Waar heb jij je vandaag aan geërgerd? - deel 2
Dolfje schreef op 05-03-2026 om 10:44:
Hier ook enorme emo en vervelings eter. En als ik blij ben en als ik moe ben. Dus eigenlijk altijd.
Heel herkenbaar 
Zo baal ik als een stekker van mijn eetgedrag van gisteravond.
Ik was me heel bewust dat ik aan het snaaien was uit verveling maar kon mezelf er niet tot toe zetten om te stoppen.
Weer een slechte nacht door piekeren en rugpijn. Nu enorme hoofdpijn waardoor ik het gevoel heb scheel naar mijn schermen te kijken. Hopelijk werkt de ingenomen ibuprofen snel.
Dat het bij die &*</÷ apotheek nooit lukt om het in 1 keer goed te doen!
Ik slik al jaren 125 mg per innamemoment en dan 2x per dag. Vanwege de vergoedingen niet dat in een tablet van 50 en een van 75 mg. Als ik dan voor 3 maanden medicatie aanvraag dan verwacht ik 3 doosjes a 56 stuks van 75 mg te krijgen en 3 doosjes a 56 stuks van 50 mg.
Haal het pakket uit de automaat en voel maar 5 doosjes in het pakket. Maar binnen, in de rij en als ik dan eindelijk aan de beurt ben het hele verhaal uitleggen aan iemand die het niet wil begrijpen en weer begint over de dure optie van tabletten van 100 en 25 mg.
Is dat nou echt nodig dat ik iedere 3 maanden ongeveer een punthoofd krijg van het gedoe? Ik heb dit nodig, slim het niet voor mijn lol of zo.
Eindelijk de moed gevonden om die vieze zolder na de renovatie te stofzuigen, gaat de stofzuiger kapot..
Ik wilde vandaag heel veel op gaan ruimen en poetsen, met dat zonnetje in huis krijg je daar wel zin in (en zonder zonnetje zie ik het stof niet en wat ik niet zie, bestaat niet). Mijn dag begon met verslapen (kan niet want het is mijn vrije dag dus ik kan opstaan wanneer ik zin heb, maar in de ochtend ben ik productiever en om 10 voor 10 is de ochtend bijna voorbij). Daarna kwam ik langzaam op gang, ook niet erg, want mijn vrije dag dus ik mag op gang komen als ik daar zin in heb, maar inmiddels is het 13:42 en het enige dat ik tot nu toe opgeruimd heb is chocola in mijn mond. Het lag op tafel en nu is het weg, dus op zich is mijn missie geslaagd.
Verder is onze pup in de tuin aan het blaffen en tussen mij en de tuin heen en weer aan het rennen omdat de buitenluiken van de stallen van de paarden openstaan en het paard dat in zijn stal staat lekker met zijn koppie in de tuin staat te loeren en de pup mij nu waarschuwt dat er een paard ontsnapt is omdat het diertje met haar kleine walnootje nog niet verwerkt krijgt dat een hoofd geen heel paard is. Er klopt in ieder geval volgens haar niks van, want in haar hele leven heeft ze dit nog nooit meegemaakt, ze is verbijsterd.
Ik ga mezelf maar even een schop onder mijn kont geven en de woonkamer onder handen nemen (die is het snelst klaar want daar zitten we zelden, maar hé, ook op je 51ste werkt een succeservaring motiverend), kan ik in ieder geval mezelf wijsmaken dat vandaag niet helemaal verloren is.