Ik weet het niet meer
het gaat super slecht met mijn 15 jarige dochter.
Heeft een zeer laag zelfbeeld, vind zichzelf te dik, waardoor ze veel momenten heeft dat ze weinig/niet eet.
Heeft depressieve gevoelens, ziet “schaduwen” in huis, waardoor ze het eng vind alleen te zijn, te gaan slapen, snachts te gaan plassen. Wat er in resulteert dat ze vaak om 2 uur nog wakker is omdat ze afleiding zoekt beeldscherm.
Paniekaanvalle, stress van school, zelfverminking..
Ze ziet het leven niet meer zitten.
ze staat op de wachtlijst voor hulp, maar dit gaat zo traag. De jeugdgids die we eindelijk hebben ziet de spoed er wel van in en school, nadat ze vorige week op schoolreis in Tsjechie naar het ziekenhuis is geweest omdat het niet goed ging, ziet nu eindelijk de spoed er ook wel van in.
Maar ja, ondertussen hebben we nog steeds geen hulp en zitten wij als ouders met ons handen in het haar.Geen idee hoe we momenteel ons meisje kunnen helpen.
Wie heeft er tips, ervaringen, wil met mij mee praten? Ik heb zo de behoefte om mijn ei kwijt te kunnen.
Ik kan me je kwaadheid zo goed voorstellen Ciska, dan denk je: neem dan écht rekenschap en ga actief achter een 'oplossing' aan. Helaas zit er amper leerbaar vermogen in die organisaties...
Ik volg Jason al een hele poos en maakte me best zorgen om hem de afgelopen tijd. Ik had het hem zo gegund om niet meer als spokesperson nodig te zijn, maar dat is hij helaas meer dan ooit.
Nou, de afgelopen dagen waren weer behoorlijk intensief.
Dochter heeft kennis gemaakt bij vrijwilligerswerk, maar door een pannenkoek begeleiding daar heeft ze een hele slechte eerste indruk gekregen, dat zorgde al voor stressfactor 1.
Verder heeft ze te horen gekregen dat we vanaf juli ook begeleiding in het weekend gaan krijgen (jammer genoeg voor ons nog niet alle weekenden, maar ben al blij dat er een aantal ingevuld konden worden) en dat was stressfactor 2. Het warme weer was stressfactor 3.
Zowel zaterdag als zondag veel shutdowns gehad, 2x extra medicatie. Helaas zondagavonden toch kans gezien om knoopcelbatterijen en paracetamol overdosis in te slikken (geen vragen over het hoe dan, ook wij maken soms verkeerde keuzes).
Met een nachtje ziekenhuis als gevolg. En daar zitten we nog steeds. Alles moet er eerst uit zijn voordat ze weg mag en dat wil nog niet zo lukken.
“Gelukkig” staat de airco aan en is het niet warm hier, nee het is ijskoud hier.
Ach, wat verschrikkelijk zwaar weer voor jullie. Zoveel dingen bij elkaar. Heel veel sterkte maar weer. Zorg goed voor jullie zelf. Juist ook die weekenden hebben jullie nodig, ook al is dat voor dochter misschien niet fijn.
Wees niet te streng voor jezelf, jullie hebben al genoeg aan je hoofd en niemand is perfect. 😘 Laat ze maar kletsen, elke buitenstaander mag blij zijn dat ze niet in jullie situatie zitten.
Met de mental load die jullie hebben is het eerder een wonder dat er niet vaker iets misgaat. En daarbij, een ongelukje zit vaak in een heel klein hoekje. Dus wees alsjeblieft niet te streng voor jezelf. Jullie doen zo jullie best.
ach lieve Ciska💜
sterkte Cisca!
Jullie zijn ook maar mensen lieve Ciska.
Een ouderpaar die overbelast is en al genoeg op hun bordje krijgt.
Voor dochter even teveel triggers met gevolgen. Heel triest.
Ik vind het al bewonderingswaardig dat jullie al zoveel voorkomen.
De weekenden met tijd voor jullie zelf is hard nodig en fijn dat het eraan komt.
Ik hoop oprecht dat dochter een klik heeft met de begeleiding en vrijwilligerswerk treft met begeleiding die weet wat ze doen.
Voor jullie zoals altijd veel sterkte en een warme knuffel. ♥️ 
Heel veel sterkte Ciska, ook van mij een dikke knuffel.
Sorry, maar even een vraagje tussendoor, ik kan niet meer het hele topic gaan doorzoeken. Van waaruit is deze hulp nu geregeld? Of weet iemand anders dit die hier meeleest? Ik vraag dit voor iemand anders die nergens geen hulp krijgt en ouders tegen de muren oplopen.
Deze hulp is geregeld vanuit de WLZ. Het CCE en de clientondersteuners hebben heel erg mee gezocht naar een geschikte organisatie die hulp wilde/kon geven.
ik hoop dat de weekenhulp jullie uiteindelijk zal ontlasten Ciska. En voel je alsjeblieft niet schuldig, wat er ook gebeurt. Een volwassen persoon is in deze onmogelijk tegen te houden. Meer dan proberen te voorkomen kun je niet doen.
🫂
Lieve Ciska, wat een ellende. Wat door mijn hoofd flitste bij het lezen van jullie laatste “ episode” en begrijp me niet verkeerd (je mag mijn reactie laten verwijderen als je wilt) … heb je nooit de gedachte: ik gun haar de rust, ipv haar mee te nemen naar het ziekenhuis/ Spoed? Zoveel pijn bij je kind, het is niet om aan te zien (spreek uit ervaring). Of hoop je toch Nog op betere tijden/ herstel 🌹
Het lijkt mij ook heel heftig om continu weer naar dat ziekenhuis te moeten. Je hele leven continu op de kop. Terwijl ze inderdaad heel duidelijk is in haar wens. Hopelijk tref je wel vriendelijk personeel (want ik heb wel eens gehoord dat niet iedereen even begripvol of vriendelijk is).
En hoe moeilijk ook jullie doen al meer dan mogelijk. Je kunt niet 24/7 alles voorkomen op deze leeftijd. Ze doet het zelf en kan natuurlijk alles gebruiken. Niet alleen een batterij. Geen schuldgevoel dus.
Ploef schreef op 23-06-2026 om 18:59:
Lieve Ciska, wat een ellende. Wat door mijn hoofd flitste bij het lezen van jullie laatste “ episode” en begrijp me niet verkeerd (je mag mijn reactie laten verwijderen als je wilt) … heb je nooit de gedachte: ik gun haar de rust, ipv haar mee te nemen naar het ziekenhuis/ Spoed? Zoveel pijn bij je kind, het is niet om aan te zien (spreek uit ervaring). Of hoop je toch Nog op betere tijden/ herstel 🌹
Ik gun dochter heel graag rust, maar dan wel op een "goede" manier. Met de hoeveelheid van afgelopen weekend gaat ze echt niet dood. Tja dan maar weer naar het ziekenhuis ipv er erg ziek van worden en daar de klachten van krijgen.
Ze heeft het echt heel zwaar op dit moment.
Heeft nergens fut voor, hoofd zit vol, geen energie. Gewoon futloos en levensmoe
Ciska, dat begrijp ik ook weer. Niet te doen. Heeel veel sterkte kracht en alles wat je nodig hebt wens ik je toe.