Kunnen jullie rondkomen ? Wat kan het kabinet nog doen ?

Ik behoor dus tot de minima. Ik heb de eerste 800 euro al gekregen, 500 moet nog volgen. Van die eerste 800 euro heb ik een nieuwe energiezuinige vriezer gekocht en mijn oude energievreter van 100 jaar oud weggedaan. Daarbij heb ik een goedkoop vacumeerapparaat gekocht en extra rollen.Die heb ik sindsdien volgestopt met aanbiedingen, groenten, fruit, vlees en vis. Even de kook over groenten en de rest uit de verpakking en vacuumeren. Scheelt enorm met vriesbrand, ruimte en houdbaarheid.

Daarnaast heb ik een voedseldroger gekocht waardoor ik nu een flinke voorraad heb aan kruiden (restjes van de winkel die anders verpieteren en uit eigen tuin) knoflook uien bessen en groenten. Echt een superding! Je kan er van alles mee, zelfs hele maaltijden maken voor de camping ofzo.

Toen had ik nog ongeveer 200 euro over. Die heb ik besteed aan grond, mest, zaden, planten en struiken voor mijn moestuin in zakken. Daarvan heb ik al veel kunnen eten, drogen en invriezen. Dus was de cirkel weer rond. Nu moet er dus nog 500 euro komen. Daarvan wil ik zoveel mogelijk besteden om de komende winter door te komen waar ik al volop mee bezig ben. Ik ben bang dat straks de prijzen omhoog schieten van bv elektrische dekens of dat het bijna niet meer te krijgen is.

Net zoals met de covid spullen destijds, vroegen ze gerust 12 euro voor 50 ml handgel die voorheen nog geen euro kostte. Ik ben geen type van die dan leeft, dan zorgt en probeer zoveel mogelijk vooruit te kijken. Dat heeft me al zo vaak behoedt voor grote problemen! Ik verbaas me dat zoveel mensen (om mij heen dan) dat helemaal niet boeit en bv gewoon hun boodschappen in blijven laden zonder ook maar een blik op de folder van die week te werpen. Of 2 keer per dag uitgebreid blijven douchen.

Maar wel klagen over de dure boodschappen enzo. Zo vreemd vind ik dat. Ik heb serieus een vriendin die elke keer dat ze naar het toilet is geweest haar onderkant boven het bad afspoelt met warm water, soms wel 7/8 keer per dag als ze vrij is. Op haar werk doet ze het in de slaapruimte voor de nacht waar een doucheruimte is.

Ik wil hiermee echt geen oordeel vellen maar slechts mijn verbazing uitspreken over de dingen die mensen blijven doen in deze tijden, de keuze's die ze maken en toch blijven klagen. Gewoon nog een lening afsluiten voor de welverdiende vakantie terwijl ze nauwelijks rond kunnen komen, laat staan als er voor 36 maanden een aflossing van 280 per maand bijkomt, hoe dan?

watertoren schreef op 23-08-2022 om 22:23:

Ja Kadushi, er zijn ook mensen die het nog steeds goed hebben. Merken wel dat de boodschappen duurder zijn geworden maar hoeven er niks voor te laten. Kijk eens naar de drukte op Schiphol, terrassen die vol zitten met dit mooie weer. Laatst was er een feest hier waar ik woon. Een pilsje in een klein plastic glas kostte 3 euro. Het was zo druk, je kon over de koppen lopen. Ik ben zelf ook niet van plan om iets te veranderen als het niet nodig is.

Snap ik hoor watertoren. ik weet dat jij je voorlopig niks hoeft te ontzeggen en dat vind ik fijn voor je, je hebt genoeg op je bordje gehad. Maar ik denk dat het uitgave patroon van sommigen nog door de covid jaren komt. Je kon toen amper op vakantie, terrasje etc. Die geven het nu lekker uit na jaren thuis te hebben gezeten.

En ook de verzette/ingehaalde vakanties waardoor het soms nog lijkt of het niet op kan. Tot er contracten af gaan lopen, dan gaan velen de pijn pas voelen. Het verbaasd mij dat er zoveel mensen zijn die niet vooruit (kunnen/willen?) kijken. Van alle kanten wordt het steeds duidelijker dat we een moeilijke tijd tegemoet gaan. 

Ik heb echt nog nooit op de overheid gerekend en kijk altijd zoveel mogelijk vooruit. Soms lachen mensen me uit omdat ik een opwind wereldradio heb, minstens 12 liter water op voorraad heb en nog veel meer. Ik zou minstens 3 maanden kunnen overleven als alles uit zou vallen, al zou het maar simpel zelf gebakken brood met pindakaas zijn of rijst met bonen.

Ik denk zover vooruit dat ik mezelf en mijn naasten kan voorzien in noodgevallen. Ik vind het echt zo vreemd dat bijna niemand dit doet in mijn omgeving, of we niks geleerd hebben van de covid jaren en alles erom heen. Kijk naar de lockdowns in China bv. En alles wat er nu speelt, geen water meer in dorpjes in Frankrijk. Het stroomnet dat uit kan vallen en ga zo maar door.

Ook mensen met geld zouden meer moeten anticiperen met de crisissen van nu vind ik. Mensen zouden in mijn ogen zich veel meer moeten richten op zelfvoorziening. Als de nood echt aan de nam komt hoef je van de regering en de monarchie niks te verwachten, die verlaten als eerste het schip in tijden van nood.

Maar goed, ik dwaal wellicht teveel af, ik zit nogal op mijn praatstoel vandaag. Waar mijn relaas in het kort op neer komt; zorg voor jezelf en bouw/vertrouw niet op de regering die alles voor je op gaat lossen als de pleuris uitbreekt. En juist dat verwondert me van de mensen om me heen; gewoon blijven leven op de oude voet en vertrouwen hebben dat de regering (of wie en wat dan ook) je wel redt als de nood aan de man komt.

Hoe verwend zijn we eigenlijk de laatste 50/60 jaar? En hoe makkelijk hebben we de controle over ons leven uit handen gegeven daardoor? En hoe afhankelijk zijn we daardoor geworden? Vragen vragen vragen. Mss word ik oud maar ik begrijp nog maar weinig van de mensen en de maatschappij.

En zolang je de ruimte hebt om niks te veranderen is er niks aan de hand. Maar sommigen hebben die ruimte allang niet meer en willen niks veranderen. Want tegen die tijd moet de regering/werkgever/je moeder of je rijke oom het maar oplossen. Want dat zijn ze inmiddels gewend. Een ander lost het wel op als het zover is en anders schreeuwen we moord en brand, we laten er geen pilsje om staan. En die houding begrijp ik niet. Is natuurlijk even heel erg overtrokken en velen laten wel dat pilsje staan en lopen alsnog vast zonder hun schuld.

Maar over het algemeen zie ik steeds meer klagers  die overal recht op menen te hebben en de verantwoordelijk over hun leven niet op zich nemen maar afschuiven op de regering en de maatschappij. Ik kan je tal van voorbeelden geven, binnen mijn familie alleen al. Maar dat maakt me te herkenbaar.