Kanker, klaar met behandelingen. En dan...
Ik schreef op Viva mee in het borstkankertopic. Maar ik ben nu ruim een jaar klaar met de behandeling, heb me op 4 januari beter gemeld op mijn werk en werk dus weer volledig (in mijn geval 20 uur per week). En gelukkig krijg ik niet meer iedere dag de vraag hoe het met me gaat, maar ik merk dat ik wel de behoefte heb om erover te praten. Want ondanks dat ik 'beter' ben ben ik nog iedere dag bezig met de kwaaltjes en houdt het me toch nog behoorlijk bezig.
Dus wie heeft er zin om mee te kletsen over een leven ná de behandelingen en hoe het is om je leven weer op te pakken na zo'n heftige tijd?
Ow, vervelend, pecunia!
Ik moet zeggen dat ik sinds mijn diagnose ook erg voorzichtig ben geworden op de fiets. Ik doe nu ook altijd mijn helm aan en meestal ook een geel hesje. Onder het motto van ´ik heb NIET dat hele traject doorlopen om dan aangereden te worden en
m´n hoofd op de stoeprand te kraken!´
Zouden evenwichtsoefeningen helpen? Tijdens de revalidatie deden we die elke keer. Of tandenpoetsen op 1 been is ook al een goede oefening.
Hier gaat het op dit moment redelijk, ik ben blij dat het eindelijk bijna zover is want dat wachten is killing.
Om 11 uur heb ik een bloedafname en om 12 uur is de consultatie gepland. Wat betekent dat die ergens tussen 12 en 14 u zal starten 🙄
Een vriendin gaat mee, daar ben ik wel blij om. Ik verwacht dat ze straks ook nog wel even belt.
Vandaag ben ik gaan zwemmen in de sportschool en ik ben m´n moeder gaan bezoeken dus de dag was wel wat gevuld.
Tot twee uur wachttijd, Aliva? Wow. De eennalaatste keer moest ik een uur wachten, en dat vond ik al niet grappig. Mijn scan vorige week was trouwens een paar minuten te vroeg 
Ik duim voor je morgen.
Aliva, bij de fysio doe ik veel aan evenwichtsoefeningen. Maar het tandenpoetsen op één been was ik even vergeten. Ga ik toch maar weer invoeren. Dank je voor de tip!
De schade is gelukkig beperkt. Dikke, wat pijnlijke knie. De deuk in mijn ego is groter. Helaas wordt mijn angst om te vallen ook groter en dat helpt niet.
Goed dat je wat afleiding hebt gezocht. Ik hoop dat je op tijd of sneller aan de beurt bent. Er wordt aan je gedacht!
Agen, ik denk dat het vooral instabiliteit de oorzaak is van mijn vallen. Bij trajecten waar het wegdek niet heel ‘plat’ is en waar ik snel moet afstappen, zijn vooral lastig. Dan gaat het soms mis.
Agen schreef op 07-11-2021 om 20:24:
Tot twee uur wachttijd, Aliva? Wow.
De vorige twee keer hadden ze 2 uur vertraging. En ik zit daar dan al een uur vroeger, voor mijn bloedname.
Vorige keer was ik om 11u in het ziekenhuis en om 15u weer thuis (ik woon vlakbij).
Ik was de volgende dag stikop van het wachten.
Het gebeurt vaak, bij die consultaties. Ik neem lectuur, snacks, drankje en een reservebatterij voor m´n telefoon mee.
Aliva, je bent gelukkig voorbereid, maar wat vervelend dat je zo lang moet wachten.
De enige keer dat ik zo lang moest wachten, was omdat ik de dag ervoor er tussen was gedrukt vanwege klachten. Helaas stond ik per abuis niet op het lijstje van de arts en duurde het bij mij heel lang voordat ik door had dat er iets niet klopte. Het was in het begin van mijn ziekteperiode, toen ik nog niet wist dat het ziekenhuis redelijk op tijd werkt. Vervelend dat dit in jouw ziekenhuis niet zo is. Een ziekenhuisbezoek is al zo vermoeiend.
Ik ga trouwens liever op een andere dag bloedprikken dan op de dag van het consult. Juist omdat ik dat uur wachten zo vervelend vind. Ik woon ook vlakbij en ga dus liever twee keer.
ja, ik had daar inderdaad voor gemaild of dat niet op vrijdag mocht, die bloedname.
Maar die 3 dagen konden een verschil maken (heeft te maken met mijn medicatie) dus helaas.
Dat is jammer, dat dat niet kan, want het scheelt inderdaad een boel wachten.
Succes, Aliva, met wachten en met de uitslag.
Ik denk ook aan je, Aliva. Ik hoop zo dat je een goede uitslag hebt/krijgt.
Het is goed nieuws 😃
Later meer.
Wat fijn!
Hoera! Wat fijn!
wat een fijne uitslag Aliva, gefeliciteerd 🥳