Leven met pijn, kletsend het jaar door.
Een (redelijk) vast groepje forummers, dat pijn heeft door verschillende oorzaken, praat hier al enige tijd met elkaar over het wel en wee van het leven met pijn. Maar ook over andere dingen: wat we zoal doen, ons gezin en werk.
Iedereen is welkom om mee te praten. Sleutelwoorden zijn "niets moet" en "respect voor elkaar".
Nieuwe regel: Ga geen sorry zeggen voor je bericht, ga niet zeggen dat je klaagt. Klagen doen we geen van allen, wel even lekker van ons afschrijven.
Toevoeging verwijderd door moderator ivm in strijd met huisregels.
Je hebt het geprobeerd, Lientje. Nu bleek het nog geen goed plan. Dat weet je dan ook weer. Komt wel weer, eerst verder herstellen.
Met mij gaat het eigenlijk wel goed. De pijn in mijn rug is veel minder dan eerder en verergert ook minder snel, als ik bijvoorbeeld iets te zwaar til. Ik kan inmiddels wel steeds zwaarder tillen, al stelt het nog niet veel voor. Een kratje bier tillen kan ik niet.
Wat mij wel erg dwars zit, is dat mijn geheugen heel slecht is. Ook woorden kan ik moeilijk vinden. Daarnaast merk ik dat mijn gehoor inmijn linkeroor erg slecht is. Misschien eens uit laten spuiten, maar ik denk dat het daarmee niet is opgelost.
Fijn dat je rug ietsje beter gaat Picunia. Loop je ook bij de fysio nog voor krachttraining en advies hoe te tillen? En misschien naar de audicien voor een testjd. Lijkt me erg vervelend als je slecht hoort. Maar huisarts en uitspuiten zou ik mee beginnen. Of verwijzing kno arts.
Is het slechter geheugen en minder horen tegelijk begonnen trouwens? Dan zou ik zeker eerst naar de huisarts. Gewoon. Voor de zekerheid om dingen uit te sluiten.
Geheugen en slecht woorden vinden is begonnen na mijn TIA. Ook heb ik toen gemerkt dat ik minder hoorde met mijn linkeroor. Ik dacht dat ik me dat verbeeldde. Ik was het eigenlijk al weer vergeten, maar door jouw opmerking denk ik dat dit er wel mee te maken heeft. Ik kwam er een paar weken geleden achter dat het gehoor echt niet goed is, toen ik nieuwe oordopjes ging gebruiken. Ik dacht eerder dat het slechte geluid links te maken had met een kapot oordopje. Nee dus. Toch maar eens naar de huisarts.
Ik ga trouwens niet meer naar de fysio, maar wel naar een personal trainer. Nu nog één keer in de week, maar in maart ga ik naar twee keer in de week.
Picunia schreef op 06-02-2026 om 16:13:
Geheugen en slecht woorden vinden is begonnen na mijn TIA. Ook heb ik toen gemerkt dat ik minder hoorde met mijn linkeroor. Ik dacht dat ik me dat verbeeldde. Ik was het eigenlijk al weer vergeten, maar door jouw opmerking denk ik dat dit er wel mee te maken heeft. Ik kwam er een paar weken geleden achter dat het gehoor echt niet goed is, toen ik nieuwe oordopjes ging gebruiken. Ik dacht eerder dat het slechte geluid links te maken had met een kapot oordopje. Nee dus. Toch maar eens naar de huisarts.
Zo zie maar weer waar een opmerking op het forum goed voor is 
lientje, goed dat je het wel hebt geprobeerd, hopelijk lukt het over een poosje wel wat beter. Zwemmen is ook wel intensief alles met elkaar. Balen dat je er zoveel last van hebt..
Picunia, fijn dat je rug wat beter lijkt te gaan. En met een personal trainer, dat klinkt wel heel sportief eigenlijk💪. Geheugenproblemen zijn niet fijn. Misschien zou ik wel een afspraak maken bij de huisarts. Dan heb je gelijk het hele plaatje bekeken, ipv alleen de oren uitspuiten.
Ik heb afgelopen nacht zowaar een aantal uren achter elkaar geslapen...joepie! Injectie lijkt wat scherpe randjes eraf te halen. Ik had vanmorgen auto gereden en nog een winkel in geweest en dat was wel wat veel merkte ik vanmiddag. Weer krimpende pijn in de arm. Ik hoop dat komende nacht ook goed gaat...we gaan het zien. Ik had afgelopen week nog een rommelig gesprek met iemand van mijn werk. Die begon van alles zeggen over mijn reintegratie en ik luisterde gewoon en we hadden opgehangen en ik was helemaal van mijn stuk. Ik wil er niet helemaal tot in de detail op ingaan...maar het was niet zo fijn. Het lijkt wel alsof de menselijke maat eraf is krijg je net een beetje vertrouwen, wordt dat weer onderuit geschopt. Ik ben best moe van alles. Een heel geklaag zo, maar jullie weten wat het is.
Leatje, voor vannacht anders wel de tramadol nemen? En ja die gesprekken over reïntegreren , ik ken het. Moet nu elke 2 weken op het werk komen opdraven. En ik wil zó graag, maar mijn lijf en hoofd niet. Ik huil er dagelijks om, zou er nog depressief van worden. Angst voor wat als, en wat dan...
Ach. Jij zit in hetzelfde schuitje volgens mij 
Ja klopt. Het is gewoon pech hebben met een lijf wat mankementen laat zien. En zoveel mensen moeten er allemaal hun plasje over doen...en elke keer ook nog weer andere mensen dan die je de vorige keer hebt gesproken. Mocht mijn loon helemaal wegvallen hebben we toch wel een probleem denk ik. Het ziet er niet heel rooskleurig uit in elk geval. Toch probeer ik dat gevoel nog maar te parkeren. Mijn eigen werk kan ik niet meer doen en op het moment sowieso zeer weinig prive ook.
Leatje schreef op 06-02-2026 om 22:38:
Ja klopt. Het is gewoon pech hebben met een lijf wat mankementen laat zien. En zoveel mensen moeten er allemaal hun plasje over doen...en elke keer ook nog weer andere mensen dan die je de vorige keer hebt gesproken. Mocht mijn loon helemaal wegvallen hebben we toch wel een probleem denk ik. Het ziet er niet heel rooskleurig uit in elk geval. Toch probeer ik dat gevoel nog maar te parkeren. Mijn eigen werk kan ik niet meer doen en op het moment sowieso zeer weinig prive ook.
Herkenbaar. Hier exact hetzelfde. Ook problemen als mijn loon wegvalt. We zijn nu alvast ( voorzichtig ) de wat als scenario's aan het bespreken. Er zijn uiteindelijk wel oplossingen te bedenken. We hebben voor hetere vuren gestaan. Maar leuk is anders. Want ik wil in mijn leven wel eens een rustig en niet te heet haardvuurtje ipv elke keer het gevoel hebben bijna te verbranden. Metafoor uiteraard , maar je zult begrijpen wat ik bedoel denk ik.
Ja ik snap je Lientje.
Leatje en Lientje, jullie krijgen toch wel een WIA-uitkering neem ik aan? Dus iets van een inkomen blijven jullie toch wel houden? Natuurlijk is dat na 2 jaar arbeidsongeschiktheid, dus dat duurt nog even. Lijkt me heel vervelend, als je, naast alle geestelijke en lichamelijke ellende, je bezig moet houden met het verlies aan inkomen.
Picunia schreef op 07-02-2026 om 17:56:
Leatje en Lientje, jullie krijgen toch wel een WIA-uitkering neem ik aan? Dus iets van een inkomen blijven jullie toch wel houden? Natuurlijk is dat na 2 jaar arbeidsongeschiktheid, dus dat duurt nog even. Lijkt me heel vervelend, als je, naast alle geestelijke en lichamelijke ellende, je bezig moet houden met het verlies aan inkomen.
Geen idee nog. Maar ik zie het afkomen als 35 jaar terug. Goedgekeurd. Nergens voor in aanmerking komen. En niet kunnen werken. Man zou huisman worden en ik de kostwinner. Dat hebben we toen noodgedwongen om moeten gooien. Uiteindelijk heb ik na 35 jaar me toch weer weten op te werken naar 24 uur. Wel met dagelijks veel pijnstillers. Maar meer is me nooit gelukt.
Tweede jaar ga je al naar 70 procent. Wia is daar dan weer 70 procent van? Of blijft dat gelijk? Geen idee eigenlijk. Ik wil er nog niet te veel over nadenken. Maar onbewust maak ik me toch zorgen. Ik ben nu flink ouder en heb nu dus door 35 jaar terug het infarct en nu 2 bloedingen flink wat schade in mijn hoofd. En mijn herstel gaat tergend langzaam. Eigenlijk maar hele kleine succesjes zoals dat mijn hoofd bij de fysio opeens de instructie begreep. De eerste maanden boek je de meeste winst qua herstel. Die heb ik gehad nu. Dus hou mijn hart vast...
Bijstand ga ik zeker niet krijgen. Eigen huis en spaargeld. Daar kunnen we even mee vooruit maar lang niet tot pensioenleeftijd.
ik ben er bang voor....