Kind verplichten te sparen?
Mijn dochter krijgt behoorlijk wat geld binnen met haar bijbaantje. Ik vind persoonlijk dat ze daar ook wel een klein deel (zo'n 20%) van kan sparen. Maar dat wil ze niet. Ze koopt van het geld kleding, make-up en skincare. Moeten jullie pubers verplicht een deel van hun inkomen sparen?
Niet alleen voorkauwen, maar daarin autoritair gezag toepassen en het kind verplichten...
Ik vind zestien rijkelijk laat om met financiële opvoeding te beginnen. Als je met een jaar of zes begint met zakgeld, kunnen ze al leren dat je elke week een stickervel kan kopen voor 50 cent, maar dat je ook kunt sparen voor wat groters waar je langer en meer plezier van hebt.
Bij eigen verdiend geld zou ik daar als ouder niet meer over willen beschikken. Wel aangeven dat sparen verstandig is. En samen vooruit denken. Wil je op vakantie met vrienden? Heb je komende winter nog een winterjas nodig? En schoenen? Hoeveel mascara's en crèmepjes heb je nu daadwerkelijk nodig? En dan ook niet bijspringen om de gaten op te vullen, want daarvan leert ze vooral dat jullie toch wel dokken als haar geld op is.
Je zou wel kunnen zeggen dat je minder/geen zakgeld geeft en dat voor haar sparen.
MamaE schreef op 08-07-2026 om 11:37:
Je zou wel kunnen zeggen dat je minder/geen zakgeld geeft en dat voor haar sparen.
Wat leert kind daar dan van? Kom je dan niet gewoon weer uit op "Ik vind dat jij moet sparen, dus het gebeurt"
Misschien dat kinderen niet meer goed weten wat geld is en nemen ze aan dat alles aan een geldboom groeit? Die tijd heb ik nooit meegemaakt. Van kinds af aan wist ik dat ik voor snoepgeld statiegeldflessen moest zien te verzamelen en in te leveren of kranten ophalen om die aan de papierhandelaar te verkopen. Hergebruik was goedkoper dus had het automatisch waarde. Dat is allemaal vervallen door massawinning en massaproductie.
rionyriony schreef op 08-07-2026 om 12:03:
Misschien dat kinderen niet meer goed weten wat geld is en nemen ze aan dat alles aan een geldboom groeit? Die tijd heb ik nooit meegemaakt. Van kinds af aan wist ik dat ik voor snoepgeld statiegeldflessen moest zien te verzamelen en in te leveren of kranten ophalen om die aan de papierhandelaar te verkopen. Hergebruik was goedkoper dus had het automatisch waarde. Dat is allemaal vervallen door massawinning en massaproductie.
Ja, want vroeger was alles beter! 
Mijn oudste spaart uit zichzelf en heeft ook zelf bedacht hoeveel van haar loon naar de spaarrekening gaat, daar komt ze verder ook niet aan. Jongste daarentegen, geeft geld uit als water. Zak- en kleedgeld krijgt ze op de 1e van de maand en is binnen een week op. Vervolgens begint ze dan aan haar spaarrekening als ze vindt dat ze iets "toch echt nodig heeft!" Vervolgens wil ze wel over anderhalf jaar uit huis, ik zou niet weten waarvan dan. De ene dag zegt ze, ik moet meer sparen, om de volgende dag voor 40 euro aan stoffen op de markt te gaan kopen. Het was sale en kijk eens hoe leuk! Wat ze er dan van wil gaan maken weet ze niet dus beland het bij de rest naast haar naaimachine denk ik. Zo heb ik haar toch echt niet opgevoed maar als je die loslaat in de stad... Toch maar weer eens over hebben.
Och, ik leerde mijn kinderen sparen sinds ze klein waren en toch heeft kind 1 een goede spaarrekening en een huis kunnen kopen en heeft kind 2 overal torenhoge schulden. Dus of die opvoeding nou zoveel nut heeft waag ik te betwijfelen. Je doet je best, maar uiteindelijk maken ze toch hun eigen (soms stomme) keuzes.
Haar leren sparen. En de voordelen noemen hoe fijn het is geld achter de hand te hebben.
Tja ik weet niet wat het beste is. Zoals ik hierboven lees kan het alle kanten uitgaan. Ik heb qua opvoeding geprobeerd om dingen voor te leven. Dus ze zagen mij ook niet alles lukraak kopen en juist wel wikken en wegen over dingen.
Dochter is een tijdje big-spender geweest en mocht toen omdat we bij een super goedkope winkel in het buitenland waren geld lenen van mij om toch spullen daar te kopen en heeft daarna nog een tijd enorm gebaald van haar afbetalingsregeling naar mij toe. Ik denk dat dat een mooie les was. Ze is nog altijd makkelijker met geld dan haar broer maar heeft inmiddels verschillende spaarpotjes via haar bankrekening aangemaakt en belegt zelfs wat geld. Zoon was al vanaf dat hij wist hoe een rekenmachine werkte zijn spaargeld aan het tellen, hem noemden we altijd gekscherend 'Dagobert Duck'.
DeOnbekende schreef op 08-07-2026 om 12:36:
[..]
Ja, want vroeger was alles beter!
Nee, vroeger was niet alles beter. Maar geld was wel zichtbaar, voelbaar, letterlijk te tellen. Ik dateer van lang geleden.Mijn kleine broer dacht ooit dat mijn moeder geld kreeg van de melkboer. Het was de tijd van bakker-melkboek-groenteboer-slager - allemaal van deur tot deur en contant betalen.
Nu groeien kinderen op met een pasje/telefoon waarmee contactloos wordt betaald - daar zien ze niks van. Onzichtbare actie. Eens te belangrijker om te leren dat geld toch echt 'op' kan zijn, ook al komt er geen portemonee aan te pas.
0lijfje schreef op 08-07-2026 om 13:21:
Och, ik leerde mijn kinderen sparen sinds ze klein waren en toch heeft kind 1 een goede spaarrekening en een huis kunnen kopen en heeft kind 2 overal torenhoge schulden. Dus of die opvoeding nou zoveel nut heeft waag ik te betwijfelen. Je doet je best, maar uiteindelijk maken ze toch hun eigen (soms stomme) keuzes.
Klopt, goed voorleven geeft geen garanties. Toch is dat geen reden om vanaf het begin geen financiele grenzen aan te geven. Beetje houvast is prettig.
Oudste had in het begin echt moeite met sparen toen ze haar eerste bijbaantje had. Ik heb daar wel wat van gezegd maar niks opgelegd,hoe moeilijk ook. Ze kwam er na een aantal keer veel uitgeven achter dat je dan niks hebt als je t nodig hebt. Helaas meisje, ik leg niks bij. Volgende maand kun je weer wat kopen en nee, leen ook niks. Daar baalde ze wel van maar t heeft wel geholpen.
Daarna ging het een stuk beter.
Wilgenkatje- schreef op 08-07-2026 om 14:58:
[..]
Nee, vroeger was niet alles beter. Maar geld was wel zichtbaar, voelbaar, letterlijk te tellen. Ik dateer van lang geleden.Mijn kleine broer dacht ooit dat mijn moeder geld kreeg van de melkboer. Het was de tijd van bakker-melkboek-groenteboer-slager - allemaal van deur tot deur en contant betalen.
Nu groeien kinderen op met een pasje/telefoon waarmee contactloos wordt betaald - daar zien ze niks van. Onzichtbare actie. Eens te belangrijker om te leren dat geld toch echt 'op' kan zijn, ook al komt er geen portemonee aan te pas.
Well said. Helemaal mee eens. Ook een beetje een flauwe reactie, DeOnbekende. Met je gaap-emoticon.
Muurbloem1985 schreef op 07-07-2026 om 15:29:
Nee het is haar verdiende geld en ze mag er toch mee doen wat ze wilt?
Ik ben het hier ook wel mee eens.
Mijn ouders verplichtte het me niet maar hebben er een beloning tegenover gesteld. Als ik aan het eind van het jaar bedrag x heb gespaard deden zij er nog iets bij. Eigenlijk een soort super goede spaarrente dus.
Een andere optie is met dochter bedenken welke grote dingen eraan komen om zo het spaardoel minder abstract te maken.
Wilgenkatje- schreef op 08-07-2026 om 15:00:
[..]
Klopt, goed voorleven geeft geen garanties. Toch is dat geen reden om vanaf het begin geen financiele grenzen aan te geven. Beetje houvast is prettig.
Dat is zeker waar.