Ik weet het niet meer
het gaat super slecht met mijn 15 jarige dochter.
Heeft een zeer laag zelfbeeld, vind zichzelf te dik, waardoor ze veel momenten heeft dat ze weinig/niet eet.
Heeft depressieve gevoelens, ziet “schaduwen” in huis, waardoor ze het eng vind alleen te zijn, te gaan slapen, snachts te gaan plassen. Wat er in resulteert dat ze vaak om 2 uur nog wakker is omdat ze afleiding zoekt beeldscherm.
Paniekaanvalle, stress van school, zelfverminking..
Ze ziet het leven niet meer zitten.
ze staat op de wachtlijst voor hulp, maar dit gaat zo traag. De jeugdgids die we eindelijk hebben ziet de spoed er wel van in en school, nadat ze vorige week op schoolreis in Tsjechie naar het ziekenhuis is geweest omdat het niet goed ging, ziet nu eindelijk de spoed er ook wel van in.
Maar ja, ondertussen hebben we nog steeds geen hulp en zitten wij als ouders met ons handen in het haar.Geen idee hoe we momenteel ons meisje kunnen helpen.
Wie heeft er tips, ervaringen, wil met mij mee praten? Ik heb zo de behoefte om mijn ei kwijt te kunnen.
2025 is gelukkig bijna ten einde. Ik hoop zo dat 2026 wat licht brengt naar jullie. ♥️
Zo, de start naar 2026 begon al lekker zeg. Dochter had begin van de avond al een paar paniekaanvallen gehad (ze is bang van het geluid van de knallen) en om 20 uur zat er een lorazepam in. Ze wilde even gaan liggen en sliep meteen. De vraag was of wij haar na een uur wakker wilde maken maar dit hebben we niet gedaan, bang voor een hele lange avond voor haar met nog meer paniekaanvallen.
Ze werd om half 12 wakker en is vanaf die tijd alleen maar boos geweest, in haar hoofd had ze een hele andere invulling van de avond met lekker eten en spelletjes spelen (terwijl ze dit laatste op een normale avond al niet volhoudt en ze tegenwoordig zonder lorazepam al voor 9uur op bed ligt).
Uiteindelijk was het pas rond half 4 dat ze sliep.
We hadden ook de kerstdagen in ons achterhoofd, 1ste kerstdag waren opa en oma er met het eten en hier was ze al overprikkeld van, waardoor ze 2de kerstdag een aantal meltdowns had.
Haar week vrij was ook een week van ziek zijn, veel aan mij hangen, weinig alleen kunnen doen, heel intensief.
knuffel lieve Ciska
Wat verdrietig Ciska
och ciska wat verdrietig, je kunt het in deze situatie ook niet goed doen voor haar denk ik. Wat moeilijk voor je dochter dat ze nog zo'n ideaal plaatje in haar hoofd had van de avond. Dan legt ze de lat dus ook hoog!
Ach Ciska, wat vervelend. Ik snap jullie keuze. Als iets normaal niet haalbaar is, is het dat ook niet opeens wel als het 31 december is.
Soms maak je keuzes voor je kind als ze dat zelf niet kan. En dan zijn kinderen soms boos. Zeker bij autisme als ze een bepaald beeld ergens van hebben. Ik denk dat dit soort situaties ook niet helemaal te voorkomen zijn, hoe moeilijk en verdrietig het ook is. Knuffel voor jullie, en heel veel lichtpuntjes toegewenst in 2026!
Ciska78 schreef op 01-01-2026 om 09:17:
Zo, de start naar 2026 begon al lekker zeg. Dochter had begin van de avond al een paar paniekaanvallen gehad (ze is bang van het geluid van de knallen) en om 20 uur zat er een lorazepam in. Ze wilde even gaan liggen en sliep meteen. De vraag was of wij haar na een uur wakker wilde maken maar dit hebben we niet gedaan, bang voor een hele lange avond voor haar met nog meer paniekaanvallen.
Ze werd om half 12 wakker en is vanaf die tijd alleen maar boos geweest, in haar hoofd had ze een hele andere invulling van de avond met lekker eten en spelletjes spelen (terwijl ze dit laatste op een normale avond al niet volhoudt en ze tegenwoordig zonder lorazepam al voor 9uur op bed ligt).
Uiteindelijk was het pas rond half 4 dat ze sliep.
We hadden ook de kerstdagen in ons achterhoofd, 1ste kerstdag waren opa en oma er met het eten en hier was ze al overprikkeld van, waardoor ze 2de kerstdag een aantal meltdowns had.
Haar week vrij was ook een week van ziek zijn, veel aan mij hangen, weinig alleen kunnen doen, heel intensief.
Het is allemaal zo zwaar, heel logisch dat jullie deze keuze op dat moment gemaakt hebben.
pfoe, dat klinkt als een beladen avond en nacht. Ik snap jullie keuze helemaal hoor, jammer dat dat zo'n impact heeft.
Als ik het me goed herinner schreef je ooit dat dochter houdt van sneeuw. Hopelijk brengt het weer de komende weken dan wat lichtpuntjes!
Kan je dochter een beetje van de sneeuw genieten?