Waarom
Mijn heeft van mij al mijn wachtwoorden. Van mijn mail, die hij altijd geopend had staan op zijn laptop (zelf heb ik geen laptop en gebruik ik ook eigenlijk niet. Ik doe alles op mijn telefoon). En van mijn bank, waar hij ook zo op kan. Dan was ik in de stad en kreeg ik van hem een telefoontje: was het leuk bij de H&M, want ik zag dat je iets gekocht had? Ook al mijn administratie (maar dan zo dat alleen hij de juiste gegevens heeft, maar ik geen weet heb waar). Van mijn eigen bescheiden spaargeld, daar heeft hij ook eens 1000 vanaf gehaald. Daar kwam ik achter en was verbaasd, want hij verdient genoeg. Toen bericht van bank met vraag of dit vanuit mij kwam en toen moest ik samen met mijn man dit regelen. Andersom zou ik bij mijn man nooit zoiets hoeven doen...
Ook bijv zaken met mijn Digi D code wat ik dan voor akkoord moet geven, is aan zijn mobiele nummer gekoppeld en niet aan de mijne? En komt dus bij zijn mobiele nummer een melding of ik dit ben en dan geeft hij akkoord?
Door omstandigheden was ik niet bij hypotheekaanvraag en heb dus toestemming gegeven ,maar als ik vraag hoe wat en waar krijg ik geen normaal antwoord hierover.
Ook heb ik meerdere keren formulieren onder mijn neus gekregen waarin ik afstand moest doen van de levensverzekering...in de zin van, dat als mijn man iets gebeurd dat ik dan nergens recht op heb ofzo en mijn kids, ook zijn kinderen. Bizar vond ik dat, want je wilt je gezin toch verzorgd achterlaten lijkt mij, als er ooit iets erg gebeurd? Zo vreemd.
En krijg ook nergens antwoord op, want hij regelt het allemaal en daar moet ik maar blij mee zijn.
En volgens mij weet hij ook onder welke naam ik hier schijf, want na inschrijving hier, zette hij twee weken later de film Britget Jones op en zette het beeld stil en keek mij heel doordringend aan en zei: Leuk hè, de film van Britget Jones en bleef mij zo aankijken....?
Even voor de duidelijkheid andersom heb ik nergens wachtwoorden van en op zijn eigen rekening geen zicht, want dat gaat mij niks aan. Of loopt de boel op dit vlak te verdraaien.
Gaat dit bij jullie ook zo? Dit is toch raar
De eerste stap lijkt mij jouw ouders te vertellen hoe het zit. Ook als ze je niet geloven, zal dat het begin zijn van twijfel.
Ik denk dat jouw vader jou wil helpen (anders gaat hij de belasting niet helpen invullen).
En je mag ook vertellen dat je niets kunt doen omdat jouw man alle wachtwoorden heeft veranderd.
Ze zullen snappen dat dat raar is. ook als je man gaat zeggen "dat moest wel, want zij vulde dingen verkeerd in. "
(dat denk ik dan... Ik ken jouw ouders niet, en het zal een tijd duren voordat ze jou geloven, maar je moet beginnen met voor jezelf op te komen)
Of vraag aan jouw vader om de financiële situatie uit te leggen, want als je het jouw man vraagt, vertelt hij niks.
(man zal dat wel ontkennen, maar het bewijs is dat je wel luistert en alles begrijpt als jouw vader het uitlegt).
madee schreef op 13-05-2026 om 07:18:
“Toen ik later mijn vader er naar vroeg gaf hij aan dat "ik mij wel wat mag interesseren voor de financiele zaken'. Dat voelde als een klap in mijn maag...want de werkelijkheid is dus precies dat ik er bij weg gehouden wordt, maar bij anderen een rookgordijn opgehouden wordt dat ik mij niet intersseerd.”
Dit is een goed moment om te vertellen aan je vader hoe het zit! Die heeft zelf iets opgemerkt, waardoor jij de kans hebt om de waarheid te zeggen. Je vader staat er voor open, gebruik dit moment!
Precies dit! Het is jouw vader, vertrouw erop dat die aan jouw kant staat! Bel hem op, nodig hem uit voor een ontbijt/lunch/koffie buiten de deur zodat jullie met zijn tweetjes ongestoord kunnen praten. Vertel hem alles. Of laat hem hier je verhaal lezen desnoods. Of print het uit. Je hebt een hulplijn, gebruik die alsjeblieft 🙏🏻
(het zijn maar ideeën, mijn eigen vader zou graag bij dit soort dingen helpen.)
Even een andere richting dan we eerder hadden in dit draadje: kan het zijn dat je man juist zorgen bij je weg wil houden?
Lexus schreef op 13-05-2026 om 10:26:
Even een andere richting dan we eerder hadden in dit draadje: kan het zijn dat je man juist zorgen bij je weg wil houden?
Ik denk het niet.
Ik citeer:
Ook heb ik meerdere keren formulieren onder mijn neus gekregen waarin ik
afstand moest doen van de levensverzekering...in de zin van, dat als
mijn man iets gebeurd dat ik dan nergens recht op heb ofzo en mijn kids,
ook zijn kinderen.
Lexus schreef op 13-05-2026 om 10:26:
Even een andere richting dan we eerder hadden in dit draadje: kan het zijn dat je man juist zorgen bij je weg wil houden?
Nee, dat is zeker niet zo.
BritgetJones007 schreef op 13-05-2026 om 11:09:
[..]
Nee, dat is zeker niet zo.
Okay, nou zorg goed voor jezelf
hoe moeilijk je het ook vindt; open het gesprek. "pa, weet je nog dat je zei dat ik me er wat meer voor moet interesseren? Dat doe ik ook en wil ik ook, maar partner houdt dat tegen. Ik heb geen toegang tot mijn eigen wachtwoorden/rekeningen etc. En ik vind dat erg lastig"
Wat houd je tegen om daarmee te starten?
En zoals ik eerder schreef; voor je kinderen is het ook beter als jij je niet sterk houdt. Je doet het niet voor hen; je doet het omdat je als je stopt, doodsbang bent voor wat er dan gebeurt. En dat is logisch en geen verwijt. Maar dit moet stoppen. En alleen jij hebt de sleutel in handen. Hopelijk lukt het je om wat met je vader te bespreken.
BritgetJones007 schreef op 13-05-2026 om 05:49:
ik probeer mij zo stabiel mogelijk te houden voor mijn kinderen.
Je kunt in de situatie waarin je zit nooit stabiel worden. De enige manier is om uiteindelijk met hulp uit de situatie te stappen en voor jezelf op te komen. Naast het belang voor jezelf is dat ook echt in het belang van je kinderen. Want kinderen krijgen altijd meer mee dan je denkt.
BritgetJones007 schreef op 13-05-2026 om 05:41:
ik heb het momenteel erg moeilijk. Nog een voorbeeld: mijn man ging laatst de balasting doen. En ineens, na jaren dat hij dit zelf deed, moest hij dit ineens samen met mijn vader doen.
Hij houdt mij hier bij weg, want ze gingen dit op zolder doen. Toen ik later mijn vader er naar vroeg gaf hij aan dat "ik mij wel wat mag interesseren voor de financiele zaken'. Dat voelde als een klap in mijn maag...want de werkelijkheid is dus precies dat ik er bij weg gehouden wordt, maar bij anderen een rookgordijn opgehouden wordt dat ik mij niet intersseerd.
Wat mijn man ook doet, is bij iedereen de geweldige vader uit uithangen. Dus als de kinderen online zijn of aan het bellen of facetimen met anderen of op het werk van kind, heel bewust, heel gepland en over elke zin die hij zegt is nagedacht. Eigenlijk alle uitwegen bewust beinvloeden. Maar hij laat niet zien dat hij woeuitbarstingen heeft, om kleine dingen boos wordt, zorgt voor een negatieve sfeer en zorgt er bewust voor dat je op je tenen loopt, weet dat die negstieve sfeer heel naar is en laat weten aan mij dit bewust te doen. Bijvoorbeeld in mijn nabijheid non stop te zuchten, hardop te mompelen wat er allemaal niet goed is, steeds bewust dingen niet doen of wel om chaos te creeeren en tegen de kinderen het af doen als een foutje.
Ik lees veel boze reacties dat ik niks onderneem of niet reageer. Dat komt omdat ik doe wat ik op dat moment aankan.
Weet dat ik jullie reacties wel lees!
Hoe ik mij voel: heel erg alleen en eenzaam. Bewust van de situatie. Angstig. Verdrietig.
Misschien ben ik hierin naïef, maar zou je dan niet iets kunnen zeggen als; ik loop even mee want ik ben ook graag op de hoogte. Je niet aan de kant laten zetten of weg laten sturen.
Net als het verderop in je verhaal mompelen en zuchten. ' Hans, ik weet dat je dit met opzet doet omdat je dit mij eerder hebt verteld. Ik wil dat je hiermee stopt want het is irritant en onvolwassen'
Call him out! Het leest namelijk alsof jij zijn vreemde gedrag ook weghoudt bij anderen, zoals je vader en mss nog wel meer mensen. Zijn macht zit voor een deel in het gegeven dat jij niet raar over wilt komen. En hem hiermee dus eigenlijk uit de wind houdt.
Het is een moeilijke situatie waar je in zit. Ik snap dat je je eenzaam en verdrietig voelt. Superknap dat je voor je kinderen zo stabiel mogelijk wilt zijn. Mss lukt het je ook om wat sterker te worden in je zelfbeeld en eigenwaarde. Iedereen hier gunt je iets beters, echt waar dit verdien je niet. Ga eens met je huisarts praten.
Achteraf weten we altijd precies wat we hadden moeten doen of zeggen, en vooral wat een ander had moeten doen.
BridgetJones, je hoeft je niet te schamen als je achteraf je vader nog een keer benadert.
haarklover schreef op 13-05-2026 om 12:52:
Achteraf weten we altijd precies wat we hadden moeten doen of zeggen, en vooral wat een ander had moeten doen.
BridgetJones, je hoeft je niet te schamen als je achteraf je vader nog een keer benadert.
Dit schoot ook door mijn gedachten. Zelf zou ik ‘gewoon’ naar zolder zijn gelopen en een stoel hebben bijgetrokken, met mijn neus bovenop mijn geld. Als het al zover was gekomen. Maar ik ben TO niet. Het idee van Mischa vind ik ook inzichtelijk waarom (waarom?! is de titel immers) TO handelt zoals ze doet. Je mag altijd terugkomen op een situatie. Je hoeft niet meteen te reageren. Als je het maar doet. Uiteindelijk.
Het doet me denken aan die vervelende mannen, die je ongewenst aanraken of ongure dingen uit het niets zeggen. Je gaat je schamen. Maar jij doet niets verkeerd. Ik heb echt moeten leren om heel hard te zeggen “zei je nou net [insert gore opmerking] mafkees?” En: “blijf van mijn [insert lichaamsdeel] af viespeuk!”