Vriendin last van pms/pmdd
Hallo allemaal, Ik stel mijn vraag op een forum waar voornamelijk vrouwen op zitten omdat jullie als vrouw zijnde beter weten hoe dit voelt als een man dat zou kunnen. Ik heb sinds een jaar een hele lieve vriendin.
Alleen één ding vind ik lastig. Ze is 44 jaar, is in de pre menopauze zoals ze dat zelf zegt en ze heeft de dagen voordat ze ongesteld wordt behoorlijk last van haar hormonen. Meestal is ze niet chagrijnig gelukkig, dat is maar heel af toe. Voornamelijk voelt ze zich erg emotioneel en verdrietig en zelfs soms depressief. Dit is meestal maar één tot twee dagen maar nu heeft ze het al drie dagen. Haar menstruatie komt de laatste paar maanden ook steeds later op gang en dan zijn de klachten ook heftiger. Veel huilen en stil zijn en alles zielig en erg vinden. Ze wil dan ook graag samen met me zijn.
Ik vind het eerlijk gezegd best pittig worden. En ja ze doet veel voor mij en heeft alles voor me over hoor en ik kan zeker zelf ook weleens chago of nors doen. Mijn vorige vriendin slikte de pil altijd door en had nergens last van maar mijn huidige vriendin zegt dat ze daar teveel klachten van heeft. Maar voor mij is dit ook wel heftig. Zijn er meer vrouwen die zo heftig reageren de dagen voor hun menstruatie en hoe kan ik er eventueel mee omgaan?
Marcell45 schreef op 09-03-2026 om 20:33:
onaardig dat is echt maar zelden. Maar het huilen en needy zijn naar mij toe en dat ze steeds dan zo depressief achtig is die dagen valt me soms zwaar.
Komt op mij een beetje boehoe kijk mij eens zielig zijn over. Beetje alsof je de mannengriep hebt.
Ja het is voor jou ook niet leuk. Maar voor haar is het 100x erger! Ze vraagt om begrip en wat zachter te zijn voor haar. Doe dat.
Ik heb er ook veel last van. En ik ben wel chagrijnig en ja ik kan een heel kort lontje hebben. Dus eigenlijk is mijn man nog zieliger dan jij. Hij zeurt er alleen niet zo over. En ja ik weet dat het voor hem ook niet leuk is. Hij laat me gewoon even huilen, is er met een knuffel als ik die wil. Zet thee voor me en neemt een reep chocolade mee. En als ik een donderwolk bui heb ga ik hem uit de weg zodat hij niet de pineut is van mijn bui.
Naar mezelf kijkend kan je niet zoveel doen, behalve niet er over zeuren hoe erg het voor JOU is. Dat maakt het niet minder erg namelijk. Wees begripvol en lief en het gaat weer over met een paar dagen. Nee het is niet leuk, voor niemand. Maar zeuren maakt het niet beter.
Niet elke vrouw kan tegen de pil, ik ook niet. Werd het erger van.
En wat ze wel en niet wil kan alleen zij je echt vertellen. Maar ga in gesprek als ze niet in die periode zit maar juist als het goed met haar gaat, vraag waar ze behoefte aan heeft als ze laat heeft van de pms.
Miraval schreef op 09-03-2026 om 21:02:
[..]
Natuurlijk is het voor haar zwaarder, maar TO vraagt om tips hoe ermee om te gaan en herkenning. Het feit dat het voor haar veel zwaarder is wil ook nog niet zeggen dat TO daar niks bij mag voelen. Is er een keer een man die vraagt hoe ermee om te gaan, is het weer niet goed.
TO ik zou erover praten op andere dagen, ze wil dat je haar dan meer aandacht geeft en lief bent voor haar, wat ik best kan begrijpen hoor, maar hoe precies uit zich dat? Is dat de hele dag aanhankelijk willen zijn en dat je haar de hele dag pampert en/of ontziet? Dat je alles uit handen laat vallen als ze belt of roept, of gewoon op de momenten van samenzijn een keer een wat liever woord en thee zetten, eten koken?
Want dat laatste is niks mis mee, het eerste zou ik (en ik ben een vrouw en heb ook wat ervaring) slecht trekken. Ja hormonen zijn kut, maar de wereld draait ook gewoon door en je kunt niet 3 dagen per maand 24/7 klaar staan voor haar "op afroep".
Dus daar zit voor mij wel een belangrijk verschil in eerlijk gezegd.
Hier ben ik het mee eens.
Er is niet een grote superzielige in dit verhaal en de rest die zich daarnaar moet voegen. Het is een kwestie van eigen verantwoordelijkheid en grenzen stellen, met liefde.
Dus omdat het voor haar “erger” is (hoe weten we dat nou?), mag hij hier geen advies vragen en is hij de zeikerd? Het lijkt wel alsof er hier een paar last hebben van pms momenteel.
Heel goed dat je hier advies vraagt en ik zie al goede tips langs komen! En laat je vooral niet op de kast jagen door reacties als hierboven. Ook voor een man kan dit impact hebben en het is alleen maar goed om te erkennen, want dan kan je er wat mee. Daarnaast is het geen wedstrijd wie het zwaarder heeft en wie er dus wel over mag “klagen”. Als ji j dit zo ervaart, dan mogen die gevoelens er gewoon zijn. Wat iemand al aan gaf, praat op een ander moment hierover met haar. Geef aan dat je het lastig vind om in te schatten wat ze van je nodig heeft en kijk of je daar samen een goede weg in kan vinden. En je mag ook best aangeven dat je het lastig vind als ze heel klingy is. Misschien kan zij daar dan ook op letten om dat iets minder te doen. Maar praten en elkaars behoeften weten is wel de oplossing 
heel veel succes!
ik heb dit zelf ook een tijdje gehad en mijn (toenmalige) partner is op een dag dat ik er geen last van had een gesprek begonnen. Hij gaf aan dat hij er begrip voor had, maar dat ik wel erg kon uithalen en wat dat voor effect op hem had. Daar verwees hij naar terug toen ik 'in the moment' erg onredelijk tegen hem deed en groot gelijk had hij. Wellicht kun je zoiets proberen? Soms zit je (als vrouw) in zo'n hormoonwolk zo in je eigen gevoel dat alles stom is dat het lastig is rekening te houden met je omgeving. Maar dat mag best.
Is je vriendin al eens bij de huisarts geweest? Wellicht kan die iets voor haar betekenen. Ik heb zelf veel baat bij hormoontherapie, maar wellicht is je vriendin nog niet helemaal in menopauze.
Marcell45 schreef op 09-03-2026 om 19:38:
Zeker vervelend voor haar want ze heeft soms zoveel last van haar hormonen die paar dagen dat ze het leven soms niet meer ziet zitten. Maar voor mij ook heftig!
Dit vind ik wel heftig hoor! Is ze er al eens mee naar de huisarts geweest? Hoeveel last heeft ze er zelf van, kunnen jullie er goed over praten?
Ik slik al jaren teunisbloemolie capsules. 2 per dag, dat helpt mij de depressieve randen van pms eraf te halen.
Door ook andere klachten ben ik vorige jaar met hst begonnen, ben 44 jaar. Dat kan ook nog een optie zijn.
Maar ik zou eerst praten en vragen wat ze zou willen, wat ze van jou nodig heeft. Misschien is alleen het koken even overnemen die 3 dagen al genoeg.
Schoondochter schreef op 10-03-2026 om 09:23:
ik heb dit zelf ook een tijdje gehad en mijn (toenmalige) partner is op een dag dat ik er geen last van had een gesprek begonnen. Hij gaf aan dat hij er begrip voor had, maar dat ik wel erg kon uithalen en wat dat voor effect op hem had. Daar verwees hij naar terug toen ik 'in the moment' erg onredelijk tegen hem deed en groot gelijk had hij. Wellicht kun je zoiets proberen? Soms zit je (als vrouw) in zo'n hormoonwolk zo in je eigen gevoel dat alles stom is dat het lastig is rekening te houden met je omgeving. Maar dat mag best.
Dat werkte bij mij ook heel goed. Had erg last van mijn hormonen toen ik zwanger was en kon dan echt onredelijk zijn. Mijn man zei op zo'n moment altijd: je bent aan het hormonen. Dat hielp mij om even te stoppen en reflecteren. En meestal bleek ik zaken dan inderdaad enorm te overdrijven.
Evaluna schreef op 10-03-2026 om 10:07:
[..]
Dit vind ik wel heftig hoor! Is ze er al eens mee naar de huisarts geweest? Hoeveel last heeft ze er zelf van, kunnen jullie er goed over praten?
Ik slik al jaren teunisbloemolie capsules. 2 per dag, dat helpt mij de depressieve randen van pms eraf te halen.
Door ook andere klachten ben ik vorige jaar met hst begonnen, ben 44 jaar. Dat kan ook nog een optie zijn.
Maar ik zou eerst praten en vragen wat ze zou willen, wat ze van jou nodig heeft. Misschien is alleen het koken even overnemen die 3 dagen al genoeg.
De huisarts kon voor mij niet veel meer betekenen dan de pil of een spiraaltje en daar had ik geen trek in. Maar wellicht is er meer mogelijk.
Iemand adviseerde mij ook teunisbloemolie en dat helpt voor mij ook goed. Ik ben echt minder chagrijnig en depressief (en dat merkt mijn man ook!).
Haha 'gelukkig' is ze niet chagrijnig. Je mag vooral geen last van haar hebben natuurlijk. Maar oh pech, nu heb je dat toch. Drie dagen van de 30 sip zijn is best een goede score.
Maar het staat je natuurlijk ook vrij om het uit te maken. Misschien knapt ze daar wel van op!
hier ook teunisbloemolie. Vorig jaar dacht ik joh ik houd mezelf voor de gek, gewoon placebo effect, maar serieus toen kwamen de extreem zwartgallige gedachtes tijdens de pms weer terug. En toen ik herstartte gingen die weer weg. Dus ik blijf het slikken tot ik geen pms meer kan krijgen
misschien moet je je eens verdiepen in de perimenopauze. En kan zij zich verdiepen in bio identieke hormonen er is op fb en hele groep over. Mij helpt t enorm de bio identieke hormonen