Morgen belangrijk gesprek
(Even met een alias.)
Morgen een belangrijk gesprek. Morgen ga ik mijn man vertellen dat ik wil scheiden. We zijn uit elkaar gegroeid, willen zulke andere dingen (nu en in de toekomst). Het is klaar.
Ik ben bloednerveus voor morgen. Maar het moet morgen. Ik heb geen flauw idee wanneer anders…
Dit topic is vooral om van me af te schrijven.
Zo, het hoge woord is er uit.
Hij begreep het wel, had er ook wel eens aan gedacht. Hij had gehoopt dat het beter zou gaan als zoon (10) groter was, of dat we het konden volhouden tot zoon groter was.
Er was verdriet, bij allebei. Omdat het toch voelt als opgeven. En vooral verdriet om onze zoon.
Al met al viel het mee. Ik ben heel opgelucht over dat ik eindelijk de knoop heb doorgehakt én dat man het nu ook weet.
ToetieToover schreef op 20-10-2026 om 09:05:
Ik ben ook benieuwd hoe het is verlopen, hopelijk kom je nog even terug? Ik ben scheidingservaringsdeskundige. Wat mij is opgevallen is het verschil in de emotionele en praktische denkwijzen. Hij zit waarschijnlijk ‘later’ in het denkproces dan jij, dus er zullen nog gesprekken volgen als hij dezelfde denkstappen heeft gezet. Over hoe het te vertellen aan de kinderen, wie waar blijft wonen etc. Voor hem komt de emotionele reactie eerst, daar ben jij al een heel stuk verder mee. Succes vandaag
Daar ben ik me heel bewust van. Daarom heb ik ook nog niks uitgezocht over hoe zoiets nou werkt, zo’n scheiding. Ik ben verder in het besluit en heb over wat praktische dingen wel nagedacht (dat gaat vanzelf, bij mij althans), maar nog niet heel ver. Ik wil man ook zeker de ruimte geven voor alles. Ik hoef niet vandaag al weg of zo.
Eerste horde genomen, Ennuik. Nog een lange weg te gaan.
Sterkte!
Gelukkig dat het gesprek meeviel Ennuik. Heel veel sterkte de komende tijd. Er gaat nog veel op je afkomen , zowel qua regelzaken alsook emoties. Want ondanks dat het je beslissing is, blijft het lastig. Dit was niet je toekomstbeeld toen je trouwde. Weten jullie al wanneer jullie het kind gaan vertellen? Of wachten jullie daarmee tot er meer concreet geregeld is?
We gaan het vandaag nog vertellen aan onze zoon. Man wil geen mooi weer spelen, naar niemand niet.
Ennuik schreef op 20-10-2026 om 12:29:
We gaan het vandaag nog vertellen aan onze zoon. Man wil geen mooi weer spelen, naar niemand niet.
Sterkte ermee dan. Zal best verdrietig en lastig worden voor hem.
Ook die pleister is er af. Verdriet, maar verder viel het mee. Maar ik verwacht dat het nog niet helemaal is geland, dus dat de grote klap later nog komt.
Bleh, ik weet dat het mijn keuze is, maar wat een rollercoaster ben ik gestart.
Ennuik schreef op 20-10-2026 om 13:53:
Ook die pleister is er af. Verdriet, maar verder viel het mee. Maar ik verwacht dat het nog niet helemaal is geland, dus dat de grote klap later nog komt.
Bleh, ik weet dat het mijn keuze is, maar wat een rollercoaster ben ik gestart.
Pas als het definitief is denk ik. Verhuizen. Vader niet meer altijd zien. Enzovoort. Logisch dat het nu nog niet echt geland is.
Op naar de volgende stap. Mediator of advocaat ( al adviseer ik het laatste , meestal gaat het niet allemaal zonder slag of stoot ). Financiën verder afhandelen , woonruimte zoeken. Moeilijk in deze tijd of sta je al lang ingeschreven bij de woningbouw? Zo niet, dat als eerste doen. Soms zijn er lootwoningen voor spoedzoekers maar niet elke gemeente heeft dat.
Ennuik schreef op 20-10-2026 om 13:53:
Ook die pleister is er af. Verdriet, maar verder viel het mee. Maar ik verwacht dat het nog niet helemaal is geland, dus dat de grote klap later nog komt.
Bleh, ik weet dat het mijn keuze is, maar wat een rollercoaster ben ik gestart.
Fijn dat het je mee viel, hopelijk kunnen jullie het samen goed afsluiten. Er zal nog een hoop geregeld moeten worden en dan is het fijn als je in gesprek kunt blijven.
Wat een emoties. En ik voel me zo’n bitch. Dat ik dit mijn man aan doe. Dat ik dit mijn kind aan doe! Maar we moeten hier door en op de lange termijn is dit echt de beste keuze. Echt.
Maar pffff, momenteel is de rollercoaster in volle vaart aan de gang.
Dank voor alle lieve berichtjes en hartjes. Man en kind slapen eindelijk. Nu ik nog.
Hopelijk heb je toch wat kunnen slapen.
Ennuik schreef op 20-10-2026 om 22:14:
Maar pffff, momenteel is de rollercoaster in volle vaart aan de gang.
Heb je hulp Ennuik? Misschien anders via de POH van de huisarts? Is Misschien prettig een en ander van je af te praten?
Ik heb best aardig geslapen. Man sliep blijkbaar toch niet en die heeft geen oog dicht gedaan.
Hij heeft met z’n zus gebeld die jaren geleden ook wilde scheiden, maar na enkele weken toch tot inkeer kwam. Hoop niet dat dat man hoop geeft…
Man is er nog vrij depressief onder. Hij is flink aan het piekeren en stressen. Wat er allemaal moet gebeuren. Hoe het straks en over 10 jaar gaat zijn. Wat we allemaal voor niks hebben gedaan. Wat hij anders had kunnen doen om dit te voorkomen. Etc.
Toch blijft hij er ook bij dat hij het snapt, het ook wel eens overwogen heeft maar niet durfde. Maar zijn verstand en gevoel matchen nog niet.
Zoon heeft gisteravond flink gehuild en vandaag nog af en toe verdrietig, maar verder wel oké (voor nu, dat weet ik).
Ik krijg vooral veel stress van man. Ben verder heel erg opgelucht. Wel komend weekend beide de ouders vertellen, dat is ook wel heel spannend.