Ontspullen, jouw leukste/beste succes of juist mislukkingsverhalen
Ik flirt al een hele tijd met ontspullen. Met sommige dingen gaat het redelijk goed, maar over het algemeen is het om mij heen een chaos. Ik heb een tegenstrijdige persoonlijkheid die volgens mij toch best vaak voorkomt: ik maak rommel maar raak er ook overprikkeld van. Mijn partner maakt ook rommel, maar die ziet het niet. Ik volg graag Instagramaccounts die daarover gaan maar ben ook benieuwd naar jullie verhalen. Of het nu een fantastische tip is, een succesverhaal of juist dat je er al jaren mee bezig bent maar nog steeds 15 verschillende mascara's bezit, alles mag.
En als iemand een concrete tip heeft: de meeste rommel die ik zelf nog heb komt voort uit schuldgevoel. Want ik heb iets gekregen van iemand of ik voel me schuldig als het bij het afval moet. Ik ben al wel veel beter geworden in filteren bij de deur en heb zelden meer een miskoop. Maar cadeautjes of spullen die iemand anders ook niet meer echt wil/kan gebruiken, daar heb ik moeite mee.
En vraag twee: hoe neem je beslissingen over spullen waarvan je niet weet hoe je ze weg doet. Wat doen jullie bv. met oude oorbellen? Hydrofieldoeken? Kapotte spijkerbroeken?
Leuk topic!
Ik hou ontzettend van een opgeruimd huis, maar ga steeds een beetje op en af tussen wegdoen en duurzaam doen. Bepaalde periodes wil ik gewoon graag lege kasten en doe ik heel makkelijk dingen weg. Maar soms denk ik, dat shirt dat niet zo lekker zit is verder wel nog goed, die moet ik verplicht eerst op dragen voor het weg mag. Of ik vind dat ik alleen dingen weg mag doen als ik er een goede bestemming voor heb. Zo heb ik een keer bij een reis een jas gekregen die ik zelf nooit meer zal dragen en ik krijg hem maar niet aan de man, dus die hangt hier maar wat in de kast. Dus ik kijk uit naar een nieuwe periode van wegdoen, want dan doe ik het dus wel makkelijk de deur uit.
Mijn tip is om het opruimen klein te houden. Dus niet in een keer je hele garderobe op je bed storten om het uit te zoeken, waardoor je nog dagenlang stapels aan het verplaatsen bent en uiteindelijk alles weer terug in de kast legt (been there), maar plank voor plank te werken. Als je één keukenlade helemaal hebt uitgezocht, schoongemaakt en opnieuw ingericht heb je instant voldoening en verder geen zooi/taakjes meer. Dat motiveert mij altijd om door te gaan. Het kost dan ook weinig tijd en je ziet wel echt resultaat. Met dit systeem kom ik elk jaar in al mijn kasten en alles waarvan ik niet wist dat ik het (nog) had gaat er dan uit.
Nehalennia schreef op 09-02-2026 om 11:03:
[..]
Wat een goed idee dit!
Die deken lijkt mij ook zo leuk, daarom al jaaaaren 2 bananen dozen met babykleertjes op zolder staan 🙈 tot nu toe werkt het dus alleen nog tegen gesteld zeg maar 🤣
Ik heb twee sets beddengoed met een droger ligt het 's-avonds weer op bed of in de kast. Ingeval van nood heb ik nog nog spullen van het logeerbed.
Mijn ouders hadden wel een droger dat scheelden was ophangen.
Maar de hamsterdrift van ouders en schoonouders had waarschijnlijk wel te maken met de oorlog.
Minimalista schreef op 09-02-2026 om 12:08:
Of ik vind dat ik alleen dingen weg mag doen als ik er een goede bestemming voor heb. Zo heb ik een keer bij een reis een jas gekregen die ik zelf nooit meer zal dragen en ik krijg hem maar niet aan de man, dus die hangt hier maar wat in de kast. Dus ik kijk uit naar een nieuwe periode van wegdoen, want dan doe ik het dus wel makkelijk de deur uit.
Wil je die jas verkopen of weggeven? Zeker als het een winterjas is, zijn veel instellingen voor daklozen of mensen zonder verblijfsvergunning daar waarschijnlijk wel blij mee.
Minimalista schreef op 09-02-2026 om 12:08:
Leuk topic!
Ik hou ontzettend van een opgeruimd huis, maar ga steeds een beetje op en af tussen wegdoen en duurzaam doen. Bepaalde periodes wil ik gewoon graag lege kasten en doe ik heel makkelijk dingen weg. Maar soms denk ik, dat shirt dat niet zo lekker zit is verder wel nog goed, die moet ik verplicht eerst op dragen voor het weg mag. Of ik vind dat ik alleen dingen weg mag doen als ik er een goede bestemming voor heb. Zo heb ik een keer bij een reis een jas gekregen die ik zelf nooit meer zal dragen en ik krijg hem maar niet aan de man, dus die hangt hier maar wat in de kast. Dus ik kijk uit naar een nieuwe periode van wegdoen, want dan doe ik het dus wel makkelijk de deur uit.
Mijn tip is om het opruimen klein te houden. Dus niet in een keer je hele garderobe op je bed storten om het uit te zoeken, waardoor je nog dagenlang stapels aan het verplaatsen bent en uiteindelijk alles weer terug in de kast legt (been there), maar plank voor plank te werken. Als je één keukenlade helemaal hebt uitgezocht, schoongemaakt en opnieuw ingericht heb je instant voldoening en verder geen zooi/taakjes meer. Dat motiveert mij altijd om door te gaan. Het kost dan ook weinig tijd en je ziet wel echt resultaat. Met dit systeem kom ik elk jaar in al mijn kasten en alles waarvan ik niet wist dat ik het (nog) had gaat er dan uit.
Zo werk ik eigenlijk altijd. Kastje voor kastje, la voor la en ook bij schoonmaakklussen hak in alles (figuurlijk
) in stukken.
Bij kleding kun je ook soort voor soort uitzoeken. Dus eerst alle broeken, dan alle truien enz.
Joszy schreef op 09-02-2026 om 13:14:
[..]
Wil je die jas verkopen of weggeven? Zeker als het een winterjas is, zijn veel instellingen voor daklozen of mensen zonder verblijfsvergunning daar waarschijnlijk wel blij mee.
De jas mag gratis weg, ik zal mijn licht eens opsteken bij de daklozenopvang, dank voor de tip!
kenfan schreef op 08-02-2026 om 22:11:
[..]
Ik probeer nu wel spullen die ik niet meer gebruik om MP te slijten. Vaste, reeele prijs, geen eindeloos geonderhandel. En de kinderen die nu eigen woonruimte hebben probeer ik zo ver te krijgen dat ze hun zooi meenemen. Die vinden dat we ruim genoeg wonen,en zien ons als gratis opslagplaats
Zo gauw er vroeger bij mij thuis iemand het huis uitging, verzamelde mijn moeder alles wat ze van hen tegenkwam (tot handwerkjes van de lagere school toe) in een doos. Die doos stond in de hal, en als ze dan eens thuis kwamen werd die meegegeven met de woorden: thuis openmaken (en dit doet me altijd weer denken aan Brigit Kaandorp en haar fotoalbums
Herfstappeltaart schreef op 09-02-2026 om 11:27:
[..]
Dat zie je veel bij oudere mensen. Vooral zij die de oorlog hebben meegemaakt. Alles was toen op de bon en ze kochten wat ze maar krijgen konden.
Wijzelf hebben ook 1 set op bed, 1 set in de was en 1 set in de kast. Nu is het hebben van een droger wel makkelijk natuurlijk in dit verband. Die hadden onze ouders niet.
Dat hoorde gewoon in de tijd van mijn moeder. Als je trouwde had je een goedgevulde linnenkast. Begon je al te sparen als je nog lang niet aan trouwen toe was. Kon je, als je eenmaal getrouwd was aan je schoonouders tonen dat je een ijverige huisvrouw was. Veel van dat spul was ook nog eens zelf genaaid en geborduurd
Ik vond het wel stom toen mijn vader vond dat ik alles mee moest nemen. Zij hadden een héél groot huis met z'm tweeën. Maar nu snap ik het wel.
nlies schreef op 09-02-2026 om 14:00:
[..]
Dat hoorde gewoon in de tijd van mijn moeder. Als je trouwde had je een goedgevulde linnenkast. Begon je al te sparen als je nog lang niet aan trouwen toe was. Kon je, als je eenmaal getrouwd was aan je schoonouders tonen dat je een ijverige huisvrouw was. Veel van dat spul was ook nog eens zelf genaaid en geborduurd
Mijn ouders gingen trouwen toen alles op de bon was. Die waren blij als ze weer ergens een paar theedoeken konden scoren.....
Ik had laatst een jeans uit een stapel “nooit gedragen, dus mag naar het goede doel” kleding getrokken, en dat is nu ineens mijn lievelingsbroek 😇.
Vanaf eergisteren moet ik daarom van mezelf elke dag iets aantrekken wat ik niet meer draag of zelfs nooit gedragen heb (en weg wil doen). Als ik het kledingstuk na die dag nog steeds weg wil doen, gaat het meteen weg. Geen twijfel of spijt meer, maar weloverwogen keuzes 💃🏻
Fiorah schreef op 09-02-2026 om 14:24:
Ik vond het wel stom toen mijn vader vond dat ik alles mee moest nemen. Zij hadden een héél groot huis met z'm tweeën. Maar nu snap ik het wel.
Same. En ik wilde het ook helemaal niet, allemaal babyfoto's en schoentjes en weet ik het wat allemaal. 90% weggedaan.
Loulou39 schreef op 14-02-2026 om 22:25:
Ik had laatst een jeans uit een stapel “nooit gedragen, dus mag naar het goede doel” kleding getrokken, en dat is nu ineens mijn lievelingsbroek 😇.
Vanaf eergisteren moet ik daarom van mezelf elke dag iets aantrekken wat ik niet meer draag of zelfs nooit gedragen heb (en weg wil doen). Als ik het kledingstuk na die dag nog steeds weg wil doen, gaat het meteen weg. Geen twijfel of spijt meer, maar weloverwogen keuzes 💃🏻
Dit doe ik ook wel eens. Leuk dat het nu je lievelingsbroek is geworden!
Ik trek het betreffende kledingstuk meestal na een uur weer uit omdat het óf niet lekker zit, óf ik kan mezelf er niet mee zien. Maar dan weet ik in elk geval zéker dat het weg mag.
Koettie schreef op 14-02-2026 om 22:43:
[..]
Same. En ik wilde het ook helemaal niet, allemaal babyfoto's en schoentjes en weet ik het wat allemaal. 90% weggedaan.
Oh ja dat herken ik ook! Geef me uit elke periode één ding en dan heb ik meer dan genoeg.
Loulou39 schreef op 14-02-2026 om 22:25:
Ik had laatst een jeans uit een stapel “nooit gedragen, dus mag naar het goede doel” kleding getrokken, en dat is nu ineens mijn lievelingsbroek 😇.
Vanaf eergisteren moet ik daarom van mezelf elke dag iets aantrekken wat ik niet meer draag of zelfs nooit gedragen heb (en weg wil doen). Als ik het kledingstuk na die dag nog steeds weg wil doen, gaat het meteen weg. Geen twijfel of spijt meer, maar weloverwogen keuzes 💃🏻
Oh dat is zeker goed! Je hebt van die kleding die je elke keer houdt, maar als je bedenkt dat je het vandaag aan moet naar familie/vrienden/werk dan wil je dat helemaal niet.