Baan opzeggen en flexen/zzp'en
Ik overweeg om mijn vaste baan op te zeggen, en dan via flex en zzp-klusjes alleen nog onder schooltijd en op papadag te werken. Of een keer in de avond. Ik heb al allerlei apps en sites gevonden waarmee dit zou kunnen. En ik kan ook werken aan mijn eigen profilering om voor wat serieuzere zzp-opdrachten aan de slag te gaan. Ik ben academisch opgeleid en bereid om van alles te doen, van schoonmaken en order picken tot bijles geven of interviews afnemen.
Mijn man heeft een vaste baan en staat achter het plan. En ik weet dat als het een deceptie wordt ik zo weer een baan heb. Belastingaangifte, KOR, pensioen, verzekering, kinderopvangtoeslag - alle praktische kanttekeningen ben ik van op de hoogte.
Ben benieuwd naar ervaringen van andere mensen. Zijn er mensen die hier ook een poosje voor hebben gekozen en hoe pakte het uit? Had je genoeg klusjes (zeg gemiddeld tussen de 8 en 24 u per week)? Kwam je leuke mensen en/of bedrijven tegen? Zijn er meer moeders (of vaders) die dit doen of is de overgrote meerderheid studenten?
Kaassoufflee schreef op 28-10-2026 om 22:00:
[..]
Klopt niet helemaal zoals je het zegt. Je hoeft niet in Nederland te wonen om toch AOW te krijgen.
AOW (Algemene OuderdomsWet) bouw je gedurende 40 jaar vanaf je 25e tot 65e op, ieder jaar dat je in Nederland ingeschreven staat (of je nu wel of niet werkt maakt niet uit) Per jaar bouw je 2,5 procent op van de totale AOW die je vanaf de pensioengerechtigde leeftijd ontvangt (die schuift telkens wat op, tegenwoordig is het geloof ik met 67 jaar). Als je daarna gaat emigreren, dan krijg je ook je AOW.
Bijna goed, je aow bouw je op in 50 jaar. Bij elk jaar voor je pensioenleeftijd dat je niet in Nederland woont mis je 2 procent opbouw. Al kun je jezelf daar wel voor bijverzekeren bij de SVB.
Aviendha schreef op 28-10-2026 om 22:48:
[..]
Wat jij zegt klopt allemaal. En wat betreft vetgedrukte: eigenlijk weet ik wel dat dit zo is. Het was een impulsief idee waar ik eerst heel enthousiast van werd maar dat enthousiasme is al afgezwakt. Ik had het idee ook al vóórdat ik mijn leidinggevende sprak over de bso-situatie. Dus ook doordat hij zo meelevend en meedenkend was is mijn idee om gewoon ontslag te nemen nogal... onlogisch geworden.
Haha ik herken dat wel hoor, even héél enthousiast kunnen worden van een radicaal idee. En ik kan me ook levendig voorstellen dat het niet fijn is om onder je niveau te werken en dat je dan naar andere dingen gaat kijken. Maar waarschijnlijk is t even wat het is, tot je kind wat minder begeleiding van jou nodig heeft.
Daglichtlamp schreef op 29-10-2026 om 06:54:
[..]
Bijna goed, je aow bouw je op in 50 jaar. Bij elk jaar voor je pensioenleeftijd dat je niet in Nederland woont mis je 2 procent opbouw. Al kun je jezelf daar wel voor bijverzekeren bij de SVB.
Oeps…je hebt gelijk. Gek genoeg heb ik het altijd wel zo in mijn hoofd gehad…
Ik zou denk ik eerder kijken naar een andere parttime baan of bijvoorbeeld echt naar een specialisme. Bijvoorbeeld pedicure, thuiskapper, schoonheidsspecialist, zelfstandig zorgverlener, gastouder, dat soort banen.
Bij mijn werkgever (voornamelijk kantoor) werken sommigen alleen tijdens de schooltijden van kinderen, en komen maar 1 keer per maand naar kantoor. Het is even zoeken maar het bestaat zeker.
Aviendha schreef op 28-10-2026 om 22:48:
[..]
Wat jij zegt klopt allemaal. En wat betreft vetgedrukte: eigenlijk weet ik wel dat dit zo is. Het was een impulsief idee waar ik eerst heel enthousiast van werd maar dat enthousiasme is al afgezwakt. Ik had het idee ook al vóórdat ik mijn leidinggevende sprak over de bso-situatie. Dus ook doordat hij zo meelevend en meedenkend was is mijn idee om gewoon ontslag te nemen nogal... onlogisch geworden.
Herkenbaar hoor. Zo ben ik ook ooit bij mijn werkgever weggegaan. Veel uitdaging thuis, en weinig op het werk. Waardoor je steeds gaat denken, thuis zou ik nu .... kunnen doen. Waarna het aan het einde van de werkdag nog steeds moet, maar je moet ook nog eten, en de kleine op bed leggen. Die verhouding voelde zo schreef op den duur. In combinatie met andere irritaties was dat de druppel.
Maar ergens anders ging dat eigenlijk niet veel beter. Inmiddels ben ik weer terug bij mijn oude werkgever. Wel tevredener dan voorheen. Ik had het nodig om weg te gaan, maar ik ben ook weer blij om terug te zijn.
Als je huidige werkgever bereid is met je mee te denken, communiceer dan vooral goed wat er mankeert. Misschien blijken er wel opties te zijn om je werk interessanter/uitdagender te maken, als je het gewoon maar bespreekbaar maakt.
Zeespiegel schreef op 29-10-2026 om 22:49:
[..]
Herkenbaar hoor. Zo ben ik ook ooit bij mijn werkgever weggegaan. Veel uitdaging thuis, en weinig op het werk. Waardoor je steeds gaat denken, thuis zou ik nu .... kunnen doen. Waarna het aan het einde van de werkdag nog steeds moet, maar je moet ook nog eten, en de kleine op bed leggen. Die verhouding voelde zo schreef op den duur. In combinatie met andere irritaties was dat de druppel.
Maar ergens anders ging dat eigenlijk niet veel beter. Inmiddels ben ik weer terug bij mijn oude werkgever. Wel tevredener dan voorheen. Ik had het nodig om weg te gaan, maar ik ben ook weer blij om terug te zijn.
Als je huidige werkgever bereid is met je mee te denken, communiceer dan vooral goed wat er mankeert. Misschien blijken er wel opties te zijn om je werk interessanter/uitdagender te maken, als je het gewoon maar bespreekbaar maakt.
Wat fijn dat je nu blij en tevreden(er) bent op 't oude honk. Wat jij zegt over uitdaging thuis vs op het werk is super herkenbaar. Heb er ook over gesproken op werk, maar zonder al te veel in detail te treden is dit helaas gewoon wat het is. Er is daarna een keer in een andere context gevraagd of ik meer dagen wilde gaan werken maar toen heb ik (een beetje lomp achteraf) gezegd dat ik niet extra hoefde te werken voor het geld, en ik thuis beter de was kan doen.