Heftig ongeluk zien gebeuren
We zaten vandaag met het gezin op een terras. We speelden een potje uno tot we een enorme klap hoorde. Toen ik om keek lag er een man op straat en mijn eerste gedachte was: hij is dood. Al half onderweg om te helpen dacht ik aan mijn kinderen en draaide me weer om. Mijn man is hulpverlener dus ik dacht laat hem maar ik moet de kinderen beschermen. Niet dat dat zin had want die staarden met grote ogen naar het slachtoffer.
Gelukkig gaf het slachtoffer op een gegeven moment een teken van leven en is later ook een soort van bij kennis geweest. Mijn man zegt dat de man zwaar gewond is maar er wel bovenop zal komen.
De jongste heeft het ongeluk daadwerkelijk zien gebeuren. Ze vertelde dat de man probeerde over te steken met zijn fiets en er een auto "te hard" aan kwam. Hij was net te laat, mama. Ze was in tranen en wilde weer naar huis waar wel stoplichten zijn (we zijn op vakantie). De oudste heeft alleen het slachtoffer zien liggen. Maar reageerde daar eigenlijk nog heftiger op dan haar zusje. Pas iets later welliswaar. Huilen, buikpijn, wat als dat mij ooit gebeurd. En nu maak ik me dus druk om de kinderen.
Het gevoel wat ik op dat moment heb ervaren moeten zij ook gevoeld hebben. Waarschijnlijk nog erger. En ik merk de impact ook. Ik zie nog steeds dat roerloze lichaam voor me. Gelukkig zie ik daarna in mijn hoofd ook het beeld hoe hij weer in beweging kwam. Maar die flits van: die man is dood...
Werkelijk waar geen idee wat ik eigenlijk met dit topic wil. Het is hier nu 23:00, m'n gezin ligt op bed en ik geloof dat ik even de behoefte heb om het van me af te schrijven.
DeOnbekende schreef op 10-08-2026 om 13:21:
Heftig om te zien, maar gelukkig is de man niet overleden. De beelden zullen meestal vanzelf naar de achtergrond zakken, slachtofferhulp lijkt me wat voorbarig. Er veel over praten ook, want wat valt er over te zeggen? Maak het niet te groot voor de kinderen en geniet van de rest van jullie vakantie
Dit, en benadruk dat de man nog leeft, ook al weet je dat niet helemaal zeker. Hij leefde na het ongeval, en kinderen hoeven niet altijd de hele waarheid te weten.
DeOnbekende schreef op 10-08-2026 om 13:21:
Heftig om te zien, maar gelukkig is de man niet overleden. De beelden zullen meestal vanzelf naar de achtergrond zakken, slachtofferhulp lijkt me wat voorbarig. Er veel over praten ook, want wat valt er over te zeggen? Maak het niet te groot voor de kinderen en geniet van de rest van jullie vakantie
Zoiets zou ook mijn eerste reactie zijn. je kunt in de avond best nogeens benoemen "zo hee, dat was wel ff schrikken he!" maar als het niet nodig is zou ik er niet teveel de nadruk op leggen
RaSa schreef op 10-08-2026 om 15:36:
We zijn nog drie weken weg en zitten helemaal in Panama. Iedereen heeft gelukkig goed geslapen. Hebben er gisteren ook wel bewust veel met ze over gepraat. We weten dat dat helpt. Ook gehad over de verschillen met thuis. Hier kwam er geen ambulance. De brandweer kwam met een medische kit en traumaboard. En toen werd hij op het board achterin de pickup van de politie geschoven.
Heb op dit moment niet het idee dat ze er mee bezig zijn. Ze zijn er nog niet over begonnen vanmorgen. Zijn ook weer afgeleid door de aardbeving van vanmorgen. Heel het huis ging heen en weer. Kennelijk hebben we hier een staartje van de beving in Colombia gevoeld als ik het nieuws mag geloven. Maar ik ga ze de komende dagen goed in de gaten houden.
nou ook nog een aardbeving. dan hebben ze in ieder geval genoeg om de aandacht over te verdelen. Veel plezier nog en hopelijk is het nu klaar met die gekke dingen!