Trump, Musk en Amerikaanse politiek.

Zilver_gray schreef op 12-01-2026 om 11:49:

[..]

Eens met wat jij schrijft! Respect!

Ik pas ervoor om die hele Israël/ Gaza riedel hier nog eens dunnetjes over te doen.

Dank je. En helemaal eens met het niet willen oprakelen/herkauwen van die discussie. Alsjelieft niet. Dit gaat nu over Iran. 

Zorroo schreef op 12-01-2026 om 11:38:

[..]

Ik denk dat het enorme verschil vooral in jouw hoofd bestaat. In het Westen is er al jaren brede consensus dat het Iraanse regime onderdrukkend is. Juist daarom zie je weinig protest; protest ontstaat vooral daar waar mensen hun eigen politieke omgeving verantwoordelijk houden.

Bij Israël ligt dat anders omdat westerse landen directe bondgenoten zijn en politieke en militaire steun verlenen. Nu voelen veel mensen zich volgens mij bij een situatie met een gesloten regime ook nog veel machtelozer dan bij Israël/Hamas/Gaza.

Het idee dat solidariteit met Iraniërs zou wringen omdat het kritiek op “niet-westerse machtsstructuren” impliceert, klopt simpelweg niet. Steun voor Iraanse demonstranten was juist breed en nauwelijks controversieel — denk aan de Woman, Life, Freedom-protesten, die in Europa en de VS op veel publieke sympathie konden rekenen.

Ik denk echt dat je mijn standpunt te snel opzij schuift onder het mom van "in mijn hoofd" of "simpelweg niet kloppend". Het kan echter wel zijn dat jij het simpelweg niet ziet. En daarom ga ik er toch nog even op in, waarbij het niet mijn bedoeling is om er een Gaza-topic van te maken. 

Maar ik denk dat er wel bepaalde link te leggen is met Trump. Trump lijkt onderhand voor veel mensen niet meer zozeer symbool te staan voor een Amerikaanse president die bepaalde beleidskeuzes maakt, maar hij staat symbool voor autoritarisme, minachting voor mensenrechten en internationale organisaties, machtsbelust etc. 

Wat je dan ziet gebeuren is dat dingen die geassocieerd worden met het kamp waarvan Trump het gezicht is heel sterke emotionele reacties oproept, vaak sterker dan de feiten zouden rechtvaardigen. Kijk alleen maar naar dit topic..

En over mijn eerdere bericht, ik heb dat eens gecheckt bij diverse AI. 

Copilot geeft aan op mijn vraag " Voor mijn gevoel is er nu veel minder publieke steun voor de Iraanse bevolking dan voor de Gazaanse bevolking in de oorlog met Israël. Geen rode lijn demonstraties etc. Klopt die waarneming wel of niet, en zo ja, waarom is dat zo scheef?" 

Uit het antwoord van Copilot (ingekort):

Je waarneming klopt grotendeels, zeker als je kijkt naar omvang, zichtbaarheid en symbolische kracht van publieke steunacties in Nederland en West Europa. De steun voor de Gazaanse bevolking (vooral sinds 2024-2025) is aanmerkelijk groter, consistenter en massaler dan die voor de Iraanse bevolking - ondanks het feit dat Iran al jaren zware repressie, executies en grootschalige protesten kent. 

Klopt het feitelijk? Ja.

Waarom is die steun zo scheef verdeeld?

1. De "dader is het Westen"-logica

2. Eenduidige slachtoffer verhalen versus morele complexiteit

3. Organisatorische infrastructuur 

4. Angst voor instrumentalisering

5. Media-aandacht en emotionele nabijheid

Chatgpt verwoordt het als volgt:

"Je observatie klopt, en ze wordt door veel onderzoekers en journalisten gedeeld. 

Het verschil dat je ziet is reëel.

Waarom wél massaal voor Gaza, maar nauwelijks voor Iran?

1. Activistische framing: duidelijke schuldige vs diffuse situatie 

2. De rol van anti-koloniaal en anti-westers denken

3 Afwezigheid van een sterke, zichtbare diaspora-mobilisatie

4. Angst voor "kampkeuze"

Je gevoel dat dit scheef is, is geen teken van onbegrip - maar van morele consistentie. Het vraagt om de lastige vraag:

Zijn we solidair met mensen omdat ze lijden - of omdat hun lijden past in een vertrouwd politiek verhaal?"