daar gekocht. Voor hem is het heel normaal om als hij met de trein gaat bij de Starbucks een koffie te halen. Ik heb jaren met de trein gereis maar deed dat echt nooit. Gedurende onze relatie ben ik losser geworden met geld en hij spaarzamer. Mijn schoonouders geven nog steeds geld uit als water, maar zelf zien ze dat heel anders.

Haha, klinkt precies als mijn man.

Dat we aan het begin van onze verkering een dagje uit gingen en hij me echt raar aankeek dat ik brood stond te smeren. Als we met mijn ouderlijk gezin uit gingen kon er heel misschien een ijsje vanaf, verder nam je alles zelf mee. 

Nou niet bij mijn man thuis, alles werd daar gekocht. Het voelde als enorme luxe voor mij.

Tegenwoordig eet ik ook liever een verse lunch, maar als ik morgen weer zelf brood moet meenemen naar de dierentuin,  dan doe ik dat zonder problemen.

Edit: dankzij corona ben ik al ruim 2 jaar niet in een dierentuin geweest alleen. 

Poezie schreef op 20-08-2022 om 08:21:

Tja, en dan lees je dit: Topinkomens flink omhoog; bestuursvoorzitter krijgt 40 keer zoveel als personeel - https://nos.nl/l/2441347

Maar echt. Ohohoh, we kunnen Jan Lul op de werkvloer geen 5% geven hoor, want anders kunnen wij arme ondernemers geen winst maken.

Bellejolie schreef op 20-08-2022 om 08:27:

[..]

Haha, klinkt precies als mijn man.

Dat we aan het begin van onze verkering een dagje uit gingen en hij me echt raar aankeek dat ik brood stond te smeren. Als we met mijn ouderlijk gezin uit gingen kon er heel misschien een ijsje vanaf, verder nam je alles zelf mee.

Nou niet bij mijn man thuis, alles werd daar gekocht. Het voelde als enorme luxe voor mij.

Tegenwoordig eet ik ook liever een verse lunch, maar als ik morgen weer zelf brood moet meenemen naar de dierentuin, dan doe ik dat zonder problemen.

Precies dit, misschien dat een ijsje af kon als je geluk had. 

Ik ga tegenwoordig ook graag uit eten en koop regelmatig wat buiten de deur maar zou daar ook prima op kunnen bezuinigen. Toch zou ik het wel jammer vinden als ik, net als mijn ouders vroeger, nog maar één of twee keer per jaar uit eten zou kunnen. Ik geniet er wel altijd van. Mijn ouders zijn ondertussen trouwens zelf gepensioneerd en gaan nu bijna wekelijks uit eten 😁

Madamecannibale schreef op 20-08-2022 om 08:32:

[..]

Precies dit, misschien dat een ijsje af kon als je geluk had.

Ik ga tegenwoordig ook graag uit eten en koop regelmatig wat buiten de deur maar zou daar ook prima op kunnen bezuinigen. Toch zou ik het wel jammer vinden als ik, net als mijn ouders vroeger, nog maar één of twee keer per jaar uit eten zou kunnen. Ik geniet er wel altijd van. Mijn ouders zijn ondertussen trouwens zelf gepensioneerd en gaan nu bijna wekelijks uit eten 😁

Ohja, uit eten vind ik ook zo heerlijk. 

Vroeger met mijn ouders inderdaad 1 keer per jaar ofzo bij een goedkope pizzeria dat voor ons als een sterrenrestaurant aanvoelde.

Tegenwoordig ga ik ook wel naar echte sterrenrestaurants (eens in de 4 jaar ofzo haha), maar naar doorsnee restaurants toch zeker wel elke 1 a 2 maanden.

Het zij zo als het minder kan. Liever niet uit eten dan de energierekening niet kunnen betalen. 

Madamecannibale schreef op 20-08-2022 om 08:17:

[..]

Ik denk alleen dat veel mensen helemaal niet doorhebben hoeveel geld daar naartoe gaat. Ik ben zelf in een niet zo rijk gezin op gegroeid en toen ik op mijzelf ging wonen had ik de eerste jaren ook niet zoveel. Toch heb ik mij nooit ook maar een seconde arm gevoeld. Mijn vriend is opgegroeid in een gezien waarin genoeg geld was maar het geld ook altijd tot op de laatste cent op ging. Wij hadden vroeger een abonnement op de dierentuin en gingen daar bijna wekelijks heen met zelf gesmeerde broodjes. Mijn vriend ging naar de Efteling of Disney en ze namen nog niet eens een pakje drinken mee, alles werd daar gekocht. Voor hem is het heel normaal om als hij met de trein gaat bij de Starbucks een koffie te halen. Ik heb jaren met de trein gereis maar deed dat echt nooit. Gedurende onze relatie ben ik losser geworden met geld en hij spaarzamer. Mijn schoonouders geven nog steeds geld uit als water, maar zelf zien ze dat heel anders.

Precies wat ik bedoel inderdaad.

Coreopsis schreef op 20-08-2022 om 08:29:

[..]

Daar heb je denk ik gelijk in. Als je altijd zonder nadenken alles hebt kunnen doen en kopen wat je wilt, dan is het natuurlijk best een behoorlijke gedragsverandering om naar je uitgavenpatroon te kijken, een huishoudboekje bij te houden, spaarpotjes voor verschillende categorieën te maken. In dat opzicht hebben bijvoorbeeld Valdemar, jij en ik het waarschijnlijk makkelijk omdat een voorbeeld hebben van hoe het soberder kan.

Ik vraag me af of het ook een beetje een karaktertrek is, en of je dat kunt trainen. Glas halfleeg versus halfvol. Het gevoel dat het je overkomt, dat je iets wordt afgenomen, wat leidt tot boosheid jegens de overheid, de immigranten, de multinationals, de EU, noem maar op. Versus "als het niet kan zoals het moet, dan moet je maar zoals het kan", en je energie richten op jezelf, op datgene waar je wel invloed op hebt in plaats van externe factoren. Is er en psycholoog in de zaal die hier meer over weet?

Dat laatste zou best eens zo kunnen zijn. De tering naar de nering zetten, geen geld uitgeven, is inderdaad iets dat er bij mij met de paplepel ingegoten is. En inderdaad zou ik eerst naar mijn eigen keuzes kijken voordat ik bij de overheid aan zou kloppen. 

Toch kan ik wel teleurstelling voelen richting de overheid en bepaalde multinationals. Niet vanwege de denkwijze dat ik vind dat zij geen geld horen te verdienen of alle financiële problemen van burgers op dienen te lossen. Maar vaak omdat ik vind dat helemaal niet gehandeld wordt in het belang van burgers of consumenten. En heel veel zaken onder het kleed geschoven worden. Het is vooral een gevoel van onrecht wat ik voel. En ik ben geen wappie, bevind mij niet op Facebook of in kringen die dit aanwakkeren, of eenzijdige media. Ik ben hoog opgeleid, heb een goede baan, fijn huis en geen directe financiële problemen. Als zelfs ik al dat gevoel ervaar kan ik me voorstellen dat mensen die het een stuk slechter hebben dag nog veel sterker ervaren, al dan niet aangewakkerd door social media.

@Herstappeltaart:
Ik schreef over de basiszaken omdat ik denk dat het allemaal een beetje samenhangt. Tijdens mijn jeugd denk ik dat mijn ouders hooguit een handvol keer op restaurant zijn geweest terwijl ik tegenwoordig gezinnen zie waarbij het doodnormaal is om dit elke maand zo niet elke week te doen. 
Zoals Coreopsis schrijft: ik denk dat deze laatste groep het veel moeilijker zal hebben om zich tijdig aan te passen dan de eerste. Met vooral de nadruk op dat tijdig, want sommige mensen passen hun gedrag pas aan als ze echt in de problemen komen.

Doet me terugdenken aan vroeger. Ik ben even dakloos geweest na een opname en weet nog goed wat ik tegen mezelf zei toen ik iets later in de bakkerij stond te werken: Zie mij hier staan, buiten is het koud en hier is het warm, heb ik gratis koffie, kan ik een koek eten en ik wordt er nog voor betaald ook. Dat voelde echt als luxe aan en als ik dan op dit forum lees dat het voor sommigen 's winters minstens 20°C moet zijn in hun woning, dan denk ik dat velen vergeten zijn in welke welvaart we hier leven en kan ik het best begrepen dat het wrevel oplevert wanneer ze zaken moeten inleveren die voordien vanzelfsprekend waren.

Misschien is het zo slecht nog niet, dat we tijdelijk wat soberder moeten leven, misschien zijn we daarna weer dankbaar voor wat we allemaal wel hebben. 

Valdemar schreef op 20-08-2022 om 08:54:

@Herstappeltaart:
Ik schreef over de basiszaken omdat ik denk dat het allemaal een beetje samenhangt. Tijdens mijn jeugd denk ik dat mijn ouders hooguit een handvol keer op restaurant zijn geweest terwijl ik tegenwoordig gezinnen zie waarbij het doodnormaal is om dit elke maand zo niet elke week te doen.
Zoals Coreopsis schrijft: ik denk dat deze laatste groep het veel moeilijker zal hebben om zich tijdig aan te passen dan de eerste. Met vooral de nadruk op dat tijdig, want sommige mensen passen hun gedrag pas aan als ze echt in de problemen komen.

Doet me terugdenken aan vroeger. Ik ben even dakloos geweest na een opname en weet nog goed wat ik tegen mezelf zei toen ik iets later in de bakkerij stond te werken: Zie mij hier staan, buiten is het koud en hier is het warm, heb ik gratis koffie, kan ik een koek eten en ik wordt er nog voor betaald ook. Dat voelde echt als luxe aan en als ik dan op dit forum lees dat het voor sommigen 's winters minstens 20°C moet zijn in hun woning, dan denk ik dat velen vergeten zijn in welke welvaart we hier leven en kan ik het best begrepen dat het wrevel oplevert wanneer ze zaken moeten inleveren die voordien vanzelfsprekend waren.

Misschien is het zo slecht nog niet, dat we tijdelijk wat soberder moeten leven, misschien zijn we daarna weer dankbaar voor wat we allemaal wel hebben.

Helemaal eens.

Door mijn ziek zijn daalt mijn salaris elk half jaar, maar het voordeel van ziek zijn is wel dat ik veel van die extra uitgaven die ik eerst had niet meer heb omdat ik al die leuke dingen niet kan doen
Dus ik hou nog steeds elke maand genoeg over, ondanks extra uitgaven die weer samen hangen met mijn ziekzijn.

Wel ben ik in deze tijd ontzettend blij dat ik inclusief huur. Ik heb mede daardoor ook nooit heel strikt mijn uitgaven bijgehouden, want ik had voldoende en vond/vind dat altijd behoorlijk stressvol door mijn autisme. Toch ben ik er mede door dit topic wel mee begonnen, ik heb namelijk geen idee hoe mijn leven over een jaar is. Afgekeurd of aan het werk? En ik hoop tegen die tijd ook eindelijk te kunnen verhuizen van mijn crappy etage naar een sociale huurwoning, waarbij ik zeker weet dat mijn huur gaat stijgen (ik betaal nu echt weinig, al is het ook niet meer waard ) en dan komt die gwl er wel nog bij en met pech dus met minder inkomen dan ik nu heb. 

Ik vind dat best een spannend idee, al ben ik wel echt toe aan een plek voor mijzelf en blij dat die steeds dichter bij komt. Maar ik ga dan ook wel echt letten op welk label het huis heeft. En helaas zijn die bij sociale huur vaak hoog. Zag laatst zelfs woningen die blijkbaar volledig gerenoveerd zijn, maar wel nog steeds energielabel E. Dat vind ik best erg in deze tijd, want ze worden niet bepaald gehuurd door de hoogste inkomens.

Maargoed lang verhaal om te zeggen dat blij ben dat ik mede door dit topic heb besloten dat ik op een moment dat het me nog geen stress oplevert alvast mijn inkomen en uitgaven ben gaan bijhouden (en ik ben die nerd die blij wordt van de grafiekjes in de app ), hopelijk kan ik dan over een jaar met een gerust hart verhuizen.

wild-flower schreef op 20-08-2022 om 09:22:

Energiebedrijven: Klanten steken kop in het zand en verlágen hun termijnbedrag.

Energiebedrijven zijn bezorgd over het stijgende aantal klanten dat het maandelijkse voorschot aan gas en licht verlaagt.

Ze schuiven zo de problemen voor zich uit, met alle gevolgen van dien.

https://www.ad.nl/binnenland/energiebedrijven-klanten-steken-kop-in-het-zand-en-verlagen-hun-termijnbedrag~a0aad212/

Dit bericht zag ik ook voorbijkomen op TV. Eigenlijk vind ik ook dat energiebedrijven een bepaalde verantwoordelijkheid moeten hebben om hun systemen zo in te richten dat klanten wel hun termijnbedrag kunnen verlagen, maar niet lager dan hun daadwerkelijk gemiddelde verbruik. 

Ik begrijp heel goed dat het heel verleidelijk is om dit te doen als je het financieel zwaar hebt, maar je schrikt je het apenzuur als je eindrekening op de deurmat valt. 

Bellejolie schreef op 20-08-2022 om 08:28:

[..]

Maar echt. Ohohoh, we kunnen Jan Lul op de werkvloer geen 5% geven hoor, want anders kunnen wij arme ondernemers geen winst maken.

Dit is wel erg gechargeerd natuurlijk... de top inkomens mogen wat mij betreft ook wel wat minder zodat er bij de grote bedrijven geld overblijft om het personeel een loonsverhoging te geven maar ik denk dat de meerderheid van de ondernemers toch wel in het MKB te vinden zijn en daar is ondernemen ook gewoon overleven. Wanneer je tot 10 man personeel hebt en je hebt net 2 jaar corona achter de rug met veel uitval en dus veel hogere kosten dan heb je gewoonweg die buffer niet zomaar on een loonsverhoging door te voeren die significant verschil maakt voor je personeel. 

Ik vind het nogal makkelijk gezegd van de overheid... geef je personeel een loonsverhoging. Alsof alle bedrijven dit ook zomaar kunnen doen. Als ik voor mezelf spreek is die ruimte er echt niet meer... heb het in januari gedaan maar heb ook een enorme financiële strop gehad door de lockdowns waarin alle kosten gewoon doorliepen. Mijn buffer is weg en ik moet keihard werken en hopen dat een nieuwe golf van Corona zoals deze is geweest uitblijft.

wild-flower schreef op 20-08-2022 om 09:22:

Energiebedrijven: Klanten steken kop in het zand en verlágen hun termijnbedrag.

Energiebedrijven zijn bezorgd over het stijgende aantal klanten dat het maandelijkse voorschot aan gas en licht verlaagt.

Ze schuiven zo de problemen voor zich uit, met alle gevolgen van dien.

https://www.ad.nl/binnenland/energiebedrijven-klanten-steken-kop-in-het-zand-en-verlagen-hun-termijnbedrag~a0aad212/

Tja, als je nu niet rondkomt is dit een makkelijk gat om het andere mee te vullen. De afrekening komt aan het einde van het jaar. Wellicht rekenen mensen erop dat ze dan met hun 13de maand kunnen afbetalen.