Vuurwerk en voedselbank
Zouden mensen die wel (heel veel) geld over hebben voor vuurwerk nog toegang mogen hebben tot de voedselbank? Bijvoorbeeld het geld uitsparen voor vuurwerk omdat ze lopen bij de voedselbank? Vraag me ineens af of dit voorkomt. Zou ik wel heel kwalijk vinden.
(Disclaimer: ben een intense vuurwerkhater, kom deze dagen zo weinig mogelijk buiten, ga ook niet op familiebezoek om die reden, thuis om mijn poezen en huis te beschermen.)
MMcGonagall schreef op 29-12-2025 om 11:08:
Het lijkt mij afschuwelijk om een heel leven uitzicht te hebben op een krap bestedingspatroon, waar nooit ruimte is voor iets extra’s. Jarenlang moeten sparen om een keertje twee weken naar een camping op de Veluwe te gaan. Je kinderen alles moeten ontzeggen, in de maand van het schoolreisje een week brood of bonen met uien eten zodat ze wel kunnen gaan. Zeker weten dat ik dan met die € 500 euro ook een tablet zou kopen en het niet op de spaarrekening zetten voor 10 winterjassen.
Maar goed, daarom ben ik dus ook niet rijker dan ik ben. Ik heb vooral geluk dat mijn hersenen goed werken waardoor ze me een goed salaris betalen voor wat ik doe.
Ik had het zelf een poos krap. Ik kon wel goed budgetteren, maar makkelijk was het niet. En ja, met die 500 euro had ik zeker weten iets leuks gekocht, vooral ook iets waar de kinderen ook lol van zouden hebben.
Tja dit draadje is voor mij weer een voorbeeld van het zogeheten contributiedenken: "De vervelende dingen in het leven van die ander (in dit geval de armere) komen door verkeerde keuzes, wat bij hen goed gaat is toeval, mijn vervelende dingen zijn echter toeval en de goede dingen in mijn leven komen door mijn goede keuzes". Maar je weet gewoon het totaal van factoren van een ander niet.
LazyCat schreef op 29-12-2025 om 10:43:
[..]
Als je arm en blut bent is het juist enorm fijn om ook eens wat leuks te kunnen kopen, dankzij zo'n extraatje. Ik zou daar niet zo hard over oordelen.
Iets leuks of luxe kopen is ook fijn en daar kan je van genieten helemaal mee eens. Wat ik dan niet snap is dat er €500 opgemaakt wordt aan een luxe product en er volgende week weer gesappeld moet worden voor avondeten.
Ik vind niet dat iemand zich ervoor moet verantwoorden waar de centen blijven, alleen omdat men bij de voedselbank moet lopen.
Ga je ook bepalen of diegene lippenstift ofzo mag kopen? En mag dat dan bij Hema, Action of Kruidvat? Of welk merk shampoo?
Poezenmeisje schreef op 29-12-2025 om 12:27:
Ik vind niet dat iemand zich ervoor moet verantwoorden waar de centen blijven, alleen omdat men bij de voedselbank moet lopen.
Ga je ook bepalen of diegene lippenstift ofzo mag kopen? En mag dat dan bij Hema, Action of Kruidvat? Of welk merk shampoo?
Iemand hoeft zich niet te verantwoorden waar de centen blijven, zeker niet in de informele sfeer waarin ik bezig was om iemand te helpen.
Maar snap je dan mijn gevoel van frustratie dat ik uren had geïnvesteerd om te zorgen dat de kinderen voldoende konden eten en dat er dan zonder nadenken een tablet werd gekocht van een extraatje? Dat extraatje had ook gebruikt kunnen worden voor meer noodzakelijke aankopen zoals schoenen voor de kinderen.
Misschien vrij makkelijk gedacht vanuit mijn positie dat het allemaal wel lukte om het financieel rond te breien zonder leningen en voedselbank.
De voorbeelden die ik gezien heb maken wel dat ik vind dat er iets van een cursus zou moeten zijn als je voor je maaltijden afhankelijk bent van de voedselbank. Leren budgetteren en proberen zelf uit te komen met je geld.
Arme mensen zijn niet dommer, ze maken andere keuzes doordat ze arm zijn. De druk die schaarste op hun denkvermogen legt, zorgt ervoor dat ze minder denkcapaciteit over hebben voor andere beslissingen of taken, waardoor deze minder goed uitgevoerd kunnen worden. Het is zelfs bewezen dat wanneer mensen met schaarste te maken hebben, hun IQ lager is dan wanneer ze niet met schaarste te maken hebben.
Bron: Mullainathan, S. & Shafir, E. (2013). Schaarste. Hoe gebrek aan tijd en geld ons gedrag bepalen.
Het is dus gemakkelijk oordelen als je het zelf niet kent.
Anders moet je voortaan gewoon spullen/eten geven dan kunnen ze het geld niet ''misbruiken''. Daarnaast is het ook niet echt slim om mensen die niet met geld kunnen omgaan geld te geven.
Wat hier al gezegd word armoede is structureel.
Maar grote uitgaven aan veel alcohol, postcode loterij, vuurwerk, sigaretten, laptop, telefoon zijn geen verstandige keuzes.
Hier bij de Voedselbank is de regel dat je maximaal 3 jaar klant mag zijn. Drie jaar de tijd om de uitgaven en inkomsten beter op elkaar te laten aansluiten. Goede regeling, (uitzondering daargelaten)vind ik.
MMcGonagall schreef op 29-12-2025 om 11:08:
Het lijkt mij afschuwelijk om een heel leven uitzicht te hebben op een krap bestedingspatroon, waar nooit ruimte is voor iets extra’s. Jarenlang moeten sparen om een keertje twee weken naar een camping op de Veluwe te gaan. Je kinderen alles moeten ontzeggen, in de maand van het schoolreisje een week brood of bonen met uien eten zodat ze wel kunnen gaan. Zeker weten dat ik dan met die € 500 euro ook een tablet zou kopen en het niet op de spaarrekening zetten voor 10 winterjassen.
Maar goed, daarom ben ik dus ook niet rijker dan ik ben. Ik heb vooral geluk dat mijn hersenen goed werken waardoor ze me een goed salaris betalen voor wat ik doe.
Ik ben in zo'n gezin geboren en wij waren de rijkere familie van de buurt. Het was normaal dat we blij waren met wat we kregen en hadden geen andere verlangens; immers niet bereikbaar en ook niet voorstelbaar want alleen heel rijke mensen op tv hadden meer. Het was dus heel gewoon om eens per week een slavink bij je eten te krijgen en brood met honing of appelstroop, verdund met water en suiker erdoor waardoor je er drie potten mee kon vullen. Want suiker was het goedkoopste ingrediënt.
Alleen maar als rijkdom voorstelbaar en bereikbaar is ga je (in zekere mate) ernaar verlangen. Ik miste niks, kortweg gezegd.
Het "lekker maken" met producten die telkens weer onder je neus worden gewreven is pas van de laatste decennia. Word je er gelukkiger van? Nee, maar sommigen denken dat. Ze denken: ik ben immers rijk, dus ben ik gelukkig. Maar ik denk dat je ook veel mist dan.
kerst schreef op 29-12-2025 om 13:12:
Wat hier al gezegd word armoede is structureel.
Maar grote uitgaven aan veel alcohol, postcode loterij, vuurwerk, sigaretten, laptop, telefoon zijn geen verstandige keuzes.
Hier bij de Voedselbank is de regel dat je maximaal 3 jaar klant mag zijn. Drie jaar de tijd om de uitgaven en inkomsten beter op elkaar te laten aansluiten. Goede regeling, (uitzondering daargelaten)vind ik.
En krijgen de klanten van de voedselbank daar dan ook hulp bij of moeten ze dat zelf zien te rooien?
Die vrouw waar ik een poosje heb proberen te helpen met budgetteren had soms, in mijn ogen, principes die je alleen kunt hebben als je daar genoeg geld voor hebt. Je mag vinden dat je jongste geen afdankertjes van de oudste hoeft te dragen maar als de winterjas van de oudste nog heel is en schoon en je hebt in oktober geen geld voor 2 winterjassen dan zul je keuzes moeten maken. Laat je de jongste beginnen met de jas van zijn broer en kijk je volgende maand of het lukt om hem ook een nieuwe te geven of gaan de boterhammen op rantsoen?
Ik kon haar dan af en toe niet echt bereiken als ze vast zat in dat idee dat allebei de jongens een nieuwe winterjas moesten.
@TO: Ik vind het vooral veel over jou zeggen dat je hiermee bezig bent. Dat je na het lezen van dat artikel moet denken aan de voedselbank.
Gebruik die laatste dagen lekker om op jezelf te reflecteren joh, in plaats van de arme mensen in onze samenleving onder de loep te nemen.
Bakblik schreef op 29-12-2025 om 14:03:
[..]
En krijgen de klanten van de voedselbank daar dan ook hulp bij of moeten ze dat zelf zien te rooien?
Die vrouw waar ik een poosje heb proberen te helpen met budgetteren had soms, in mijn ogen, principes die je alleen kunt hebben als je daar genoeg geld voor hebt. Je mag vinden dat je jongste geen afdankertjes van de oudste hoeft te dragen maar als de winterjas van de oudste nog heel is en schoon en je hebt in oktober geen geld voor 2 winterjassen dan zul je keuzes moeten maken. Laat je de jongste beginnen met de jas van zijn broer en kijk je volgende maand of het lukt om hem ook een nieuwe te geven of gaan de boterhammen op rantsoen?
Ik kon haar dan af en toe niet echt bereiken als ze vast zat in dat idee dat allebei de jongens een nieuwe winterjas moesten.
Ik neem aan dat je dat vrijwillig deed. Voor dit soort dingen zijn mensen opgeleid. Dit kan jij gewoon niet zelf. Wel lief dat je het probeert, maar denkbeelden en patronen doorbreken is letterlijk een vak apart.
Iedereen maakt eigen keuzes. Als je bijstand en voedselbank hebt en je bespaart ergens op wat voor anderen essentieel is (warm douchen ofzo, of een auto, of wat dan ook) zodat je vuurwerk kan kopen moet je dat lekker zelf weten. Leven en laten leven.
https://www.ad.nl/geld/marianne-werkt-niet-maar-doet-op-hoog-niveau-aan-ijsklimmen-soms-moeten-we-naar-de-voedselbank~a5f865b6/
Frisdrank1972 schreef op 29-12-2025 om 14:09:
[..]
Ik neem aan dat je dat vrijwillig deed. Voor dit soort dingen zijn mensen opgeleid. Dit kan jij gewoon niet zelf. Wel lief dat je het probeert, maar denkbeelden en patronen doorbreken is letterlijk een vak apart.
Ja dat deed ik vrijwillig. De moeder vroeg om advies en dat heb ik geprobeerd. Die denkbeelden en patronen doorbreken daar moet je inderdaad voor opgeleid zijn daar ben ik wel achter inmiddels.
In dit boek wordt uitgelegd hoe het werkt: https://decorrespondent.nl/cp/armoedeuitgelegdaanmensenmetgeld
Ik kan me er, als ‘rijke’, weinig bij voorstellen, maar ik probeer mensen niet te veroordelen vanwege onverstandige keuzes.