Hoe ga ik om met de hobby van mijn vriend?
Ja, ik zat te googlen naar ervaringen en op een gegeven moment kwam dit forum voorbij. Ik ben dus nieuw hier en ik ga het gewoon hier in de groep gooien. Ik ben benieuwd hoe anderen hier eventueel in zouden staan of mee om zouden gaan, wellicht heb ik er iets aan:
Vrouw, 46 jaar, woonachtig in Spanje, en na mijn hele leven het alleen zijn heb afgewisseld met slechte relaties ben ik nu sinds een jaar samen met een man die echt bij me past. We helpen elkaar met klussen, wandelen graag met al onze honden samen, af een toe een feestje, ritjes op de motor, het is echt geweldig samen.
En we hebben ook allebei ons eigen leven, werk, eigen vrienden en bezigheden.
En dat gaat heel goed op één dingetje na: zijn levenslange passie is jagen. Hij is zeker geen standaard jager die alles wat beweegt neerknalt en een horde uitgemergelde honden heeft. Hij schiet weinig, en zijn dieren zijn allemaal keurig verzorgt.
Wat is dan het probleem? Ik heb hier veel moeite mee. Dat hij met een groep vrienden een dier opjaagt (ik heb het over groot wild, en ja, het zijn er ook teveel, ze horen hier eigenlijk niet eens) neerknalt en ook meeneemt want het word opgegeten, kost mij als heel groot vegetarisch dierenliefhebber heel erg veel moeite. Soms zelfs zoveel dat het ruzie en spanning oplevert.
Ik wist dit natuurlijk van te voren, ik wist alleen niet dat ik het er zo moeilijk mee zou krijgen. Hij valt mij er verder niet mee lastig, en hij respecteert dat ik het niet leuk vind.
Ik wil deze relatie niet laten stuklopen hierop. Als hij het niet doet doet een ander het wel, en deze dieren hebben iig nog een goed leven gehad. Hoe zouden jullie hiermee dealen, relativeren, enz.
Ik ben benieuwd. Groetjes!
Laat hem doen, probeer er zo weinig mogelijk van te weten en wees gelukkig dat het op die 99.999 andere dingen wel goed gaat tussen jullie! Perfectie bestaat niet. En als hij er al dicht tegenaan leunt, laat hem dan die ene zonde maar begaan.
Trouwens, ik lees dat het gaat over een uitgezet dier waarvan er nu een overpopulatie is. Heb je dan liever dat er vallen worden gezet, vergif wordt gestrooid, ..., ... Allemaal manier om dieren te verdelgen op een afgrijselijke manier waardoor ze nodeloos moeten afzien. Dan vind ik doodschieten nog diervriendelijker.
Voor mij zou de motivatie ook uitmaken. Gaat hij jagen omdat het hem een kick geeft een dier te doden. Gaat hij er lachend mee op de foto. Vind hij het stoer om te doen. Of zit er een motief achter van wildbeheer en je steentje bijdragen. En ziet hij het meer als iets noodzakelijks.
Ik woon in een gebied waar wild beheer plaats vind en heb daar geen moeite mee en eet er zelf ook van. Ik heb dus geen negatieve gedachtes over deze jagers.
Maar ik begrijp dat het voor jou als vegetariër wel moeilijk kan zijn. Ik heb een echte no go voor een partner. Ik heb een bepaald politieke voorkeur en een partner hoeft niet exact dezelfde ideeën te hebben maar bepaalde ideeën en partijen zijn voor mij echt einde relatie.
Je moet voor jezelf uitmaken of jagen een no go is of dat je er wel mee kan leven.
Het zijn vaak jagers die het meeste weten van dieren, de aard invoelen en begrijpen, en ze vaak ook goed verzorgen als niemand anders dat zou doen. Bijvoorbeeld de schrijver van het boek (later verfilmd) "Bambi" was een jager. De liefdevolle beschrijvingen van de dieren raken me telkens weer.
"Alleen maar erop los knallen" is zeker niet van toepassing.
Lastig hoor! Ik zou me als vegetariër er niet gelukkig mee voelen, ik ben blij dat mijn man er op dezelfde manier in staat als ik. Maar als het voor de rest een heel geschikte partner is, is het dan een no-go?
Wat betreft het afschieten van invasieve diersoorten, ik kreeg op een gegeven moment het verzoek deze petitie te tekenen:
https://groenvandaag.nl/petitie-voor-bestrijden-van-de-amerikaanse-rivierkreeft/
Kan ik dat wel maken als vegetariër om die petitie te tekenen? Maar die kreeften maken er een potje van in onze sloten.
Als ik zou tekenen, zou ik ook niet een jager die grotere beesten, die vergelijkbare problemen veroorzaken, moeten steunen? En wat als zo'n jager mijn partner zou blijken te zijn? Ik vind het niet eenduidig als vegetariër zijnde...
Jullie hebben geen benul hoe fijn ik alle reacties vind! Wat een fijn forum is dit. Ik ga het allemaal laten bezinken. En weer lezen morgen. En wellicht ook met de volgende jacht dag, om de rust in mijn hoofd te bewaren.
Letter koekje en Auwereel, jullie geven me goede extra stof tot nadenken
gezien je het verstandelijk in principe ermee eens bent, dat de jacht in dit geval een noodzaak betreft, waar zit je weerstand dan in?
Ik denk dat je dat eerst bij jezelf moet uitzoeken, voor je het kan gaan accepteren.
Gaat het erom dat hij in staat is tot het doden van dieren? Voor sommige mensen die op het platteland zijn opgegroeid, is dat gewoon een pragmatische kwestie. Zelf heb ik al moeite met het doden van insecten eigenlijk, maar evolutie technisch gezien is kunnen doden eigenlijk een noodzaak om te overleven.
Of heeft het meer te maken met het vlees zelf?
Zeespiegel schreef op 21-05-2026 om 23:49:
gezien je het verstandelijk in principe ermee eens bent, dat de jacht in dit geval een noodzaak betreft, waar zit je weerstand dan in?
Ik denk dat je dat eerst bij jezelf moet uitzoeken, voor je het kan gaan accepteren.
Gaat het erom dat hij in staat is tot het doden van dieren? Voor sommige mensen die op het platteland zijn opgegroeid, is dat gewoon een pragmatische kwestie. Zelf heb ik al moeite met het doden van insecten eigenlijk, maar evolutie technisch gezien is kunnen doden eigenlijk een noodzaak om te overleven.
Of heeft het meer te maken met het vlees zelf?
Het is het doden. Ik kan prima uit eten gaan met iemand die een steak besteld, ik bestel bordje vegetarisch en het stoort me totaal niet.
Ik denk het idee dat de man waar ik mee ben kan doden en zijn jachtdagen als een uitje ervaart (ook als hij niets schiet) mijn werkelijke probleem is.
Wel heel hypocriet dus eigenlijk.
Er sneuvelen elke dag onbedoeld dieren onder je voeten; het zijn wel onaantrekkelijke insecten op het voetpad. En elke wasbeurt betekent miljoenen dode micro-organismen. De strijd om het leven hoort bij het leven; het is een voorwaarde om te overleven. Jij wint; dus een ander verliest. Jij hebt de mooie baan, de ander kan in het stof happen, dus jouw kinderen krijgen het beter dan die van de verliezer.
Alleen; de maatschappij heeft dat minder zichtbaar voor je gemaakt. Die heeft daar een simpele keus van gemaakt: als je een dier dat er lief uitziet spaart (ongeacht wat voor leven dan op hem wacht) dan ben je een goed mens. Ik vraag me af of God, als hij bestaat in de vorm zoals de boodschap was, dit feit zelf nooit overdacht heeft.
Je kan niet ieder leven sparen. Wij levende wezens eten elkaar op om aan energie te komen, zodat het leven leefbaar blijft.
Ik zie jagen als wildbeheer, zorgen dat er geen schadelijke dieren zijn, zorgen dat de populatie niet te groot wordt -niets zo zielig als te veel dieren waardoor te weinig voedsel is en ze daardoor doodhongeren of erg gaan vechten.
Een dag jagen is imo een dag er op uit zijn in de natuur, goed observeren, goed registreren, veel ouwehoeren met de anderen en mocht het dier zich laten zien wat op dat moment geschoten mag worden, schieten.
Mijn man is laatst is een paar uur met een jager mee geweest. Niet om te schieten want man heeft geen vergunning. Er vloog één gans over binnen schootsbereik en die is gemist, de anderen waren te ver weg. Ze hebben reeën gezien, de meest mooie vogels, hazen, konijnen, noem maar op. Dus één schot in drie uur tijd en voor de rest was het gewoon gezellig.
Ik denk dat veel mensen bij jagen het beeld van drijfjacht hebben, plezierjacht. Ik snap niet dat er zoiets kan bestaan als plezierjacht, daar ben ik echt op tegen.
Maar wildbeheer vind ik meer dan prima.
Voor de statistieken: man eet vlees, ik ben grotendeels vegan (buitenshuis niet als dit problemen oplevert).
Wat ik ook nog kwijt wil: ik woon in een gebied vol bossen, akkers en weiden. Eén en al natuur. En als we dan 's avonds rond half twaalf in bed liggen dan hoor ik in mijn omgeving: boang, knallll, ploffff, ..., ... Allemaal geluiden van stropers die de reeën komen afschieten. Zo triest. Elke knal is een mes dat ze dwars door mijn hart steken. Enkele dagen geleden nog 3 reetjes bij mekaar gezien die schichtig de weg overstaken toen ik aangefietst kwam.
Dat vind ik vele malen erger dan het doodschieten van dieren die op de lange termijn een bedreiging vormen voor mens of natuur.
Ik zou die schobbejakken zelf met een geweer willen afschieten als ik ze weer bezig hoor.
Hier Word er op zondagochtend geschoten vanaf 7 uur… Maar we Horen het niet….En erg vind ik het niet meer: had ooit een prachtig gazon, totdat er een Familie wildzwijn op bezoek waren…..
letterkoekje schreef op 22-05-2026 om 16:50:
Wat ik ook nog kwijt wil: ik woon in een gebied vol bossen, akkers en weiden. Eén en al natuur. En als we dan 's avonds rond half twaalf in bed liggen dan hoor ik in mijn omgeving: boang, knallll, ploffff, ..., ... Allemaal geluiden van stropers die de reeën komen afschieten. Zo triest. Elke knal is een mes dat ze dwars door mijn hart steken. Enkele dagen geleden nog 3 reetjes bij mekaar gezien die schichtig de weg overstaken toen ik aangefietst kwam.
Dat vind ik vele malen erger dan het doodschieten van dieren die op de lange termijn een bedreiging vormen voor mens of natuur.
Ik zou die schobbejakken zelf met een geweer willen afschieten als ik ze weer bezig hoor.
Dat klinkt echt afschuwelijk! Ik woon ook behoorlijk landelijk maar dit maak ik gelukkig niet mee.
Mijn ex-collega en haar man zijn jagers, althans ze hebben een jachtvergunning. Volgens haar schoten ze niet alleen wild dat toegestaan is, oftewel voor wildbeheer. Omdat ze zelf wel konden bepalen of er teveel in haar buurt(bos) zaten. Ze woonden aan de rand van het bos en hadden een hekel aan buiten katten, die ze zodra ze op hun erf kwamen neerknalden. Kreeg één keer een bloederig verhaal "over me heen "inclusief foto's, heb haar beloofd als ze weer eens zo'n verhaal had, ik haar bureau helemaal onder zou kotsen, en daarnaast aangifte zou doen.
In het verleden tijdje gedate met iemand die vertelde dat hij hield van de jacht. Dat was voor mij einde verhaal, ik kan niets met iemand die kan doden.
Ik ben vegetariër en probeer veganistisch te leven, maar ik heb geen bezwaar tegen wildbeheer.
In de oostvaardersplassen stierven vroeger dieren door voedselgebrek.
In de waterleidingduinen waren te veel herten. En geen wolven.
De zwijnenjacht door onze koning lijkt mij dan weer niet goed wildbeheer, want in de winter worden de zwijnen bijgevoerd. Dat doet mij denken aan het schieten op gefokte dieren.
Ik denk dat je een keer met jouw vriend de natuur in moet, niet als hij gaat jagen, maar laat hem vertellen wat hij allemaal ziet aan sporen e.d.