Klacht tegen juf
Ik wil een klacht indienen tegen de juf van mijn jongste zoon van 5. Ze had al problemen met hem in de klas van bij de start, ze wilde hem er gewoon niet bij. Hij is doorverwezen naar een observatiegroep om te kijken wat hij nodig heeft maar de juf heeft die groep allemaal negatieve dingen over mij als moeder verteld. Dus nu kunnen we geen goede start maken en dat is echt haar schuld. Ook ze moet niet als juf allemaal oordelen over mij als moeder uitspreken en die niet met mij bespreken maar wel aan de nieuwe groep doorgeven, Dat is gewoon echt fout van haar. Daarom wil ik klacht indienen want dat is echt heel fout en zo zorgt ze er ook oor dat ik en mijn zoon niet een nieuwe start kunnen maken. Kunnen jullie me helpen hoe ik dat ken adoen Ik wil echt serieucs genomene worden dat die juf gewoon niet meer kan werken ofzo want ze maakt echt grote fouten
linn19 schreef op 11-04-2026 om 21:22:
Wat een lange tenen vandaag. Dat mijn reacties niet van het "oh wat goed ga zo door" zijn betekend niet dat ik schop of me niet zou verdiepen zoals geschreven. Ik richt mij voornamelijk op de behandelaar van zoontje en de therapeut van Karen omdat die het dichtste bij zowel Karen als haar zoontje staan en bepalend zijn. Zij zijn leidend.
En als behandelaar zegt er moeten dingen veranderen thuis en ik heb jou als moeder nodig en als therapeut voorstellen doet om beter met emoties om te leren gaan voor Karen heeft ze juist die 2 mensen hard nodig om vooruit te kunnen komen en ze die dus echt serieus zou moeten nemen.
Dit is de realiteit waar Karen het mee zal moeten doen en daar zal actie van Karen in verwacht worden door zowel behandelaar als therapeut.
Hier ben ik het ook mee eens. En dan is het aan karen om wel of niet hierin mee te gaan. Maar die keuzes hebben wel consequenties natuurlijk. Als het niet vrijwillig gebeurt dan zal er dwang komen.
In haar laatste bericht begreep ik dat ze de adviezen mbt zoontje buitenshuis nu opvolgt. Hoewel ze het zwaar vindt en niet helemaal begrijpt. Ze doet het wel. Het advies wat er eerder lag voor hulp in de thuissituatie helaas nog niet. Ik weet ook niet of dat advies nog actueel is maar ik hoop echt dat je dat gaat doen.
De adviezen voor zichzelf deels, ze gaat de medicatie gebruiken. Helaas voelt ze nog geen ruimte om de aangeraden therapie te gaan volgen. Ik hoop dat hier nog verandering in komt.
Goed om te zien dat er stappen zijn maar er zullen nog stappen gezet moeten worden.
Max88 schreef op 11-04-2026 om 21:27:
[..]
Eens, ter aanvulling dat gesprekstechnieken met complimenten best aardig, maar toch ook nog steeds gewoon redelijk doorzichtige gesprekstechnieken zijn, waar iemand maar net gevoelig voor moet zijn, maar ook heel betuttelend kunnen overkomen; Karen is een volwassen vrouw. Lelijk doen hoeft uiteraard niet, maar eerlijk en oprecht zijn wel.
Hier ben ik het mee eens we zijn ong. een jaar verder nadat Karen een nachtje moest ontnuchteren in iedereen praat over "terugvallen" terwijl ze zelf nog steeds niet erkent een probleem met alcohol te hebben. Dezelfde boze Karen met rode draad in haar leven dat iedereen zomaar jeugdzorg in wil schakelen.
"Hier ben ik het mee eens we zijn ong. een jaar verder nadat Karen een nachtje moest ontnuchteren in iedereen praat over "terugvallen" terwijl ze zelf nog steeds niet erkent een probleem met alcohol te hebben. Dezelfde boze Karen met rode draad in haar leven dat iedereen zomaar jeugdzorg in wil schakelen."
Karen erkent wel dat ze niet moet drinken. En drinkt volgens mij ook meestal niet. Alleen soms toch, en dan is altijd de verklaring 'ja maar ik heb zoveel stress' (meestal gevolgd door 'want die-en-die wil dat ik dat-en-dat doe). Die verklaring is niet goed, maar dat neemt niet weg dat ze volgens mij wel degelijk minder drinkt dan een jaar geleden, dat er wel hulp van buiten wordt geaccepteerd die er een jaar geleden nog niet was, en dat al met al de situatie dus beter is dan een jaar terug.
Dus nee, het is geen rozengeur en maneschijn, maar het is ook niet terecht om de vooruitgang die er wel degelijk is, te ontkennen omdat Karen niet hardop hier in de draad erkent dat ze een alcoholprobleem heeft.
Temet schreef op 12-04-2026 om 12:02:
"Hier ben ik het mee eens we zijn ong. een jaar verder nadat Karen een nachtje moest ontnuchteren in iedereen praat over "terugvallen" terwijl ze zelf nog steeds niet erkent een probleem met alcohol te hebben. Dezelfde boze Karen met rode draad in haar leven dat iedereen zomaar jeugdzorg in wil schakelen."
Karen erkent wel dat ze niet moet drinken. En drinkt volgens mij ook meestal niet. Alleen soms toch, en dan is altijd de verklaring 'ja maar ik heb zoveel stress' (meestal gevolgd door 'want die-en-die wil dat ik dat-en-dat doe). Die verklaring is niet goed, maar dat neemt niet weg dat ze volgens mij wel degelijk minder drinkt dan een jaar geleden, dat er wel hulp van buiten wordt geaccepteerd die er een jaar geleden nog niet was, en dat al met al de situatie dus beter is dan een jaar terug.
Dus nee, het is geen rozengeur en maneschijn, maar het is ook niet terecht om de vooruitgang die er wel degelijk is, te ontkennen omdat Karen niet hardop hier in de draad erkent dat ze een alcoholprobleem heeft.
Ze drinkt minder maar gebruikt medicatie erbij.. medicatie die beter niet gecombineerd kan worden met alcohol.. een extra reden om eerlijkheid te zijn over haar alcoholgebruik. Dat dit nog steeds regelmatig haar uitlaatklep is. want ook dat is van belang voor haar eigen gezondheid en hoe ze haar en haar kinderen beter kunnen helpen.