Wat vind jij raar?

Ginevra schreef op 26-08-2025 om 16:22:

[..]

De correctoren hadden een aantal taalfouten aangestreept. Na een x-aantal fouten kreeg je puntenaftrek. En toen x-aantal fouten bereikt was, waren de correctoren gestopt met aanstrepen van de fouten die daarna nog kwamen.

Nu bleek dat een paar van de aangestreepte taalfouten bij nader inzien toch niet fout waren. De correctoren zeiden "ja maar daarna kwamen nog meer fouten, dus als die eerste fouten niet fout waren moet hij toch puntenaftrek krijgen vanwege de fouten die daarna nog kwamen". Maar dat mocht van de rechter niet.

Naar de letter van de wet zal dat kloppen, je mag niet alsnog de niet-aangestreepte-fouten meerekenen. Maar naar de geest van de wet is het natuurlijk raar. De fouten warn er wel, alleen ze mochten niet meer meegerekend worden.

En dat, dames en heren, is waarom het corrigeren van toetsen en het afnemen van examens zo enorm bureaucratisch en geformaliseerd is geworden en zoveel tijd kost. Elke maas in de wet wordt benut. Die correctoren zullen voortaan zorgen dat élke komma aangestreept wordt ook als je allang over de grens van puntenaftrek heen bent.

Ik ben jurist en deze beslissing hielp me even herinneren dat we nog genoeg werk te verrichten hebben aan ons rechtssysteem/onze regelgeving. Wat een droeve zaak, en jammer dat dit zo uitgevallen is. Zo zou ons recht niet moeten werken.

Ginevra schreef op 26-08-2025 om 18:08:

[..]

Er is wel wat voor te zeggen dat correctoren het hele examen moeten nakijken. Aan de andere kant: elk examen moet twee keer nagekeken worden (1e en 2e corrector). Als je drie examenklassen hebt zijn dat dus 3*30*2 = 180 examens om te beoordelen, als je een half uur per examen neemt (is dat dus 90 uur werk dat in twee weken gedaan moet worden en dat is nog zonder overleg. Het is even een heel grove schatting maar om een idee te geven. Bij sommige leerlingen moet je wat langer nadenken of iets opzoeken. Dan is het niet zo heel raar gedacht om als een leerling het volgens de regels al niet meer kan halen, geen tijd te besteden aan het aanstrepen van álle fouten.

Een examen is bedoeld om te kijken of iemand aan de eisen voldoet. Niet om hem feedback te geven over élke komma die verkeerd staat. Als iemand in de eerste paar alinea's al zoveel taalfouten maakt dat duidelijk is dat hij de puntenaftrek moet krijgen, vind ik het wel verdedigbaar dat je stopt met ze állemaal in kaart te brengen.

Wat ik veel gekker vind, is dat er kennelijk door twéé correctoren dingen zijn foutgerekend die niet fout zijn. Daar zou ik me meer zorgen over maken. Dan zijn de correctoren slordig geweest, of de criteria zijn voor meer uitleg vatbaar.

Uiteraard kijkt een docent/corrector het hele examen na. Ik kijk zelf altijd eerst per leerling het hele examen na op taalfouten, daarna op inhoud. Alleen al dat rondje taalfouten kost me minstens 5 min per leerling. Bij slordige handschriften (en die zijn er helaas heel heel veel) duurt het langer om de zinnen/woorden te ontcijferen. 5 min/leerling bij 30 leerlingen kost al 150 minuten. Maar hoe grondig ik ook denk te zijn geweest, ik zie altijd bij de (vele) rondes "inhoud" nog wel een paar taalfoutjes die ik bij de taalfoutenronde had gemist. 

Wat het aanstrepen betreft: ik tel de taalfouten tot maximaal 8. Bij 7 taalfouten hebben de leerlingen de maximale puntenaftrek, dus of ze nou 7 fouten hebben gemaakt of 75, dat maakt niet uit. Ik noteer dus het aantal fouten als dat 0-7 is, of ik noteer >7. 

Als ik een paar weken later tweede corrector ben, tel ik dus ook niet verder dan die 7 fouten, dat heeft geen nut. Ik kijk dus naar die 7 taalfouten en beoordeel of ik het daarmee eens ben.Als ik zie dat een collega een fout heeft aangestreept die bij nader inzien niet fout is, of andersom, kijk ik verder in de rest van het werk, maar niet als bij die leerling al 7 fouten stonden waar ik het mee eens ben. 

Deze werkwijze ken ik bij al mijn collega's van mijn school en ook van collega's die ik als eerste of tweede corrector spreek bij overleg. Het is dus helemaal niet vreemd dat een docent niet "12 taalfouten" noteert. 

Overigens is het gek genoeg ook zo dat niet bij elke vraag taalfouten moeten worden aangestreept. Er zijn elk jaar weer uitzonderingen, bijvoorbeeld omdat een woord verkeerd in een brontekst stond, waardoor we dezelfde fout bij een leerling niet mogen meetellen. Of je mag bij sommige opgaven enkel op spelfouten letten en niet ook op grammaticale fouten. Of de vreemde nieuwe regel (sinds een paar jaar) dat onvolledige zinnen die grammaticaal gezien omjuist zijn, niet meer grammaticaal fout gerekend mogen worden, zelfs ondanks dat de opgave wel op grammatica moet worden beoordeeld. Als beide correctoren zich in zoiets hebben vergist, bij een van de vele examens die je in korte tijd moet nakijken naast je reguliere werk (ik had zelf 2x 32 leerlingen als eerste corrector en nog eens in totaal 85 leerlingen als tweede corrector), vind ik die vergissing niet zo kwalijk. Dat een jongen (of zijn ouders) zo ver gaat om zijn gelijk te halen, terwijl deze jongen ook het hele jaar door voor welk ander vak dan ook beter had kunnen proberen te scoren, vind ik veel kwalijker. Met een 5,45, dus afgerond een 5,0, voor Nederlands ben je namelijk gewoon geslaagd. Maar staat er nog een 5,0 voor Engels of wiskunde bij (de andere kernvakken), dan is het einde verhaal. Of er zijn andere vakken waar ook onvoldoendes als eindcijfer staan, een 4 of een 5. Als deze jongen verder keurig allemaal zesjes had gestaan, was hij gewoon geslaagd en hoefde hij er geen rechtszaak van te maken. 

Sorry, lange post, maar ik vind het dus niet erg terecht dat deze jongen nu toch geslaagd is, zeker omdat wij ook wel leerlingen hebben die op 0,1 gezakt zijn en dus het jaar over moeten doen. Dat deze jongen via de rechter toch gelijk krijgt, is heel oneerlijk naar de rest van dit soort "gevallen" dat niet de macht/kracht/zin heeft om naar de rechter te stappen. Plus: het is gewoon echt niet volgens de regels van het centraal examen, dat juist in het leven is geroepen om zo eerlijk mogelijk te kunnen beoordelen of een leerling zijn onderwijsniveau voldoende heeft afgerond. Je geeft hiermee het signaal af: als je maar lang genoeg zeurt bij de juiste persoon/instantie, krijg je je zin. Tja.

Mannen die in blote bast hardlopen/wandelen etc op een andere plek als bij het zwembad of het strand of thuis zonder visite