Observatie in groep 3 door Samenwerkingsverband

Hoi, ik kan me voorstellen dat je het spannend vind. Ik ben moeder en pleegmoeder van vier kinderen van nu 17, 15, 13 en 11. De pleegkinderen zijn mijn oudste twee en wonen vanaf geboorte bij me. Dit om wat achtergrond te geven. 
Ik vind het positief dat ze het samenwerkingsverband betrekken. Het betekent dat ze iets opmerken wat anders is dan anders en het goed en passend willen begeleiden en daar hulp bij vragen in de zin van observatie. Daarmee stelt de school zich zowel professioneel als kwetsbaar op want ze laten hun eigen handelen zien aan een professional die hun kan handelen op waarde kan schatten en beoordelen en kan helpen het bij te stellen zodat je kind beter tot zijn recht komt. Het is heel fijn als een samenwerkingsverband er snel en laagdrempelig bij betrokken wordt want zij kunnen helpen bij het verschaffen van middelen en inzicht. 

Zoals je schrijft leest het alsof dit de eerste keer is dat je iets van de zorgen hoort. Is dat ook zo? Want dan zou ik het samenwerkingsverband wel een heftige eerste stap vinden. Niet omdat zij rare dingen doen of zo, maar je mag verwachten dat school eerst zelf dingen probeert en ook met jou overlegt wat die dingen zijn en wat het resultaat is. Ook 6 weken zou ik daarvoor tekort vinden. Tenzij hij natuurlijk al 6 weken gillend rondjes rent door de klas en geen letter heeft opgepikt. 
Het samenwerkingsverband heeft een aantal 'specialisten' in huis, met veel ervaring op verschillende typen zorg. Zij kunnen dus komen observeren en bekijken waar ze denken dat het gedrag van je zoontje vandaan komt en de leerkracht adviseren en begeleiden hoe hiermee om te gaan. Dat is over het algemeen het eerste doel. 

Je schrijft dat ze bang bent dat ze hem naar een andere school sturen. Dat gaat (gelukkig) niet zomaar en daar gaan, als dat nodig is, meer tijd en meer gesprekken overheen. 
Wat ik je wel mee wil geven: stèl dat zij uiteindelijk een andere school voorstellen (wat echt helemaal niet het geval hoeft te zijn!!), dan is dat niet omdat ze je kind maar lastig/vervelend vinden en hem zat zijn of wat dan ook. Dan is dat omdat ze het beste met je zoontje voor hebben! Ze proberen natuurlijk kinderen zo lang mogelijk op regulier onderwijs te houden, maar soms zijn er dingen aan de hand waardoor je het kind baat zal hebben bij een ander type onderwijs. Vaak voelt dit voor ouders als een enorme stap. Maar vergeet niet dat je kind dan al vaak niet echt gelukkig meer is op de plek waar hij zit. Het past dan gewoon niet lekker meer. Ik ken maar weinig ouders die uiteindelijk niet blij zijn met de overstap, maar ik ken er wel een hoop die ontzettend blij zijn, omdat hun kind zo enorm is opgebloeid! 
Mijn tip: blijf in gesprek met school. Vertel waar je bang voor bent en vraag dingen die je niet snapt. Echt, ze begrijpen wel dat dit voor jou allemaal nog geen gesneden koek is! 

Het is idd. een logische stap nadat er van alles geprobeerd is en overleg met de intern begeleider is geweest. Er wordt hulp aan andere professionals gevraagd waar de school mee samenwerkt. Fijn dat dat gebeurt! Het is voor het welzijn van je kind. 
Wat mij wel opvalt is dat je zelf eigenlijk niet goed op de hoogte bent van de reden waarom. Zijn er gesprekken geweest (in groep 2, de afgelopen weken) met de leerkracht, met ib? Is er gecommuniceerd over zijn gedrag? Is het voor jou herkenbaar? De reden kan niet alleen zijn dat hij niet lang genoeg zelfstandig in zijn werkboekje kan werken. Er moet meer aan de hand zijn.

Maheiden schreef op 15-10-2026 om 23:15:

Het is idd. een logische stap nadat er van alles geprobeerd is en overleg met de intern begeleider is geweest. Er wordt hulp aan andere professionals gevraagd waar de school mee samenwerkt. Fijn dat dat gebeurt! Het is voor het welzijn van je kind.
Wat mij wel opvalt is dat je zelf eigenlijk niet goed op de hoogte bent van de reden waarom. Zijn er gesprekken geweest (in groep 2, de afgelopen weken) met de leerkracht, met ib? Is er gecommuniceerd over zijn gedrag? Is het voor jou herkenbaar? De reden kan niet alleen zijn dat hij niet lang genoeg zelfstandig in zijn werkboekje kan werken. Er moet meer aan de hand zijn.

Dat denk ik dus ook. Dat kunnen in mijn klasje ook flink veel kinderen nog niet. Ik ben elke week een paar ochtenden als ondersteuner een uur in groep 3/4 om dit te begeleiden. Dat op zich is nog best normaal na 6 à 7 werken in groep 3. De helft van de groep heeft nog hulp daarbij nodig. Als de groepsleerkracht instructie geeft aan groep 4 dan doen ze bijna allemaal niet veel vanzelf. En we maken ons over geen een kind nog zorgen. 

Is dit hetzelfde zoontje als van de tics uit je vorige topic? 

Ik zou zelf toch echt meer info willen wat er in school geprobeerd is door de juf en de ib'er.

Leuk dat ze op tijd willen zijn, maar na 6 weken één of andere instantie hogerop inschakelen zou mij toch écht veel te snel gaan. Ga eerst maar zelf intern dingen proberen en met me overleggen.
En dan wil ik als het toch niet loopt tegen januari of maart eventueel wel tekenen.

Het is een kind van 6 dat net 6 weken in groep 3 zit. Kan best dat die wat minder snel gaat dan sommige anderen in de klas, maar geef hem verdorie tijd.

Marty1984 schreef op 16-10-2026 om 10:42:

Ik zou zelf toch echt meer info willen wat er in school geprobeerd is door de juf en de ib'er.

Leuk dat ze op tijd willen zijn, maar na 6 weken één of andere instantie hogerop inschakelen zou mij toch écht veel te snel gaan. Ga eerst maar zelf intern dingen proberen en met me overleggen.
En dan wil ik als het toch niet loopt tegen januari of maart eventueel wel tekenen.

Het is een kind van 6 dat net 6 weken in groep 3 zit. Kan best dat die wat minder snel gaat dan sommige anderen in de klas, maar geef hem verdorie tijd.

Aan één kant heb je helemaal gelijk, aan de andere kant kan het ook zijn dan dat de leerkracht zoiets afwijkends ziet dat snel handelen geboden is om een kind niet helemaal de frustratie in te jagen en te laten blokkeren. 

Op basis van deze op is niet te zeggen wat hier van toepassing is. 

Marty1984 schreef op 16-10-2026 om 11:29:

[..]

Ze kennen kind waarschijnlijk al 2 jaar op school.

Als er écht iets vreemd of speciaal zou zijn geweest hebben ze al 2 jaar tijd gehad om groots alarm te slaan.

Ik ga ervan uit dat kind dus vooral opgestart moet raken. En niet dat er ineens immense totaal onbekende problemen opduiken. Anders had ie waarschijnlijk niet eens in groep 3 gezeten, maar was hij vorig jaar al tegengehouden in groep 2 voor nog een extra jaartje.

Kan daarom ook zijn dat ze dachten: hier in groep 1/2 kan het nog, laten we even afwachten in groep 3, gaat het door/geen verbetering pakken we vroeg in het jaar door.