Huiskamer Huiskamer

Huiskamer

Man-partner-vriend-die kerel waarmee...


Meesje schreef op 01-08-2026 om 21:03:

[..]

ah okee, ik snap wat je bedoelt, dan heb ik je verkeerd begrepen

Snap ik, ik twijfelde ook even. 

Ik ben getrouwd dus heb het over mijn man. Man zegt over mij mijn vrouw. Hij mag niet zeggen mijn vrouwtje want daar krijg ik echt kromme tenen van. 

Maar mijn moeder heeft het op reis ook vaak over haar man terwijl ze niet getrouwd is met haar partner. Maar die zie ik ook als mijn stiefvader ondanks dat ze niet getrouwd zijn, ze zijn al wel bijna 20 jaar samen. 

ik heb gedacht Waarom er geen aparte naam is voor stellen die niet getrouwd zijn en elkaar niet maan of vrouw willen noemen. Vriend of vriendin klinkt dan nogal "och we zien wel of we samenblijven." Partner klinkt een stuk stabieler. Men is tegenwoordig zo bezig met alles te benoemen, maar dit is ergens tussen wal en schip terecht gekomen lijkt me

Nou ja bij niet getrouwd, jaren samen en verder wel alles geregeld qua testament en met kinderen, vind ik mijn man niet zo'n hele gekke term.  Mijn vriend voelt dan eerder wat gek en maakt het voor mijn gevoel inderdaad onduidelijker of de kinderen ook van hem zijn.  

Ik zou je sowieso niet verbeterd hebben door te vragen wanneer jullie dan getrouwd zijn.  

Ik woon 16 jaar samen en zeg ook meestal ‘mijn man’. Alles verder op papier goed geregeld alleen nooit getrouwd. Wij gingen liever samen reizen voor dat geld.
In het verleden weleens verwarring gehad toen ik het over ‘mijn vriend’ had tegen iemand. Diegene dacht dat ik net een nieuwe relatie had terwijl we toen al zo’n tien jaar samen waren en een kind hadden. Sindsdien zeg ik eigenlijk altijd ‘man’, of gekscherend ’mijn verkering’.

Maar is het relevant of iemand getrouwd is? Voor juridische dingen kan het dat zijn, maar voor je vrienden of iemand die je op vakantie tegen komt boeit dat toch helemaal niet? Je gaat iemand denk ik niet anders behandelen ofzo, dus is het dan toch relevant dat je er andere terminologie voor gebruikt?

Marty1984 schreef op 01-08-2026 om 16:30:

8.5 jaar ongetrouwd samen geweest.
Tot de dag van mijn trouw ben ik hem toch echt mijn lief of mijn partner blijven noemen.
De eretitel "mijn man" heeft ie op het stadhuis gekregen.

Net zoals ik nooit sprak over schoonfamilie, maar over de familie van mijn partner.

Ik corrigeer niemand, maar ik vind het zelf toch écht een eretitel die je moet verdienen door een officieel papiertje op het stadhuis.

Als ik weet dat een vriendin / kennis / familielid ongetrouwd is zal ik dus ook nooit over haar partner spreken als "haar man". Hij vindt / Ze vinden het duidelijk niet de moeite om dat officieel te regelen, dan is het gewoon haar vriend of haar partner.

Voor ons is trouwen niks eretitel of erestatus. Trouwen kost doorgaans veel geld en scheiden vaak nog veel meer.

dat gezegd hebbende…hier niet getrouwd, maar we noemen elkaar man en vrouw. 
we hebben een kind samen, een hond, een huis.

voor ons is dit de ultieme versie.

Euphoria schreef op 02-08-2026 om 07:26:


we hebben een kind samen, een hond, een huis.

voor ons is dit de ultieme versie.

Dit hadden wij ook. De keuze om samen een kind te willen en mogen krijgen is veel groter en intensiever als trouwen, voor ons. Wij ( voornamelijk ik, ik denk dat als ik had willen trouwen mijn lief dit ook prima had gevonden, hij is wat minder uitgesproken hierover als ik)vond het zonde van het geld. Stak het liever in een het huis wat wij hebben gekocht en andere zaken. Vooral een trouwfeest geef je voor anderen. Zelf komen mensen vaak alleen maar gestresst en uitgeput de dag door. 

Ik ben met een klein feestje getrouwd in de tijd dat je nog niet alles kon regelen als je niet trouwden. Trouwen hoeft geen klein vermogen te kosten.
Trouwen is een manier om zaken goed te regelen met elkaar en ook dan is het wel verstandig om ook een testament op te laten stellen. Tegenwoordig kan ook alles geregeld worden op een andere manier en als je dat gedaan hebt vind ik het niet gek als je het over je man of je vrouw hebt.

Marty1984 schreef op 01-08-2026 om 16:30:

8.5 jaar ongetrouwd samen geweest.
Tot de dag van mijn trouw ben ik hem toch echt mijn lief of mijn partner blijven noemen.
De eretitel "mijn man" heeft ie op het stadhuis gekregen.

Net zoals ik nooit sprak over schoonfamilie, maar over de familie van mijn partner.

Ik corrigeer niemand, maar ik vind het zelf toch écht een eretitel die je moet verdienen door een officieel papiertje op het stadhuis.

Als ik weet dat een vriendin / kennis / familielid ongetrouwd is zal ik dus ook nooit over haar partner spreken als "haar man". Hij vindt / Ze vinden het duidelijk niet de moeite om dat officieel te regelen, dan is het gewoon haar vriend of haar partner.

Sterker nog: ik noem echtgenoot niet eens "mijn man"! Hoewel het absoluut een eer voor hem is om met mij getrouwd te zijn,  hij is niet van mij,  hij is van zichzelf! Ik noem hem derhalve "de man waarmee ik onder één dak woon, waarbij de helft van dat dak van mij is". Ik geef toe,  het is een mond vol,  maar we hebben de moeite genomen om dat officieel zo te regelen,  dus die eretitel wil ik hem dan nog wel geven.

Anyway,  we zijn jaren niet getrouwd geweest maar hadden wel kinderen en toen noemde ik hem mijn man omdat anders mensen inderdaad dachten dat hij niet de vader van onze kinderen was.  Ik heb na ons trouwen wel mijn eigen naam gehouden,  dus nu denken mensen dat we óf niet getrouwd zijn,  óf dat onze kinderen, die zijn achternaam hebben,  niet van mij zijn 🙃. Ze denken maar! Maar je zou ook nog kunnen spreken van mijn wederhelft, misschien dat de vriendin dan wel rustig kan slapen 😉

Ik ben 30 jaar samen met mijn man; 27 jaar getrouwd. Maar dat trouwen vieren we niet; dat heeft geen meerwaarde. We vieren onze eerste kus……Ik heb het over mijn man; maar eigenlijk vind ik dat het alles kan zijn. Ongeacht huwelijk of niet….

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.