Vuurwerk en voedselbank

Mensen die 'heel veel geld' overhebben voor vuurwerk hebben geen toegang tot de voedselbank. Daar zitten hele strenge inkomencontroles op. 

Ik vind het eerlijk gezegd een beetje suf om te denken dat mensen bewust geld uitsparen voor vuurwerk door naar de voedselbank te gaan. Die mensen hebben wel grotere zorgen aan hun hoofd dan vuurwerk verzamelen.

Maar dan kan je mensen ook weren die het uitgeven aan sigaretten, de nieuwste IPhone, merkkleren, vakanties, naar de kapper gaan... Waar trek je de grens?

EchteNoorderling schreef op 29-12-2025 om 09:51:

[..]

Mag hopen dat ze ook een lesje budgetteren krijgen.

Vind het altijd zo betuttelend. Als je bij de voedselbank zit is er systematisch iets aan de hand. Denk niet dat het komt doordat je elk jaar aan 10.000 euro vuurwerk afsteekt.

Als je bij de voedselbank zit, voldoe je aan een strenge inkomenseis. Dan kun je niet heel veel geld uitgeven aan vuurwerk. 

Wellicht kunnen ze in de loop van het jaar wel iets sparen om in december wat vuurwerk te kopen. Dat is dan hun eigen keuzevrijheid. Mijn keuze zou het niet zijn, maar ik vind het een heel eng idee om voor andere mensen te bepalen waaraan ze hun geld wel of niet mogen uitgeven. 

Dat zou een DDR-achtige controle op de burger betekenen. Een aantal mensen heeft het in zich om dat te willen, maar een meerderheid nog steeds niet, schat ik in. Hoewel, als sommigen uit deze meerderheid ineens de macht krijgen, dan weet ik dat ook zo net nog niet.

Ik ken overigens wel het verschijnsel, dat als je iemand bijspringt wegens geldnood, je ineens heel kritisch wordt bij aanschaffen ("nou was dat nou zo dringend?") waardoor je die ander eigenlijk dwingt om rekenschap te geven of alles in het geniep te doen. Dus geven is gecompliceerder dan je denkt. Er is niet echt een oplossing behalve niet-geven, maar dat heeft ook weer negatieve bijverschijnselen. De mensenmaatschappij is moeilijk. Dieren hebben het makkelijker met hun beslissingen. 

EchteNoorderling schreef op 29-12-2025 om 09:51:

[..]

Mag hopen dat ze ook een lesje budgetteren krijgen.

Dat hoop ik ook altijd. Kende 15 jaar geleden via de basisschool van mijn kinderen een gezin dat bij de voedselbank liep. Altijd geld tekort,  altijd klagen dat alles zo duur was, paniek als er een kind uit zijn schoenen gegroeid was. 

Oprechte vragen aan mij:

Jullie komen rond van 1 inkomen hoe doen jullie dat?

Jouw kinderen hebben niet veel kleren maar zien er altijd leuk uit hoe doe je dat? 

Ik dat proberen uit te leggen. Investeren in goede spullen die lang meegaan. De eindejaarsbonus gebruiken voor iets dat echt nodig is. Echt uren gepraat met de moeder en proberen uit te leggen dat 1 wat duurder shirt nog naar het jongere broertje kon en al die goedkope zooi vaak maar 1 kind meeging. Ook in die tijd had Zeeman best goede shirts die meer dan 1 seizoen gedragen konden worden. 

Kreeg ze van haar ouders en steuntje in de rug in de vorm van €500 contant. Had ze eerst maar eens een tablet gekocht...........

Ja zo leuk voor de kinderen.  Toen ben ik ermee gestopt. 

Ik doe in de verzamelbakken voor de voedselbank juist altijd luxe producten en speelgoed en zo. Het lijkt me dat je daar als eerste op bezuinigt, dus dan is het wel eens fijn als je toch iets extra’s hebt. Uiteraard kun je mensen precies voorschrijven hoe ze zo budgetverstandig mogelijk kunnen handelen, maar niet iedereen zit zo in elkaar. Sommige mensen zijn net wat impulsiever of ze laten zich door anderen overhalen om onverstandige dingen te doen, zonder dat ze dat doorhebben. Een kennis van mij is nu voor de tweede keer getrapt in een MLM-constructie. De eerste keer heeft al hun spaargeld gekost, maar op de een of andere manier blijft dat hoge inkomen lonken als je zelf niet bij machte bent dat op een ‘normale’ manier te verdienen.

MMcGonagall schreef op 29-12-2025 om 10:36:

Ik doe in de verzamelbakken voor de voedselbank juist altijd luxe producten en speelgoed en zo. Het lijkt me dat je daar als eerste op bezuinigt, dus dan is het wel eens fijn als je toch iets extra’s hebt. Uiteraard kun je mensen precies voorschrijven hoe ze zo budgetverstandig mogelijk kunnen handelen, maar niet iedereen zit zo in elkaar. Sommige mensen zijn net wat impulsiever of ze laten zich door anderen overhalen om onverstandige dingen te doen, zonder dat ze dat doorhebben. Een kennis van mij is nu voor de tweede keer getrapt in een MLM-constructie. De eerste keer heeft al hun spaargeld gekost, maar op de een of andere manier blijft dat hoge inkomen lonken als je zelf niet bij machte bent dat op een ‘normale’ manier te verdienen.

Dat zie je ook met die goksites of dat cryptogedoe. Al die jongens (meestal zijn het jonge mannen) gooien hun zuurverdiende centen in die zooi. Blijkbaar is een burgelijk leven niet goed genoeg meer voor sommige. 

LazyCat schreef op 29-12-2025 om 10:43:

[..]

Als je arm en blut bent is het juist enorm fijn om ook eens wat leuks te kunnen kopen, dankzij zo'n extraatje. Ik zou daar niet zo hard over oordelen.

Het zorgt er wel voor dat de volgende keer mensen je niet meer gaan helpen.

LazyCat schreef op 29-12-2025 om 10:43:

[..]

Als je arm en blut bent is het juist enorm fijn om ook eens wat leuks te kunnen kopen, dankzij zo'n extraatje. Ik zou daar niet zo hard over oordelen.

En als je arm en blut bent kun je vaak alleen nog maar nadenken over de korte termijn. Hoe overleef ik deze maand. Het einde van het jaar is dan nog heel ver weg. Reserveren voor volgend jaar een onmogelijke opgave. 

Een van de kinderen hier had een vriendje (m/v) waarbij de ouders leefden van weekgeld. Als er sporadisch wat overbleef werd dat opgemaakt aan leuke maar niet noodzakelijke dingen. Meestal was er geld te kort. Ouder heeft mij wel eens om een paar euro gevraagd voor eten voor haar kind. Altijd de belofte om het volgende week terug te betalen. Wij hadden geld ook niet in overvloed dus meestal bood ik dan aan dat kind wel mocht blijven eten. Dat kostte minder dan een tientje uitlenen dat nooit terug kwam. 

Achteraf denk ik dat hun inkomen in die tijd hoger was dan het onze. En hun uitgavenpatroon ook. 

Het lijkt mij afschuwelijk om een heel leven uitzicht te hebben op een krap bestedingspatroon, waar nooit ruimte is voor iets extra’s. Jarenlang moeten sparen om een keertje twee weken naar een camping op de Veluwe te gaan. Je kinderen alles moeten ontzeggen, in de maand van het schoolreisje een week brood of bonen met uien eten zodat ze wel kunnen gaan. Zeker weten dat ik dan met die € 500 euro ook een tablet zou kopen en het niet op de spaarrekening zetten voor 10 winterjassen.
Maar goed, daarom ben ik dus ook niet rijker dan ik ben. Ik heb vooral geluk dat mijn hersenen goed werken waardoor ze me een goed salaris betalen voor wat ik doe.