Kom je ooit van een onterechte diagnose af
5 jaar geleden werd ik doorgestuurd van een vrijgevestigde psycholoog naar een specialistische GGZ. Dit meteen na de intake. Zonder dat er diagnostiek is uitgevoerd kwam ik in een therapie voor mensen met een persoonlijkheidsstoornis, en kwam ik tot de ontdekking dat ik deze diagnose ook heb gekregen (anders gespecificeerde PS). Wel nagevraagd, maar ik heb me laten sussen. Ook ontdekte ik dat die vrijgevestigde psycholoog ook bij die SGGZ werkte...
Later is op mijn verzoek op ADHD en ASS getest. Hier kwam ADHD uit, en dat verklaarde veel. Ik kreeg echter geen andere therapie. Dit traject is heel rot afgelopen en ik heb hierover ook een klacht ingediend. Bij navraag bleek dat die ene vragenlijst die ik aan het begin had ingevuld en de basis was voor de diagnose niet bewaard is.
Dat is ook de enige klacht die gegrond is verklaard; dat ze de diagnostische rapporten niet bewaard hebben en dus niet kunnen aantonen dat mijn diagnose klopt.
Maar dat is geen bewijs dat de diagnose niet klopt. De geschillencommissie geeft geen behandelinhoudelijk oordeel, ontdekte is, dus mag de diagnose blijven staan.
Nu word ik eigenlijk door elke behandelaar behandeld alsof ik een PS heb en mijn ADHD wordt niet serieus genomen (want mensen met een PS ontkennen hun diagnose en ADHD zou mij beter uitkomen omdat het dan niet aan mijzelf ligt.)
Ik heb ook al meerdere afwijzingen voor hulp gekregen want ik ben nu te complex.
Dus ik heb nu geen therapie meer, want ik voel me niet gezien.
Wel hulp van de praktijkondersteuner.
Omdat ik nu een tuchtklacht wil indienen (daar wordt wel behandelinhoudelijk gekeken) wordt nu ook de praktijkondersteuner ongemakkelijk. Klagen is typisch voor mensen met een PS. Echt zo bizar. Zij zie me dus blijkbaar ook zo.... Dan kan ik me ook niet meer via haar of de huisarts laten doorverwijzen.
Zelf een aantekening in mijn dossier zetten kan ook, maar ja ik heb een PS en dan nemen ze dat niet serieus. Dossiervernietiging is dan ook een rode vlag. Herdiagnostiek op PS (of eigenlijk zou dat de eerste zijn) zou nog kunnen, maar is erg belastend en heeft ook een lange wachtlijst. En eigenlijk wil ik dit helemaal niet....
Ik vernam ook dat een PS een probleem kan zijn bij een arbeidsongeschiktheidsverzekering (ik ben zzp-er) en dit wordt straks verplicht. Maar ook op dit moment lukt werken helemaal niet en overweeg te stoppen. Ook vanwege dit.
Ik voel me echt gevangen in deze diagnose. Ik wil hulp voor mijn echte hulpvraag, maar behalve medicatie krijg ik dit gewoon niet.
Dat de diagnose kan kloppen heb ik eigenlijk heel lang zelf ook gedacht. Ik was me niet bewust van het stigma, maar heb dit "de hard way" ontdekt. Ik ben me erin gaan verdiepen en het blijkt dat heel veel (vooral vrouwen) met laat ontdekte ADHD de diagnose PS krijgen, omdat er oppervlakkig gezien overeenkomsten zijn. Ik ben me gaan inlezen in de materie en ik herken mezelf ook helemaal niet in de PS diagnose. In de therapie was ook een groep en ik voelde me er ook totaal niet bij passen.
Ik weet het gewoon niet meer
wizz schreef op 07-04-2026 om 17:48:
[..]
Huh wat een rare redenatie.
Succes verder .
wizz schreef op 07-04-2026 om 17:48:
[..]
Huh wat een rare redenatie.
Ik denk dat roos je probeert te begrijpen. Ik heb zelf ook een beetje moeite met snappen waar nu het probleem zit. (En mogelijk is het een combinatie van problemen versterkt door rouw).
Oftewel:
- wat is nu je hulpvraag?
- wat maakte dat de hulp tot nu toe niet werkte?
wizz schreef op 07-04-2026 om 17:12:
Ja de diagnose is officieel anders gespecificeerd. En blijkbaar in beton gegoten. Daar heb ik me ook over verbaasd.
Nogmaals ik ben heel huiverig voor een herdiagnose (omdat ik de ggz niet meer zo vertrouw, door ervaring).
Ik wil gewoon hulp bij mijn hulpvraag. Dus dan zou ik eerst een herdiagnose moeten. Maar trauma en die onverwerkte rouw kan een test beïnvloeden.
Ik had eerder ook therapie voor mijn jeugdtrauma. Toen brak corona uit en werd het videobellen. Dat werkte voor mij niet; waarschijnlijk is dat mijn ADHD die video overleg gewoon niet kan volgen. Dat is sowieso een probleem omdat sinds corona dit ineens overal gebruikelijk is. Ik denk dat zo’n test via online voor mij ook een behoorlijke uitdaging is.
Daarna kwam ik dus bij de vrijgevestigde uit omdat er om me heen allemaal mensen dood aan het gaan waren en ik had hier heel veel last van. Nou ja de rest staat in het startbericht…En ”Dus als je het al wilt, blijf in gesprek met behandelaren en kom met een goede motivatie”
Dat heb ik geprobeerd. Maar als ik zeg dat ik een diagnose betwijfel wordt dit blijkbaar als ontkenning gezien. En mensen meteen PS ontkennen dat er iets mis is met henzelf. Hoe blijf je dan nog in gesprek?
Misschien kun je hier iets mee of is er nog meer info te vinden.
https://www.psychosenet.nl/online-spreekuur/kan-ik-delen-uit-mijn-dossier-laten-verwijderen/
De kern van het probleem is dat ik een diagnose persoonlijkheidsstoornis gekregen heb zonder diagnostiek.
Ik heb ook ADHD onverwerkte rouw en trauma.
Ik krijg nu helemaal geen hulp meer. Meerdere keren na lang wachten afgewezen.
Een traject waarbij ze me niet helpen met mijn echte diagnoses omdat ze alles projecteerden op die persoonlijkheidsstoornis. Dan helpt therapie niet.
Geen idee of het nu duidelijk is.
Blijkbaar lijken ADHD symptomen ook op een PS waardoor dit mis is gegaan.
Zeggen therapeuten de dingen die jij hier schrijft of is dat wat jij denkt? Bijvoorbeeld dat therapie niet helpt bij een persoonlijkheidsstoornis. Of dat je een persoonlijkheidsstoornis zelf schuld bent en adhd niet. Want beide stellingen kloppen niet.
En was het 'we helpen je niet met je echte diagnoses want we projecteren alles op ps'. Of boden ze wel hulp, maar was het niet wat jij voor ogen had?
En dan kom ik toch bij wat mijn voorgangers schreven: wat zou jij dan willen? Behalve een andere diagnose. Welke hulp denk jij dat passend is? Wat denk jij op dit moment nodig te hebben? Ik lees vooral wat allemaal niet klopt en wat 'ze' fout doen. Maar wat zou je dan wél willen? Weet je dat voor jezelf?
Meesje schreef op 07-04-2026 om 19:52:
Zeggen therapeuten de dingen die jij hier schrijft of is dat wat jij denkt? Bijvoorbeeld dat therapie niet helpt bij een persoonlijkheidsstoornis. Of dat je een persoonlijkheidsstoornis zelf schuld bent en adhd niet. Want beide stellingen kloppen niet.
En was het 'we helpen je niet met je echte diagnoses want we projecteren alles op ps'. Of boden ze wel hulp, maar was het niet wat jij voor ogen had?
En dan kom ik toch bij wat mijn voorgangers schreven: wat zou jij dan willen? Behalve een andere diagnose. Welke hulp denk jij dat passend is? Wat denk jij op dit moment nodig te hebben? Ik lees vooral wat allemaal niet klopt en wat 'ze' fout doen. Maar wat zou je dan wél willen? Weet je dat voor jezelf?
Ik wil gewoon graag hulp voor ADHD en trauma. Maar ik ben nu al twee keer afgewezen vanwege de PS diagnose. Na een wachttijd van maanden. Dit na die PS therapie die dus niet hielp. Uiteindelijk ben ik daar weggestuurd.
Dan gaat er veel tijd voorbij aan wachten en uiteindelijk krijg je niks.
Vervolgens wel ergens hulp die best ok was. We werkten aan trauma en rouw. Maar toen de diagnose PS bij hen bekend werd veranderde hun houding en was het niet meer helpend.
Ja dat was niet de hulp die ik voor ogen had….
Ik wil geen andere diagnose… Ik wil er een kwijt.
Het verhaal is geloof ik iets te ingewikkeld
Ik heb last van dat label omdat er een nogal groot stigma op zit en dat merkte ik dus het meest in de GGZ. Een label zou mensen moeten helpen, maar bij mij gaan er deuren dicht.
Ik geloof dat ik het hierbij laat.
Ik heb wel een paar goede tips gekregen, dank.
ben je verplicht om bij een nieuwe behandelaar je eerdere diagnose te vertellen?
duizel schreef op 07-04-2026 om 21:12:
ben je verplicht om bij een nieuwe behandelaar je eerdere diagnose te vertellen?
Meestal vragen behandelaars wel of je eerder ergens behandeld bent.
En als de huisarts een verwijzing geeft, zal hij/zij ook iets over de geschiedenis vermelden.
En eigenlijk vind ik dat als een behandelaar te vertrouwen is, een patiënt dit soort informatie ook moet kunnen geven zonder nadelige gevolgen.
Ik vind de term "herdiagnose op PS" een beetje raar.
want het suggereert dat de diagnose en persoonlijkheidsstoornis blijft.
Maar ik werk niet in de GGZ, dus ik weet niet wat het betekent.
bij mij zijn diagnoses vaak veranderd. Dus dat kan.
Maar dat kwam misschien doordat ik vaak naar een andere instelling verwezen werd.
(en doordat de onderzoeken steeds slecht werden gedaan).
En ze noemden het nooit "herdiagnose".
wizz schreef op 07-04-2026 om 20:32:
[..]
Ik wil gewoon graag hulp voor ADHD en trauma. Maar ik ben nu al twee keer afgewezen vanwege de PS diagnose. Na een wachttijd van maanden. Dit na die PS therapie die dus niet hielp. Uiteindelijk ben ik daar weggestuurd.
Dan gaat er veel tijd voorbij aan wachten en uiteindelijk krijg je niks.
Vervolgens wel ergens hulp die best ok was. We werkten aan trauma en rouw. Maar toen de diagnose PS bij hen bekend werd veranderde hun houding en was het niet meer helpend.
Ja dat was niet de hulp die ik voor ogen had….
Ik wil geen andere diagnose… Ik wil er een kwijt.
Het verhaal is geloof ik iets te ingewikkeld
Ik heb last van dat label omdat er een nogal groot stigma op zit en dat merkte ik dus het meest in de GGZ. Een label zou mensen moeten helpen, maar bij mij gaan er deuren dicht.
Ik geloof dat ik het hierbij laat.
Ik heb wel een paar goede tips gekregen, dank.
Je gaat niet in op de vragen die gesteld worden of het jouw woorden zijn of die van hulpverleners.
Je reageert zeer eenzijdig.
haarklover schreef op 07-04-2026 om 21:31:
[..]
Meestal vragen behandelaars wel of je eerder ergens behandeld bent.
En als de huisarts een verwijzing geeft, zal hij/zij ook iets over de geschiedenis vermelden.
En eigenlijk vind ik dat als een behandelaar te vertrouwen is, een patiënt dit soort informatie ook moet kunnen geven zonder nadelige gevolgen.
Dat vind ik ook maar to ervaart het anders, vandaar mijn vraag.
@to misschien is het een optie om bij de huisarts een doorverwijzing te vragen voor diagnostiek en dan alleen met de informatie dat je een second opinion wil omdat je je niet kunt vinden in de huidige diagnose (of omdat de huidige diagnose een paar jaar oud is en je deze niet meer passend vindt). Dat je daarom niet de huidige diagnose wil delen om een open blik te houden met de afspraak om achteraf de diagnose wel te delen?
Ik weet niet hoe het met dit onderzoek werkt maar sommige onderzoeken nemen ze liever niet te kort na elkaar af omdat dat de uitkomst kan beïnvloeden. Met andere woorden als jij weet dat bepaalde antwoorden op vragen een diagnose opleveren, kun jij bewust andere antwoorden geven om ervoor te zorgen dat er een andere diagnose uitkomt.
Euphoria schreef op 08-04-2026 om 05:53:
[..]
Je gaat niet in op de vragen die gesteld worden of het jouw woorden zijn of die van hulpverleners.
Je reageert zeer eenzijdig.
Is dat zo? Welke vragen zijn dat?
Nogmaals ik denk echt dat het te ingewikkeld is om allemaal uit te leggen hier.
Nieuwe diagnostiek (ik noemde dit herdiagnotiek, maar dat is niet het goede woord) is waarschijnlijk de enige uitweg.
Maar inmiddels ben ik gewoon bang voor alle hulp.
Wellicht dat ik door die angst niet meer zo goed open kan staan voor jullie. Sorry daarvoor
Als je in het noorden woont weet ik wel een fijne plek voor je .
Als je hulp wilt voor ADHD, skip GGZ en zoek gelijk een ADHD coach? Vaak word je toch geadviseerd om er eentje te zoeken
Huisarts vragen of je een verklaring in je dossier mag toevoegen dat je het niet eens bent met je diagnose is ook een optie om te doen.
Probeer je dossier te zien als een (juridische) geschiedenis waar niet zomaar diagnoses en behandelingen uit verwijdert mogen worden, we willen niet dat je alweer gediagnosticeerd wordt met hetzelfde na tig behandelingen. Behalve dat zoiets flink wat geld kost en zonde van de tijd is, kan het eventueel ook gevaarlijk zijn voor de patiënt zelf. Stel dat iemand met de diagnose borderline of schizofrenie de GGZ binnen komt wandelen, een traject volgt, naar de huisarts gaat om de diagnose te laten verwijderen en opnieuw de GGZ in wandelt, wederom dezelfde diagnose krijgt en net zo lang probeert te forceren tot ze - de door haar geliefde - diagnose krijgt. Die misschien wel nooit komt, want de patiënt is niet de behandelaar.
Dus je weet nu al heel lang wat niet kan en nu ook waarom niet, focus je op wél kan als herdiagnostiek geen oplossing is voor je:
Zet die verklaring erbij in je eigen woorden voor een volgende behandelaar. Zoek een ADHD coach en vraag via je huisarts enkel een traject voor traumaverwerking.
Denk in oplossingen, die muur waar je tegenaan blijft lopen wordt niet afgebroken, dit antwoord heb je en kan je niet forceren te wijzigen.