Gezondheid en welzijn Gezondheid en welzijn

Gezondheid en welzijn

Leven met pijn, kletsend het jaar door.


Picunia  , veel plezier  met alles.

Hier morgenochtend nog fysio. Morgenmiddag  met man de bestellingen ophalen. En dan eerste kerstdag wat kleine hand - en spandiensten  en verder lekker zitten en genieten.  Want dochter en schoonzoon hebben beloofd de rest te doen. En anders zet ik de rest wel aan het werk voor me , aangezien  ik er ook erg zin in heb , en alles vol wil houden , wil ik zo min mogelijk doen . Maar dat komt vast goed. Als ik maar vraag. Dat is nog steeds een leerpuntje voor me.

Wat gezelllig al zo de voorbereidingen voor kerst, ieder op zijn eigen manier. Hier ook al bezig met name zitplaatsen creeeren is een dingetje. Iedereen komt hier namelijk.  Maar op zich gezellig, want we mijn man en ik kunnen samen voorbereiden. Hier inmiddels onderzoek gehad en pas in Januari de officiele uitslag, maar wel even in de portal gekeken en daaruit zou ik denken dat ze misschien toch wel gaan opereren. Ik wil er niet teveel over uitwijden. Pijnklachten nemen eigenlijk ook alleen maar toe...dus ik hoop er ergens op. Helaas betekent dat niet dat ik ergens rust krijg op het front van solliciteren oid. De instanties kunnen dus niet meedenken in dat elke dag pijn hebben je van binnen helemaal opvreet en dat je daardoor ook niet echt open staat voor een nieuwe baan....terwijl je zelf al moeite hebt de dag door te komen. Maarrrr nu heb ik me even rust gegund en ga ik lekker genieten van de feestdagen.

lientje69 schreef op 23-12-2025 om 12:29:

Picunia , veel plezier met alles.

Hier morgenochtend nog fysio. Morgenmiddag met man de bestellingen ophalen. En dan eerste kerstdag wat kleine hand - en spandiensten en verder lekker zitten en genieten. Want dochter en schoonzoon hebben beloofd de rest te doen. En anders zet ik de rest wel aan het werk voor me , aangezien ik er ook erg zin in heb , en alles vol wil houden , wil ik zo min mogelijk doen . Maar dat komt vast goed. Als ik maar vraag. Dat is nog steeds een leerpuntje voor me.

Lientje, misschien ongevraagd advies, dan negeer het maar. Er bestaat een rustmethode waarbij je elke 2 uur 20 minuutjes moet rusten, ik heb die niet helemaal gevolgd, maar dit soort dagen hield ik wel vol door tussendoor even 20 minuten echt prikkelarm te rusten, gun jezelf met kerst die momenten niet zo gezellig, maar vooral achteraf herstelde ik dan toch sneller

Oef leatje, spannend hoor. Vervelend dat ze niet begrijpen dat solliciteren dan niets wordt. Ik hoop wel voor je , dat als ze opereren, je er baat bij gaat krijgen. 

Nu ik portal en lezen zie , word ik getriggerd in te loggen op de mijne om de onderzoeksuitslagen te lezen. Heb echter man moeten beloven dit niet te doen. Want stel dat de oorzaak  van mijn bloedingen wel een onderliggend iets is geweest ( tumor ) zitten we de hele kerst in spanning. Ik word pas 6 januari  gebeld door de neuroloog.  Probeer er maar op te vertrouwen dat als het écht foute boel is, ze me wel eerder zullen bellen. Dus ik ga wat betreft de portal van het ziekenhuis  maar even weer op mijn handen zitten.

Miekje6 schreef op 23-12-2025 om 13:01:

[..]

Lientje, misschien ongevraagd advies, dan negeer het maar. Er bestaat een rustmethode waarbij je elke 2 uur 20 minuutjes moet rusten, ik heb die niet helemaal gevolgd, maar dit soort dagen hield ik wel vol door tussendoor even 20 minuten echt prikkelarm te rusten, gun jezelf met kerst die momenten niet zo gezellig, maar vooral achteraf herstelde ik dan toch sneller

Is qua drukte misschien  wel verstandig maar heel ongezellig vrees ik. Dochter komt helemaal uit Zuid-Holland  , zie ik niet vaak. Schoonmoeder  waar ik elke 2 weken heen ging voor mantelzorg dito ( en die gaat nu hard achteruit) Dus ik denk dat ik ervoor kies om de ochtend maar flink te rusten en deel middag. Het eten beginnen we rond 5 uur mee. Oudste zal hier denk ik zo rond 3 uur zijn. En om 8 uur is iedereen weer weg. Dus ik probeer  het uit te zitten. 

Maar je tip is op zich wel een goede hoor. Ik kijk even hoe het gaat en anders trek ik me in eigen huis even terug voor een pauze.  Het is goed te realiseren aangezien  we het nu bij dochter aan de andere kant  van de muur vieren. Ik neem hem mee, dank je voor het meedenken!

oh ik wilde je niet triggeren lientje, ik wist wat ik kon verwachten zeg maar. Anders zou ik het ook niet per se adviseren om te kijken...

De rustmomenten in lassen per uur of per 2 uur is wel een interessante....mijn valkuil is wel als het lekker loopt ik veeeeel langer doorga en als ik veel pijn heb juist veel meer rust pak. Moeilijk om dat onder controle te krijgen. Pauzes plannen is sowieso een goed idee natuurlijk als je altijd over je grenzen gaat. Desnoods opschrijven.

Leatje schreef op 23-12-2025 om 18:21:

oh ik wilde je niet triggeren lientje, ik wist wat ik kon verwachten zeg maar. Anders zou ik het ook niet per se adviseren om te kijken...

De rustmomenten in lassen per uur of per 2 uur is wel een interessante....mijn valkuil is wel als het lekker loopt ik veeeeel langer doorga en als ik veel pijn heb juist veel meer rust pak. Moeilijk om dat onder controle te krijgen. Pauzes plannen is sowieso een goed idee natuurlijk als je altijd over je grenzen gaat. Desnoods opschrijven.

Ik schrijf mijn hele dag op in een schrift. Met wat ik doe , hoe laat en hoe lang. En hoe ik me daarna voel.  Ook ga ik na elke activiteit even liggen rusten op de bank en na iets groots langer en ook echt dan zonder mobiel en licht / tv uit. Ik kan dus nu zo terugkijken welke dingen mij bijvoorbeeld  duizelig maken of hoofdpijn geven. Wanneer ik teveel hebben gedaan of te weinig gerust. En of ik vooruitgang boek. Mijn fysio waarmee ik aan het opbouwen ben vraagt ook elke keer hoe het de dag erna ging. Dan weet hij of we een stapje terug moeten of dat we nog iets verder kunnen gaan met oefenen.  Onthouden gaat nog steeds niet best dus dit is zo wel fijn voor nu.

Dat is wel heel goed om te doen zeg. Dat maakt het wel makkelijker om te zien waar het dan spaak loopt op een dag.  ik moet nu een planning gaan maken waar ik ook de pauzes in zet. Zodat ik niet 24/7 bezig ben met werkzaamheden tav werk zoeken.. 

Leatje schreef op 23-12-2025 om 12:46:

Wat gezelllig al zo de voorbereidingen voor kerst, ieder op zijn eigen manier. Hier ook al bezig met name zitplaatsen creeeren is een dingetje. Iedereen komt hier namelijk. Maar op zich gezellig, want we mijn man en ik kunnen samen voorbereiden. Hier inmiddels onderzoek gehad en pas in Januari de officiele uitslag, maar wel even in de portal gekeken en daaruit zou ik denken dat ze misschien toch wel gaan opereren. Ik wil er niet teveel over uitwijden. Pijnklachten nemen eigenlijk ook alleen maar toe...dus ik hoop er ergens op. Helaas betekent dat niet dat ik ergens rust krijg op het front van solliciteren oid. De instanties kunnen dus niet meedenken in dat elke dag pijn hebben je van binnen helemaal opvreet en dat je daardoor ook niet echt open staat voor een nieuwe baan....terwijl je zelf al moeite hebt de dag door te komen. Maarrrr nu heb ik me even rust gegund en ga ik lekker genieten van de feestdagen.

Wat voor operatie zou dat dan zijn?

heel veel plezier met kerst!

. Hier fijne dagen gehad. Eerste kerstdag alle kinderen en schoonmoeder te eten gehad. Meer gedaan dan tevoren gepland uiteraard en vlak na starten eten even twijfel of ik het vol zou kunnen  houden ( duizeligheid) maar helemaal gelukt. Gisteren  een rustige bankhangdag gehad, alleen even naar moeder  geweest. 
Vanmorgen de weekboodschappen gedaan, en dat ging verrassend goed. Besloten dat ik het vanaf volgende week weer alleen ga proberen  en dan pak ik gelijk het om de week boodschappen doen met moeder weer op. Haal ik grootste deel en zaterdag dan het laatste beetje en verdeel ik het dus weer over 2 dagen net als voor mijn  ziekenhuis opname.

Waardeloze nacht gehad.  Nachtmerries en uren wakker  geweest. Nu maar een beetje bankhangen en af en toe wat  rommelen in huis. Ochtendwandeling heb ik gedaan, middag weet ik nog niet aangezien ik behoorlijk onstabiel was vanmorgen. 

Nog even en het jaar is om. Heeft me niet gebracht wat ik gehoopt had begin dit jaar. Integendeel zelfs helaas.   Hoe kijken jullie terug op afgelopen  jaar?

Ik ben zoals elk jaar blij dat de kerst weer voorbij is. Nu de jaarwisseling nog en dan zitten we weer een beetje in normale weken. Dan aftellen tot onze reis
Die jaarwisseling vieren we overigens met vrienden, zoals we inmiddels al tien jaar doen of zo en dat is altijd wel gezellig en lekker ongedwongen.

Ik ben elk jaar blij dat ik niet geopereerd ben dat jaar, maar verder denk ik niet in termen van 'wat het jaar me gebracht heeft'. Ik heb al lang geleden geleerd dat je toch niet weet hoe het gaat lopen en het belangrijker is hoe je er vervolgens mee omgaat (dat zit bij jou wel goed Lientje!). 
Komend jaar is dan wel weer een beetje spannend omdat er nieuwe bevindingen zijn gevonden op de laatste scans en duidelijk is dat mijn situatie wat verslechterd is. Maar als er niets aan gedaan kan worden zijn er nog wel kansen op gebied van pijnbestrijding. 

Hier fijne dagen gehad,  drukte op 1e kerstdag en rust op tweede. Goed verlopen. Ten aanzien van het afgelopen jaar was ik blij hoe we erbij zaten zo met elkaar. Ik had vorig jaar wel twijfels of dat zo zou zijn. Dus dankbaar dat dat dit jaar wederom zo mocht zijn. Elk jaar heb ik weer de hoop dat het beter zal zijn met mijn lijf. Dus misschien moet ik dit jaar anders gaan zien, kleinere doelen stellen. Haalbare doelen. Ik hoop dat ik uit het ziekteproces kom, qua werk maar dat is iets waar ik ook maar deels invloed op heb dus probeer dat los te laten. En misschien is dat wel mijn voornemen. Loslaten daar waar het negatieve invloed heeft op mijn gemoed. En iets minder piekeren ...en iets meer bewegen. We gaan het zien. 

Herkenbaar Leatje.

Alcedo , of  ik  er zo goed mee omga, mwah... vind zelf niet echt. Ben wel van het herpakken en nieuwe doelen stellen. 
Maar mijn afgelopen jaar was echt wel diep teleurstellend.  Ik begon het jaar zo hoopvol met zelfs plannen om verder te studeren. Qua werk ging het erg lekker. Toen de teleurstellende uitspraak van de rechtzaak van dochter , de blijkbaar achterbakse collega's, ander werk waar ik mijn draai niet helemaal kon vinden en toen ik daar eindelijk enigzins mijn draai begon te vinden mijn dubbele  hersenbloeding.  Oudste kind waar het nog steeds niet goed mee gaat, man die niet weet wat hij wil , huisdier overleden , verbouwen nog steeds niet klaar...

Ik vond het een kwalitatief uitermate teleurstellend jaar en heb daar veel verdriet van. En kan inderdaad niet anders doen dan uithuilen en nieuwe doelen stellen.  Maar om nu te zeggen dat ik er goed mee om ga...

de tijd gaat door lientje, en je doet wat je kunt. Laat de tranen vloeien, dat is alleen maar beter. Je doet je best en dat is genoeg,  ookal voelt dat misschien niet zo. Ik wens je een rustiger jaar toe waarin je wat meer op adem kunt komen, zonder al teveel doelen

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.