Geen klik met vriendinnen van zoons
Mijn man en zoons wilde graag een weekendje weg in een huisje en ik wil graag mee omdat ik mijn jongens niet meer zo vaak zie nu ze uit huis zijn. Ze hebben al iets leuks gevonden, maar ze willen hun vriendinnen ook mee. Ze hebben beide al een aantal jaar verkering, maar ik heb ondanks alles geen klik met de meiden. Tijdens kerst en verjaardagen ben ik te druk met hosten om mij er druk over te maken, maar een heel weekend lang met z'n alle op elkaars lip in een huisje is een ander verhaal. Mijn man en zoons voetballen veel, iets wat mij totaal niet ligt dus ik zou wel het hele weekend met die 2 meiden opgescheept zitten. Ik zie er erg tegenop.
De vriendin van de oudste is erg stil. Ze geeft vaak ook maar korte antwoorden en een gesprek met haar houden voelt als aan een dood paard trekken. Tijdens verjaardagen gaat ze ook na een uurtje naar buiten om door de wijk te lopen omdat het haar te druk wordt. Ze is erg op zichzelf. De vriendin van jongste klaagt aan een stuk door. Niks is er goed en ze heeft overal commentaar op. We gingen een keer met zoon uiteten en ze had 3 restaurants afgekeurd voordat we ergens konden eten. Bij de vierde waar ze wel naar toe wilde vond ze het eten matig.
Ik heb het al met mijn zoons erover gehad en die hebben het met hun vriendinnen besproken, maar beide kenden zich niet in het gedrag wat ik schetste. Dus nu lijkt het net of ik de onmogelijke schoonmoeder ben. Mijn man spendeert te weinig tijd met de meiden om er een mening over te hebben. Hoe pak ik dit aan? Terwijl ik dit typ voel ik mijn hartslag al stijgen.
bieb1963 schreef op 21-08-2026 om 19:03:
[..]
Kom op zeg, er zullen nog weinig basisscholen zijn waar de jongetjes in de bouwhoek móeten spelen en meisjes in de poppenhoek móeten spelen…. Laat ze lekker doen waar ze zin in hebben en vindt er vooral niets van. Je hebt er pas iets van te vinden als ze gedwongen worden of op z’n minst flink gepusht. En waar zou jij je als individu met je eigen opvoeding je in hemelsnaam druk over maken? En wat weet je er verder van?
Want weet je wat er mis is met dat ‘er iets van vinden’ en conclusies trekken? Dat je een compleet verkeerde conclusie kunt trekken. Als jij elke week een vader op de bank ziet zitten bij de balletles van z’n dochter, kun jij de conclusie trekken dat die vader ‘goed bezig is’. Maar weet je, dat is het enige wat jij ziet. Wellicht is dat wel het enige wat die vader met z’n dochter doet.
Dat is ook niet geïnitieerd door de scholen. Dat zijn de kinderen onderling.
20 jaar geleden speelde mijn Marietje en Keesje van de buren op die manier vadertje en moedertje en hedentendage nog steeds.
Mijn Marietje (inmiddels 24) paste vorige week een paar uur op het nieuwe buurjongetje van 4. Er werd gespeeld in het speelhuisje in de tuin. Hij was de vader die ging werken en dochter moest de moeder zijn die het huis schoonmaakte. Rollenspel bedacht door het buurjongetje. En dan heeft hij nog rolmodellen waarbij zowel vader als moeder koken en de was doen.
CharlieB schreef op 21-08-2026 om 21:35:
[..]
Maar wat maakt dan dat je daar blij om bent?
Blij dat mijn mannen niet van voetbal houden, zeker.
Mijn zoon was jong in de tijd dat die campagne liep van "Geef kinderen hun spel terug" Zag je spotjes op tv met gillende ouders langs de lijn. Zelfs bij de sport met het tuttige imago (Korfbal) weleens gillende ouders langs de lijn gehad.
CharlieB schreef op 21-08-2026 om 21:35:
[..]
Maar wat maakt dan dat je daar blij om bent?
Inderdaad, wat doet het er toe? Het lijkt wel of je dat ‘hip’ vindt of zo. Stel dat jij wel heel erg van shoppen zou houden of juist van voetbal, dan zou het toch juist fijn zijn als i.i.g. 1 van je gezinsleden, wie dan ook, daar ook van zou houden? Als jij van geen van beiden houdt en je gezinsleden ook niet, komt dat mooi uit. Maar dat heb je niet echt voor het zeggen.
OnherkenbaarAnoniem schreef op 21-08-2026 om 21:42:
[..]
Dat is ook niet geïnitieerd door de scholen. Dat zijn de kinderen onderling.
20 jaar geleden speelde mijn Marietje en Keesje van de buren op die manier vadertje en moedertje en hedentendage nog steeds.
Mijn Marietje (inmiddels 24) paste vorige week een paar uur op het nieuwe buurjongetje van 4. Er werd gespeeld in het speelhuisje in de tuin. Hij was de vader die ging werken en dochter moest de moeder zijn die het huis schoonmaakte. Rollenspel bedacht door het buurjongetje. En dan heeft hij nog rolmodellen waarbij zowel vader als moeder koken en de was doen.
Tja, dan komt dat blijkbaar uit hem zelf. Of hij heeft een oud boekje gelezen en vond dat een prettige rolverdeling. Of hij herkent dat van opa en oma en vindt het daar prettig. Wie zal het zeggen? Hij komt er vanzelf wel achter dat dat niet meer de vaste patronen zijn tegenwoordig.
bieb1963 schreef op 21-08-2026 om 22:05:
[..]
Tja, dan komt dat blijkbaar uit hem zelf. Of hij heeft een oud boekje gelezen en vond dat een prettige rolverdeling. Of hij herkent dat van opa en oma en vindt het daar prettig. Wie zal het zeggen? Hij komt er vanzelf wel achter dat dat niet meer de vaste patronen zijn tegenwoordig.
Ik vertel dit om te laten zien dat het niet scholen zijn die meisjes in de huishoek zetten en jongens in de bouwhoek, zoals Kampeerder al zei. Het zit al in de kinderen misschien doordat oma zoon misschien geeft dat weet ik niet.
wanneer bij het idee alleen al, je hartslag gaat stijgen, is het dus niet zo'n goed idee.
Ik heb nog niet alles gelezen, maar wat me opvalt in sommige bovenstaande reacties, is dat het proberen bespreekbaar te maken via je zoons hierboven enorm veroordeeld wordt. Terwijl dat toch echt wel een goede eerste stap is, ervan uitgaande dat je zoons het een beetje diplomatiek aanpakken. Jammer dat het mislukte.
Betekent dat ze van voetballen houden, nou echt dat dat weekend daarom moet draaien? Of kunnen jullie met zijn zessen leuke dingen doen?
Regenbui67 schreef op 20-08-2026 om 13:20:
Misschien ben ik wel iets dramatisch in mijn berichten. Ik heb met mijn zoons wel een op een contact gehad. Maar dat was hooguit maar een paar uur, en niet een heel weekend. Mijn man heeft ook een keer voorgesteld om de jongens aan te spreken dat ze meer met mij moeten gaan doen, maar dit wil ik ook niet. Ik wil niet dat ze mij als zielig vinden. Het voelt alsof ik zo veel te geven heeft, maar niemand wil het ontvangen. Mijn schoondochters houden ook hun handen van mij af. Dat vind ook erg jammer dat het contact met hun zo stroef loopt. Onze persoonlijkheden matchen niet.
Ik zou dat aanbod van je man toch aannemen. Je behoeftes aangeven is niet zielig, maar een noodzaak.
Kampeerder schreef op 21-08-2026 om 18:27:
[..]
Nee, helaas. Nou ja, over voetbal zijn we het dan wel eens, maar verder......
Zolang jongetjes in de huishoek op school nog altijd de vader 'moeten' spelen die naar zijn werk gaat, en meisjes voor de kinderen en de afwas 'moeten' zorgen is de strijd nog niet gestreden.....
Hoe kinderen aan die denkbeelden komen ligt toch vaak thuis.....
He? Op zo'n sterke rolverdeling hebben we 1 basisschool bewust afgekeurd. Dat is echt niet overal de standaard hoor.
Op dit punt ben ik eigenlijk we benieuwd hoe je de relatie met je vriendengroep/vriendinnen onderhoudt, TO. Wil je daar iets meer over vertellen?
CharlieB schreef op 21-08-2026 om 21:35:
[..]
Maar wat maakt dan dat je daar blij om bent?
Als je voetballiefhebbers in je gezin/familie hebt, dan moet je rekening houden met "belangrijke" wedstrijden als je iets wilt plannen. Mensen willen dan kijken of ze komen niet. En ze zijn in mineur als hun club verloren heeft. Eindeloze gesprekken over voetbal onder het eten of tijdens feestjes. Als je kinderen nog jong zijn, breng je als ouder ook veel uren langs de lijn door. Voetbal heeft nu niet een hele goede reputatie wat dat betreft.
En sorry, persoonlijk vind ik die voetballiefde overdreven en heel onaantrekkelijk. Had mijn man zich in het begin van onze relatie zo ontpopt, dan was het waarschijnlijk niks geworden. Dus enige invloed heb je er zeker wel op.
kenfan schreef op 22-08-2026 om 10:27:
[..]
Als je voetballiefhebbers in je gezin/familie hebt, dan moet je rekening houden met "belangrijke" wedstrijden als je iets wilt plannen. Mensen willen dan kijken of ze komen niet. En ze zijn in mineur als hun club verloren heeft. Eindeloze gesprekken over voetbal onder het eten of tijdens feestjes. Als je kinderen nog jong zijn, breng je als ouder ook veel uren langs de lijn door. Voetbal heeft nu niet een hele goede reputatie wat dat betreft.
En sorry, persoonlijk vind ik die voetballiefde overdreven en heel onaantrekkelijk. Had mijn man zich in het begin van onze relatie zo ontpopt, dan was het waarschijnlijk niks geworden. Dus enige invloed heb je er zeker wel op.
Ah oke zo, helder, dan ben je dus blij dat een bepaalde hobby niet in je gezin zit om welke reden dan ook. Ik las het alsof je blij was dat jouw gezin geen stereotype dingen doet.
(Over stereotype gesproken. Niet alle voetballiefhebbers laten hun leven bepalen door voetbal overigens. Ik kan 5 wedstrijden in een weekend kijken en ik droom nog van een voetbalreis, maar ik kan ook gewoon naar een feestje terwijl mijn club speelt)
CharlieB schreef op 22-08-2026 om 10:36:
[..]
Ah oke zo, helder, dan ben je dus blij dat een bepaalde hobby niet in je gezin zit om welke reden dan ook. Ik las het alsof je blij was dat jouw gezin geen stereotype dingen doet.
(Over stereotype gesproken. Niet alle voetballiefhebbers laten hun leven bepalen door voetbal overigens. Ik kan 5 wedstrijden in een weekend kijken en ik droom nog van een voetbalreis, maar ik kan ook gewoon naar een feestje terwijl mijn club speelt)
Jetlag ken ik dat weer types die tijdens een dinertje de mobiel op tafel zetten een toch de wedstrijd kijken en nauwelijks deelnemen aan het gesprek. Ik kan het begrijpen als je even op de wc de stand checkt maar dit niet. Mijn eigen gezin niet maar ben wel op feestjes geweest waar gasten dit deden en zullen doen in de toekomst.
CharlieB schreef op 22-08-2026 om 10:36:
[..]
Ah oke zo, helder, dan ben je dus blij dat een bepaalde hobby niet in je gezin zit om welke reden dan ook. Ik las het alsof je blij was dat jouw gezin geen stereotype dingen doet.
Nou ja, ik ben in die zin blij dat genderstereotypen niet bepalen welke ouder met welk kind iets samen doet. Al dan niet volwassen trouwens. Zojuist belt van uitwonende zoon van 27 net met de vraag of hij langs kan komen om zelf pasta te komen draaien met mijn keukenmachine om voor ons allemaal te koken. En waar hij dan het beste zalm kan gaan kopen. Mijn dochter interesseert koken dan weer geen ene fluit.
kenfan schreef op 22-08-2026 om 12:26:
[..]
Nou ja, ik ben in die zin blij dat genderstereotypen niet bepalen welke ouder met welk kind iets samen doet. Al dan niet volwassen trouwens. Zojuist belt van uitwonende zoon van 27 net met de vraag of hij langs kan komen om zelf pasta te komen draaien met mijn keukenmachine om voor ons allemaal te koken. En waar hij dan het beste zalm kan gaan kopen. Mijn dochter interesseert koken dan weer geen ene fluit.
Vanuit de gedachte ''vader en zoon móeten samen want dat zijn mannen en moeder en dochter móeten samen want dat zijn vrouwen en ze moeten mannen dan wel vrouwendingen doen" snap ik best dat je blij bent dat het niet zo werkt bij jou.
Maar er is niets mis met vader en zoon die samen dezelfde genderstereotype interesse hebben en daardoor samen tijd doorbrengen. Die vader en zoon die formule 1 zitten te kijken, doen waarschijnlijk gewoon simpelweg iets wat ze allebei leuk vinden en datzelfde kan ook gewoon gelden voor moeder en dochter die aan het shoppen zijn. Het maakt het wat mij betreft niet beter (of slechter) als dat moeder en zoon zijn.
Regenbui67 schreef op 20-08-2026 om 13:20:
Misschien ben ik wel iets dramatisch in mijn berichten. Ik heb met mijn zoons wel een op een contact gehad. Maar dat was hooguit maar een paar uur, en niet een heel weekend. Mijn man heeft ook een keer voorgesteld om de jongens aan te spreken dat ze meer met mij moeten gaan doen, maar dit wil ik ook niet. Ik wil niet dat ze mij als zielig vinden. Het voelt alsof ik zo veel te geven heeft, maar niemand wil het ontvangen. Mijn schoondochters houden ook hun handen van mij af. Dat vind ook erg jammer dat het contact met hun zo stroef loopt. Onze persoonlijkheden matchen niet.
Ik vind dit heel beklemmend klinken. En vraag me daardoor af of je wel een 'leven' buiten je gezin hebt?