Oudste zoon heeft gebroken met zijn ouders en beinvloed broer en zus
we hebben een gezin met 3 volwassen kinderen 2 zonen van 32 en 38 j en een dochter van 34j allen al jaren uit huis. Moeder heeft sinds een tiental jaren een drankprobleem . Drie jaar geleden heeft de oudste zoon een nieuwe relatie begonnen. 2 jaar geleden is hij nog naar het kerstfeest van 2022 geweest met nieuwjaar is hij niet meer langsgeweest. Enkele maanden later heb ik (vader) hem nog gesproken hij wou niet meer naar huis komen omwille van het drankprobleem van zijn moeder. Woorden zijn er nooit geweest, onze kinderen zijn vrij zelfstandig opgevoed en in alles wat ze onderneemden aangemoedigd, ze hebben mogen studeren wat ze wilden en zolang ze wilden. Toen ze werkten hebben ze niets moeten afgeven zodat ze konden sparen, ze zijn zolang mogen blijven thuis wonen als ze wilden hij is pas op28j leeftijd zelfstandig gaan wonen zijn broer en zus respectievelijk op 26 en 25 j leeftijd. Vrienden en vriendinnetjes werden steeds met open armen ontvangen mochten blijven slapen en meeeten...nooit geen probleem over gemaakt. In de periode voorafgaand aan zijn breuk zijn er in gezinsverband verschillende gesprekken geweest met mijn vrouw maar ze wil het probleem niet inzien. In de zomer volgend op zijn breuk heb ik hem een laatste keer gesproken hij beweerde nog altijd dat de drank aan de oorzaak ligt van de breuk. Begin 2024 erft mijn vrouw een aanzienlijke som geld. Ze wil een schenking doen aan de kinderen en stuurt ze alle drie een mailtje. Via onze dochter laat hij weten dat de schenking voor hem niet hoeft en dat hij het als omkoperij ervaart hij weet ook onze dochter zo ver te krijgen dat ze resoluut de schenking weigert. Om onenigheid te vermijden hebben we dan maar besloten om van de schenking af te zien voor de jongste zoon. De relatie tussen onze dochter en mijn vrouw is ook redelijk koel geworden en beperkt zich tot het hoogst noodzakelijke. Een maand geleden heeft de oudste via zijn broer de sleutel die hij nog steeds in bezit had teruggegeven een gebaar dat ik ervaar als een definitieve breuk. Berichtjes met kerst, nieuwjaar, verjaardag of moederdag stuurt hij niet meer naar zijn moeder. Op mijn verjaardags- kerst- en nieuwjaarswensen aan hem heeft hij nog kort geantwoord. Mijn verjaardag was hij ook niet vergeten met een what's app berichtje maar een vaderdag kon er niet meer af. Binnenkort is het zijn verjaardag ik zal hem zeker mijn wensen doorsturen evenals voor kerst en nieuwjaar. Hoe is het mogelijk om je ouders allebei zo te laten vallen zonder dat er woorden gevallen zijn zonder ruzie zonder dat er aanleiding toe is behalve het drankprobleem van zijn moeder. Facebook berichten van ons worden nooit door hem geliked terwijl de berichten van zijn schoonouders steevast altijd een like van hem krijgen. Ik ben er gewoon kapot van, ligt zijn nieuwe vriendin aan de basis van alles of is het zijn eigen beslissing.Hoe kan je je moeder zo laten vallen zonder dat ze je ooit een strobreedte in de weg gelegd heeft, hoe kan je een schenking van je eigen ouders weigeren en je broer en zuster proberen in je verhaal mee te trekken. En toch moest hij morgen voor de deur staan we zouden hem allebei met open armen ontvangen.
Lexus schreef op 10-12-2025 om 20:20:
[..]
Even een praktische vraag Patrik: hoe komt zij aan haar drank? Is ze goed genoeg die zelf te kopen? Heeft ze eigen budget daartoe? Of koop jij die? Met andere woorden: waar komt de drank vandaan?
Fijn dat je meer contact met je dochter hebt.
Alcoholverslaafden zijn zeer vindingrijk. We wonen in de buurt van een spar, lidl en aldi. Ze doet zelf ook boodschappen drank komt nooit op het kastiket voor word apart afgerekend en cash betaald. Meestal wordt het aangekocht in kartons de zakken worden er uitgehaald en deze kunnen perfect verborgen worden tussen linnen, achter handdoeken, achter boeken desnoods in de wasmachine, droogkast vuile was of gewoon onder de zetels van de wagen. Door haar ziekte slapen we apart soms vind ik een zak al of niet leeg in haar bed. Als er al eens bezoek komt dan wordt er meer in de keuken gedronken dan in de woonkamer. Gaan uiteten is ook populair, terasje doen , bij vriendinnen op bezoek gaan of afspreken, gewoon ergens binnenvallen is ook populair. Steeds laat ze zich voeren en afhalen mbt parkeerproblemen ...een vrijgeleide om te drinken. Gaan we ergens heen dan weet ze dat ik nooit drink terug een reden om zelf te drinken. En als al de verbergmogelijkheden opgebruikt zijn dan is het gewoon open en bloot....wat kan je doen.....afnemen is het enige, woorden helpen niet en geweld is uit den boze. Geld om aan te kopen is geen probleem ze heeft ook haar inkomen en eigen rekeningen en betaalkaarten.
Als een alcoholverslaafde er zelf niets wil aan doen mag de ganse wereld op zijn kop staan het helpt niet.
Patrik schreef op 11-12-2025 om 16:58:
[..]
Alcoholverslaafden zijn zeer vindingrijk. We wonen in de buurt van een spar, lidl en aldi. Ze doet zelf ook boodschappen drank komt nooit op het kastiket voor word apart afgerekend en cash betaald. Meestal wordt het aangekocht in kartons de zakken worden er uitgehaald en deze kunnen perfect verborgen worden tussen linnen, achter handdoeken, achter boeken desnoods in de wasmachine, droogkast vuile was of gewoon onder de zetels van de wagen. Door haar ziekte slapen we apart soms vind ik een zak al of niet leeg in haar bed. Als er al eens bezoek komt dan wordt er meer in de keuken gedronken dan in de woonkamer. Gaan uiteten is ook populair, terasje doen , bij vriendinnen op bezoek gaan of afspreken, gewoon ergens binnenvallen is ook populair. Steeds laat ze zich voeren en afhalen mbt parkeerproblemen ...een vrijgeleide om te drinken. Gaan we ergens heen dan weet ze dat ik nooit drink terug een reden om zelf te drinken. En als al de verbergmogelijkheden opgebruikt zijn dan is het gewoon open en bloot....wat kan je doen.....afnemen is het enige, woorden helpen niet en geweld is uit den boze. Geld om aan te kopen is geen probleem ze heeft ook haar inkomen en eigen rekeningen en betaalkaarten.
Als een alcoholverslaafde er zelf niets wil aan doen mag de ganse wereld op zijn kop staan het helpt niet.
Daarbij zorgt dan ook het NAH voor dat deel dat ze daarin niet vir rede vatbaar of leerbaar is. Het is triest, ongelukkige omstandigheden en waarschijnlijk een lange adem hebben. Hou vol, denk aan jezelf.
Patrik schreef op 11-12-2025 om 16:58:
[..]
Alcoholverslaafden zijn zeer vindingrijk. We wonen in de buurt van een spar, lidl en aldi. Ze doet zelf ook boodschappen drank komt nooit op het kastiket voor word apart afgerekend en cash betaald. Meestal wordt het aangekocht in kartons de zakken worden er uitgehaald en deze kunnen perfect verborgen worden tussen linnen, achter handdoeken, achter boeken desnoods in de wasmachine, droogkast vuile was of gewoon onder de zetels van de wagen. Door haar ziekte slapen we apart soms vind ik een zak al of niet leeg in haar bed. Als er al eens bezoek komt dan wordt er meer in de keuken gedronken dan in de woonkamer. Gaan uiteten is ook populair, terasje doen , bij vriendinnen op bezoek gaan of afspreken, gewoon ergens binnenvallen is ook populair. Steeds laat ze zich voeren en afhalen mbt parkeerproblemen ...een vrijgeleide om te drinken. Gaan we ergens heen dan weet ze dat ik nooit drink terug een reden om zelf te drinken. En als al de verbergmogelijkheden opgebruikt zijn dan is het gewoon open en bloot....wat kan je doen.....afnemen is het enige, woorden helpen niet en geweld is uit den boze. Geld om aan te kopen is geen probleem ze heeft ook haar inkomen en eigen rekeningen en betaalkaarten.
Als een alcoholverslaafde er zelf niets wil aan doen mag de ganse wereld op zijn kop staan het helpt niet.
Ik denk dat je af moet stappen van haar benoemen als alcoholverslaafde. De problematiek is veel complexer dan dat en het is een symptoom, geen oorzaak. Ze heeft een forse hersenbeschadiging. Vraag hulp, voor haar maar ook voor jou. Hier staan wat linkjes in van Belgische organisaties.
Gebruikersnaaminvullen schreef op 12-12-2025 om 20:32:
[..]
Ik denk dat je af moet stappen van haar benoemen als alcoholverslaafde. De problematiek is veel complexer dan dat en het is een symptoom, geen oorzaak. Ze heeft een forse hersenbeschadiging. Vraag hulp, voor haar maar ook voor jou. Hier staan wat linkjes in van Belgische organisaties.
De een vindt dat hij haar alcoholverslaafd moet noemen en de ander vindt dat hij dat niet moet. Het wordt deze TO hier niet erg makkelijk gemaakt. En hij heeft het al niet makkelijk, ik geef het iedereen te doen (behalve degenen die al ruime ervaring hebben met zulke situaties natuurlijk).
Patrick hopelijk lukt het om professionele hulp voor jezelf te vinden en heb je daar wat aan. Er is maar zoveel dat een man kan dragen en jij hebt wel veel op je bord. De verstoorde relatie met je kinderen helpt daar niet bij, maar zij kunnen dat niet eenzijdig oplossen en zij kunnen je lasten ook niet verlichten, al snap ik wel dat dat zo kan voelen ("als zij nou maar wat meer..."). Je zal zelf hulp moeten vragen bij instanties, ook als je vrouw dat wellicht niet wil.
gisteren was mijn oudste zoon jarig. Hem keurig een berichtje gestuurd via what's app wat mijn vrouw later in de ochtend ook gedaan heeft. In de namiddag wat boodschappen gedaan. Tijdens het op de band leggen aan de kassa hoorde ik plots" dag vader ". Een beetje uit mijn lood geslagen begroette ik hem en wenste hem nogmaals een gelukkige verjaardag . Hij informeerde kort naar moeder ik gaf hem wat uitleg ...ondertussen was het afrekenen begonnen. In de hoop op een verder gesprek wachte ik even achter de kassa maar hij zwaaide en zei " tot later mss eens" toen zag ik pas dat zijn vriendin er ook was. Ze gunde me geen blik. Ik had gehoopt dat zijn wagen in de buurt van de mijne zou staan maar hij ging bij het verlaten van de winkel zonder op of om te kijken de andere richting uit. Mijn vrouw had samen met mij gewinkeld maar aan de kassa was ze door gegaan en in de wagen gaan zitten. Mischien beter zo dan je zoon na 3 jaar niet gezien te hebben hem in een supermarkt terug te moeten ontmoeten. Ik heb haar dan ook van het ganse voorval niets verteld alhoewel het een diepe indruk op mij nagelaten heeft, 3 dagen voor kerstmis even zwaaien en daaag zeggen. Later op de avond beide een tegenberichtje gekregen op what's app " dank u"
Patrik schreef op 23-12-2025 om 16:26:
gisteren was mijn oudste zoon jarig. Hem keurig een berichtje gestuurd via what's app wat mijn vrouw later in de ochtend ook gedaan heeft. In de namiddag wat boodschappen gedaan. Tijdens het op de band leggen aan de kassa hoorde ik plots" dag vader ". Een beetje uit mijn lood geslagen begroette ik hem en wenste hem nogmaals een gelukkige verjaardag . Hij informeerde kort naar moeder ik gaf hem wat uitleg ...ondertussen was het afrekenen begonnen. In de hoop op een verder gesprek wachte ik even achter de kassa maar hij zwaaide en zei " tot later mss eens" toen zag ik pas dat zijn vriendin er ook was. Ze gunde me geen blik. Ik had gehoopt dat zijn wagen in de buurt van de mijne zou staan maar hij ging bij het verlaten van de winkel zonder op of om te kijken de andere richting uit. Mijn vrouw had samen met mij gewinkeld maar aan de kassa was ze door gegaan en in de wagen gaan zitten. Mischien beter zo dan je zoon na 3 jaar niet gezien te hebben hem in een supermarkt terug te moeten ontmoeten. Ik heb haar dan ook van het ganse voorval niets verteld alhoewel het een diepe indruk op mij nagelaten heeft, 3 dagen voor kerstmis even zwaaien en daaag zeggen. Later op de avond beide een tegenberichtje gekregen op what's app " dank u"
Nog gefeliciteerd met jullie oudste zoon. Ik denk dat je te snel teveel verwacht van hem, hij begroette je toch al (hij had je ook kunnen negeren), vroeg naar zijn moeder en zei zelfs: tot later mss eens.
Dit is wellicht al een grote stap voor hem.
Zelf nam je geen initiatief? Waarom is het oké als jij dat niet doet en niet oké als hij dat niet doet. Heb je nog geïnformeerd naar iets over zijn leven? Hij toonde immers wel interesse in je vrouw, wederom! Op dit moment lijkt hij op basis van de info die je deelt degene te zijn die de meeste effort in een gesprek steekt. Hoe uitgebreid en lief was jullie felicitatie?
Wat had je dan verwacht?
Maar ik hoor niets geks in wat je zoon doet, ik vind het zelfs positief. Misschien moet je zelf wat warmer worden? Niet keurig een berichtje sturen maar vanuit de liefde van je hart? Zoiets als "gefeliciteerd lieverd je bent in mijn hart en ik hoop dat je een hele fijne dag hebt". Niet binnen de lijntjes kleuren en het als een schaakzet doen, maar je vaderhart open zetten.
'Fijn om je even gezien te hebben. Gaat het goed met jullie? Fijne kerstdagen.' kan ook op whatsapp.
Je telt vooral wat er niet gebeurd is en wat volgens jou wel gebeurd zou moeten zijn. Daardoor mis je wat er wel gebeurt. Ja, het is vreemd, maar dat is de hele situatie natuurlijk.
je zoon had je ook kunnen negeren en de andere kant op kunnen lopen maar dat deed hij niet. Dat is positief. Hij kwam hallo zeggen en vroeg ook naar zijn moeder. Dat zijn vriendin zich geen houding wist te geven is niet raar. Zij heeft niks met jullie te maken maar zit er wel middenin. Ik bemoei mij als partner niet met onderlinge familie issues.
Ik heb wel het idee dat je kinderen niks goed kunnen doen want het voldoet nooit aan je verwachtingen.
Plantenbak, er zijn veel partners die zich juist wel bemoeien met onderlinge familiebanden van de partner en daar ook mede de oorzaak van kunnen zijn dat er verwijdering ontstaat. Simpelweg omdat een buitenstaander niet bekend is met de verhoudingen zoals die zich in de loop van de tijd hebben ontwikkeld, wat ieders bijdrage daarin is, een mening heeft over bepaalde gedragingen van een ouder en niet begrijpt hoe het kan dat een kind bepaalde aspecten van een ouder verdraagt. Als het kind (de partner dus) daaronder lijdt dan wil een liefhebbende partner dat lijden natuurlijk oplossen en vindt dan iets van het gedrag van de lastgevende ouder(s), die deugen niet en moeten veranderen, wat ze niet doen.
Ik vermoed dat de vriendin beladen met verhalen en oordelen zich op dat moment geen houding wist te geven, omdat haar oordeel wellicht negatief zal zijn en afstand houden het beste is wat ze tot nu toe heeft gedaan.
Patrik schreef op 23-12-2025 om 16:26:
gisteren was mijn oudste zoon jarig. Hem keurig een berichtje gestuurd via what's app wat mijn vrouw later in de ochtend ook gedaan heeft. In de namiddag wat boodschappen gedaan. Tijdens het op de band leggen aan de kassa hoorde ik plots" dag vader ". Een beetje uit mijn lood geslagen begroette ik hem en wenste hem nogmaals een gelukkige verjaardag . Hij informeerde kort naar moeder ik gaf hem wat uitleg ...ondertussen was het afrekenen begonnen. In de hoop op een verder gesprek wachte ik even achter de kassa maar hij zwaaide en zei " tot later mss eens" toen zag ik pas dat zijn vriendin er ook was. Ze gunde me geen blik. Ik had gehoopt dat zijn wagen in de buurt van de mijne zou staan maar hij ging bij het verlaten van de winkel zonder op of om te kijken de andere richting uit. Mijn vrouw had samen met mij gewinkeld maar aan de kassa was ze door gegaan en in de wagen gaan zitten. Mischien beter zo dan je zoon na 3 jaar niet gezien te hebben hem in een supermarkt terug te moeten ontmoeten. Ik heb haar dan ook van het ganse voorval niets verteld alhoewel het een diepe indruk op mij nagelaten heeft, 3 dagen voor kerstmis even zwaaien en daaag zeggen. Later op de avond beide een tegenberichtje gekregen op what's app " dank u"
Ik denk dat je het ook positief mag bezien. Zoon heeft netjes gedag gezegd. Heeft je niet bezwegen of gedaan alsof hij je niet kent.
je gaat wederom enkel uit van de negatieve insteek.
Patrik schreef op 23-12-2025 om 16:26:
gisteren was mijn oudste zoon jarig. Hem keurig een berichtje gestuurd via what's app wat mijn vrouw later in de ochtend ook gedaan heeft. In de namiddag wat boodschappen gedaan. Tijdens het op de band leggen aan de kassa hoorde ik plots" dag vader ". Een beetje uit mijn lood geslagen begroette ik hem en wenste hem nogmaals een gelukkige verjaardag . Hij informeerde kort naar moeder ik gaf hem wat uitleg ...ondertussen was het afrekenen begonnen. In de hoop op een verder gesprek wachte ik even achter de kassa maar hij zwaaide en zei " tot later mss eens" toen zag ik pas dat zijn vriendin er ook was. Ze gunde me geen blik. Ik had gehoopt dat zijn wagen in de buurt van de mijne zou staan maar hij ging bij het verlaten van de winkel zonder op of om te kijken de andere richting uit. Mijn vrouw had samen met mij gewinkeld maar aan de kassa was ze door gegaan en in de wagen gaan zitten. Mischien beter zo dan je zoon na 3 jaar niet gezien te hebben hem in een supermarkt terug te moeten ontmoeten. Ik heb haar dan ook van het ganse voorval niets verteld alhoewel het een diepe indruk op mij nagelaten heeft, 3 dagen voor kerstmis even zwaaien en daaag zeggen. Later op de avond beide een tegenberichtje gekregen op what's app " dank u"
Het lijkt wel of je zoon niets goed kan doen. Of je stelt je verwachtingen bij, of je laat hem zijn eigen tempo bepalen hoe hij met jullie om wil gaan.
Count your blessings, Patrik.
Wijs niet elk klein geschenk af omdat je zit te wachten op een groot geschenk. Of in goed Nederlands: wie het kleine niet eert is het grote niet weerd.
Er zijn meedere mooie parabels over maar die komen allemaal hier op neer.