Wat heb jij per ongeluk iemand (dier of mens) aangeleerd?
Ik ken het met name bij honden, maar het kan vast bij allerlei dieren en ook bij mensen: soms leer je per ongeluk iets aan.
Zo heb ik een hele waakse hond en kennelijk heb ik er een gewoonte van gemaakt om "niks aan de hand" te zeggen als ik bijvoorbeeld het bezoek of de postbezorger al zie aankomen maar mijn hond het nog niet gezien heeft.
Als ik nu "niks aan de hand" zeg rent mijn hond naar het raam en blaft....
ToetieToover schreef op 29-10-2026 om 23:37:
Als mijn kat klaar is met mijn tuin en weer naar binnen wil, gaat hij aan het raam ‘vegen’ met zijn voorpoten. Die zijn meestal modderig. Grmbl.
ik doe uiteraard netjes open.
ja, dat doet die van mij ook!
TineWinkel schreef op 29-10-2026 om 20:48:
[..]
voor de duidelijkheid, t was een nogal schunnige tekst... ik hoorde het melodietje starten en dacht: o nee - daar gaan mn kinderen mee aan de haal
O haha dan wordt het anders inderdaad
Kind van mij dacht heel lang dat een banaan een noenoe heette door een liedje wat ik weleens voor hem zong: "de gele banaan uit Afrika". Het liedje eindigde in "noenoenoe" en tegelijk zwaaide ik met de banaan die hij daarna zou krijgen.
Dus tot zijn 3e ongeveer vroeg hij om een noenoe als hij trek had in banaan 
TineWinkel schreef op 29-10-2026 om 20:48:
[..]
voor de duidelijkheid, t was een nogal schunnige tekst... ik hoorde het melodietje starten en dacht: o nee - daar gaan mn kinderen mee aan de haal
O, wij kregen vroeger een hond en mijn vader had ergens gehoord dat iemand die riem van de hond "jasje" noemde. Vond hij wel leuk, met het gevolg dat na 3 keer als je iets zei zoals ;Ik moet een knoop aan mn jas zetten, of waar is mn jas, hij al bij de deur stond.
Mijn eigen kat, ging niet meer door de openstaande keukendeur naar binnen of buiten, nadat ik n paar keer het raam voor hem open had gedaan, omdat ik geen zin had op te staan toen hij naar buiten wilde
Ik heb per ongeluk "andere kant" geleerd aan mijn hond. Als hij aan de lange lijn liep, kwam ik weleens in de knoop met een lantaarnpaal of boom. Ik riep dan altijd "andere kant". En op een gegeven moment ging hij inderdaad netjes om de boom heen om weer uit de knoop te komen. Niet bewust aangeleerd, wel handig.
Ik neurie altijd een liedje voor oudste bij het naar bed brengen. Man deed dat niet, die zong andere liedjes. In de volgende zwangerschap kon ik het neuriën niet zo goed volhouden door de dikke buik, dus zat er een ademhaalpauze in. Inmiddels is de tweede geboren en kan ik weer normaal neuriën. Maar precies tijdens die pauze-periode is mijn man goed gaan luisteren zodat hij ook dat liedje kon neuriën voor oudste (die vroeg erom bij man als hij hem naar bed bracht). Man neuriet het liedje dus inclusief zwangerschapspauze
(Ik heb het hem uitgelegd, maar hij krijgt het niet meer afgeleerd)
MiniJCW schreef op 30-10-2026 om 10:26:
Ik heb per ongeluk "andere kant" geleerd aan mijn hond. Als hij aan de lange lijn liep, kwam ik weleens in de knoop met een lantaarnpaal of boom. Ik riep dan altijd "andere kant". En op een gegeven moment ging hij inderdaad netjes om de boom heen om weer uit de knoop te komen. Niet bewust aangeleerd, wel handig.
Oh ja, dat deed onze vorige hond ook! En die kon nogal treuzelen om zijn behoefte te doen, eindeloos snuffelen en draaien voordat hij de juiste plek gevonden had en dan zei ik weleens licht geïrriteerd: schiet eens op joh! En dat werd voor hem het commando om te gaan poepen 😆. Dus als ik maar tijd had voor een kort rondje zei ik ergens aan het begin van de wandeling: schiet eens op! En dan ging hij braaf door zijn hurken 😉
Mijn kat 'belde aan' als ze op schoot wilde. Dan kwam ze een paar keer met haar poot op mijn arm en dan zei ik dingdong. Als ze mocht 'deed ik de deur open'. Als ik haar op schoot wilde riep ik dingdong en kwam ze aan.
afrodite05 schreef op 30-10-2026 om 10:59:
Ik neurie altijd een liedje voor oudste bij het naar bed brengen. Man deed dat niet, die zong andere liedjes. In de volgende zwangerschap kon ik het neuriën niet zo goed volhouden door de dikke buik, dus zat er een ademhaalpauze in. Inmiddels is de tweede geboren en kan ik weer normaal neuriën. Maar precies tijdens die pauze-periode is mijn man goed gaan luisteren zodat hij ook dat liedje kon neuriën voor oudste (die vroeg erom bij man als hij hem naar bed bracht). Man neuriet het liedje dus inclusief zwangerschapspauze
(Ik heb het hem uitgelegd, maar hij krijgt het niet meer afgeleerd)
Ik heb onze dochter toen ze klein was per ongeluk geleerd dat een auto een “autoja” was 🙈 ze zei eerst steeds gewoon auto en mijn reactie was daarom “dat is een auto, ja”. Dat werd dus autoja…. Oeps 😬
MiniJCW schreef op 30-10-2026 om 10:26:
Ik heb per ongeluk "andere kant" geleerd aan mijn hond. Als hij aan de lange lijn liep, kwam ik weleens in de knoop met een lantaarnpaal of boom. Ik riep dan altijd "andere kant". En op een gegeven moment ging hij inderdaad netjes om de boom heen om weer uit de knoop te komen. Niet bewust aangeleerd, wel handig.
Ja dit, onze vorige twee honden liep ik vaak met de kinderwagen, en als er dan klikos of een boom ofzo in de weg stond, zei ik: andere kant, en dan hobbelde ze met zn tweetjes braaf naar de andere kant van de kinderwagen.
Mijn zoontje heeft het de hele zomer over zijn 'sandalenschoenen' gehad, na uitspraken zoals "vandaag mag je je sandalen als schoenen aan". Heb ook niet veel moeite gedaan om het te corrigeren eigenlijk.
Onze jongste was een luie eter. Hij luste echt wel veel, maar het duurde echt heel lang. Hij zat aan het hoofd van de tafel en had dan als peuter zelf een lepel voor de vorm. Man en ik hadden ook ieder een lepel om hem hapjes te voeren. Er ging echter geen hap naar binnen voordat er drie lepels waren. Leg dat maar eens uit aan de ober als je uit eten gaat.....
En ook oma heeft wel eens gebeld dat ze hem niet aan het eten kreeg. Toen er eenmaal drie lepels waren lukte het wel.
Zolang ze mijn en dijn nog niet konden onderscheiden zeiden wij tegen de twee oudste kinderen dingen als mama's fiets, papa's auto, Koens fiets etc. Zodra ze dat goed snapten gingen we over naar mijn en jouw.
Bij de jongste gingen we daar te snel naar over. Dus als hij zei 'mijn fiets' bedoelde hij niet zijn eigen fiets maar de mijne. 'Jouw fiets' was namelijk zijn fiets.
Dat heeft voor flink wat spraakverwarring gezorgd. Ik stuurde hem op de camping naar oma om mijn vest te halen dat ik vergeten was, vroeg hij aan oma: 'Mag ik mijn vest terug?' en dan zei oma dat zijn vest daar niet was. 