Tokyo
Mijn zoon is 30 jaar en gaat emigreren naar Japan. Hij gaat daar studeren. Ik weet gewoon niet wat ik hier allemaal kan vertellen. Kan voor nu slleen maar zeggen dat ik het zo verschrikkelijk erg vind, ik ben er kapot van. Vanwege oa mijn gezondheid zal ik nooit naar hem kunnen reizen.
Groetjes, Monique
Grindelwald schreef op 21-07-2026 om 16:38:
[..]
Ik ook, en ik heb niet eens kinderen. Natuurlijk gun je je kinderen de wereld en als ze hun geluk in een ander ver land willen beproeven is dat prima. Maar dat je als ouders niet meteen staat te juichen snap ik wel. Helemaal wanneer je eigen gezondheid het niet toe laat om hem of haar eens op te zoeken.
Fijn dat jij dat wel kan Auwereel.
Nou, precies dat, ik hoop dat ik nog lang genoeg gezond blijf om zo'n lange reis te kunnen doen. En lang leve appen en beeldbellen.
Overigens lijkt het me ook zwaar als je ouders wat ernstigs gaan mankeren en je kan er niet snel naar toe. Het was niet de fijnste periode in mijn leven, maar ik was blij dat ik bij mijn ouders kon zijn toen ze kwamen te overlijden.
dat lijkt mij echt vreselijk als mijn kind zo ver weg gaat wonen. Ja ik weet het, ze zijn volwassen. Maar wij zijn echt familiemensen en dit zou ik heftig vinden.
Sterkte to! Ik denk dat je je weg er wel in vindt en dat je erg moet wennen. Gelukkig is er nu facetimen enzo. Toch snap ik zeker dat je baalt.
Hier ook alle begrip voor je gevoelens, natuurlijk kun je contact houden via whatsapp en facetimen maar het is niet hetzelfde als een lijfelijke knuffel. En het voelt ook verder omdat je er zelf niet heen kan vanwege je gezondheid.
FruitMoeder schreef op 21-07-2026 om 10:13:
[..]
Ze is er kapot van dat haar 30 jarige zoon gaat studeren in Japan. Dat is geen gezonde reactie.
Daar ga jij natuurlijk helemaal niet over; buitensporig weer en niet voor het eerst.
Ik zou er ook niet blij van worden. Steeds sparen om elkaar nog te kunnen zien; ik snap ts heel goed.
Auwereel schreef op 21-07-2026 om 16:11:
[..]
En waar moet je dat topic dan stoppen, onder Huiskamer of Relaties ofzo? Het blijven je kinderen ook al worden ze 70 en je bent zelf 100...
in ieder geval zijn jouw opties beter dan jongvolwassen
Broadway schreef op 22-07-2026 om 08:24:
[..]
in ieder geval zijn jouw opties beter dan jongvolwassen
Je zeurt.
DeOnbekende schreef op 22-07-2026 om 15:18:
[..]
Je zeurt.
ach, ze hebben we allemaal wel wat
Als je 60 bent, zijn mensen van 30 jonkies!
Ted68 schreef op 21-07-2026 om 09:18:
Nou, ik woon al 34 jaar 900 km van NL weg, en mijn zus woont 700 km van NL vandaan….Als je dit in Canada of de USA vertelt is het een lachertje….
Kinderen heb je te Leen totdat ze de winde wereld intrekken….
Ook in Canada en de Verenigde Staten is echt wel een ding als je kind naar een ander continent verhuisd. Amsterdam - Tokio is 10.000 km. Heel verschil met jouw 900 km.
Ik snap je helemaal. Het lijkt mij ook super zwaar.
Ik heb zelf ook in Azië gestudeerd en gewerkt (uiteindelijk wel teruggekomen!). Je relatie veranderd gewoon want je kan niet even op de koffie gaan of zo. Digitaal is toch anders.
Je zoon gaat er studeren, dus misschien is zijn bedoeling wel om na een paar jaar terug te keren?
Mijn broer woont met vrouw en zoon in Portugal. Niet zover als Tokyo maar hij komt bijna niet naar Nederland. Redenen. Hij heeft daar een strandtent. Hij kan ervan leven maar het is geen vetpot. Hij heeft simpelweg het geld er niet voor om steeds naar Nederland te komen tijdens schoolvakanties van hun zoontje en van april tm oktober is het sowieso geen optie ivm drukte
Mijn ouders worden te oud om naar Portugal te gaan en mopperen nu continu dat ze mijn broer niet zien maar het komt ook niet in ze op om dan te betalen voor hun ticket en misschien accommodatie in Nederland.
Misschien is dat straks een oplossing voor Monique. Als zij niet naar tokyo kan dan kan ze wellicht af en toe betalen voor een ticket zodat zoon even naar Nederland komt?
Plantenbak schreef op 23-07-2026 om 08:23:
Mijn broer woont met vrouw en zoon in Portugal. Niet zover als Tokyo maar hij komt bijna niet naar Nederland. Redenen. Hij heeft daar een strandtent. Hij kan ervan leven maar het is geen vetpot. Hij heeft simpelweg het geld er niet voor om steeds naar Nederland te komen tijdens schoolvakanties van hun zoontje en van april tm oktober is het sowieso geen optie ivm drukte
Mijn ouders worden te oud om naar Portugal te gaan en mopperen nu continu dat ze mijn broer niet zien maar het komt ook niet in ze op om dan te betalen voor hun ticket en misschien accommodatie in Nederland.
Misschien is dat straks een oplossing voor Monique. Als zij niet naar tokyo kan dan kan ze wellicht af en toe betalen voor een ticket zodat zoon even naar Nederland komt?
Ik denk ook dat het helemaal niet uitmaakt waar hij zit. Tokyo klinkt heel erg ver (is het ook), maar wat is in de praktijk het verschil met door jou genoemde situatie in Portugal? Of bijvoorbeeld Schotland? (Kan met de auto, maar ik neem aan met een slechte gezondheid ook niet te doen om zo lang in de auto te zitten?)
Feit blijft dat je je kind niet ziet. Hooguit is het binnen Europa wat makkelijker te plannen om even te bellen, maar daar vind je je weg wel in.
Dan zou ik mijn kind Tokyo gunnen hoor, als hij dan toch ergens heen moest. Lijkt me een veel gavere ervaring dan ergens in Europa!
Stimpie schreef op 23-07-2026 om 09:24:
[..]
Ik denk ook dat het helemaal niet uitmaakt waar hij zit. Tokyo klinkt heel erg ver (is het ook), maar wat is in de praktijk het verschil met door jou genoemde situatie in Portugal? Of bijvoorbeeld Schotland? (Kan met de auto, maar ik neem aan met een slechte gezondheid ook niet te doen om zo lang in de auto te zitten?)
Feit blijft dat je je kind niet ziet. Hooguit is het binnen Europa wat makkelijker te plannen om even te bellen, maar daar vind je je weg wel in.Dan zou ik mijn kind Tokyo gunnen hoor, als hij dan toch ergens heen moest. Lijkt me een veel gavere ervaring dan ergens in Europa!
Verschil is wel groot. Reistijd en kosten zijn veel hoger naar Tokio.
Stimpie schreef op 23-07-2026 om 09:24:
[..]
Ik denk ook dat het helemaal niet uitmaakt waar hij zit. Tokyo klinkt heel erg ver (is het ook), maar wat is in de praktijk het verschil met door jou genoemde situatie in Portugal? Of bijvoorbeeld Schotland? (Kan met de auto, maar ik neem aan met een slechte gezondheid ook niet te doen om zo lang in de auto te zitten?)
Feit blijft dat je je kind niet ziet. Hooguit is het binnen Europa wat makkelijker te plannen om even te bellen, maar daar vind je je weg wel in.Dan zou ik mijn kind Tokyo gunnen hoor, als hij dan toch ergens heen moest. Lijkt me een veel gavere ervaring dan ergens in Europa!
Dat is dus niet zo. Mijn neef heeft een aantal jaar het ene half jaar in Australië gewoond en het andere half jaar in Oostenrijk. En qua gevoel is dat al heel anders (aldus mijn schoonzus). Voor Oostenrijk heb je toch idee dat je er zó naar toe kan als dat nodig zou zijn. (En dat kan sowieso een keer).
Onze zoon is een aantal maanden naar Azië geweest. Ik ben absoluut geen moederkloek en geef onze kinderen juist veel vrijheid, dus ik had niet verwacht dat ik hem zo zou missen. (En ja, gewoon gezegd: "Wat leuk voor je dat je een maand langer wegblijft dan je gezegd had. Omdat je het zo leuk vind om te reizen.") Als hij in Europa had rondgereisd had ik dat denk ik niet zo, of in ieder geval niet zo erg, gevoeld.
Lastig Monique, ik hoop, zoals iemand anders al opperde, dat het ook een optie kan zijn om een ticket voor hem naar Nederland te betalen, als dat in je mogelijkheden ligt, ipv dat je daarheen afreist.
Knuffel
April2021 schreef op 23-07-2026 om 19:50:
[..]
Verschil is wel groot. Reistijd en kosten zijn veel hoger naar Tokio.
Wie zou degene zijn die zou gaan reizen dan?
To niet, vanwege gezondheid. En zoon neem ik aan ook niet, die heeft daar zijn stage.