Toch weer een andere baan zoeken?
Hoi allemaal,
Ik zit een beetje in mijn maag met mijn werk en ik wil even van me afschrijven. Ik heb ASS, chronische depressie, endometriose en kamp al jaren met pittige vermoeidheidsklachten na aanleiding van Covid ( vermoedelijk long covid maar dat kan niet bewezen worden ) en ik loop op mijn werk tegen de lamp dankzij personeelstekort en niet goed op mijn grenzen passen.
Ik werk in een winkel voor 15 uur verdeeld over drie dagen. Ik sta in het doelgroepregister van het UWV en ben daar gekeurd op dat ik 20 uur per week belastbaar ben. Via via ben ik bij de gemeente terecht gekomen ipv bij het UWV dus ik verdien het gros van mijn geld zelf en word aangevuld door de bijstand.
Vroeger werkte ik echt 3x5 uur en dat was op zich prima, van 13-18. Sinds kort zijn de tijden aangepast en is dat 11-18 geworden. Dus ik werk wekelijks meer dan mijn contract. Die uren worden overuren en die krijg ik eens per jaar "uitbetaald" voor 50 %. Waar ik dus niets aan heb want dat gaat van mijn uitkering af. We werken in een team van 5 personen en we rennen vaak van vakantie naar vakantie. Er is bijna altijd wel iemand weg en dan moeten die uren opgevuld worden. Daardoor werk ik ook vaak hele dagen ( gisteren ook weer gedaan ) wat ik eigenlijk helemaal niet trek.
Tijdens mijn lunchpauze is mijn hoofd dan helemaal op en overprikkeld. Mijn werk is namelijk flink intensief voor de hersentjes. Je bent de hele dag met vragen bezig van klanten ( ik zit in de supplementen ) en informatie voor ze uitzoeken en verwerken. Bovenop mijn kassawerk ( we hebben lastige systemen die telkens weer veranderen ) en de administratieve taken die er nog dagelijks bij komen. Het is echt veel, wat je hier moet weten en kunnen. En het verandert elke tien minuten weer. Als ik vooraf had geweten hoeveel je moet weten om hier te kunnen werken en hoeveel cursussen en trainingen je telkens weer moet doen dan was ik er nooit begonnen. Ik krijg er stress van en ik kan vaak slecht onder woorden brengen naar klanten hoe het product werkt, terwijl ik het wel weet maar mijn hoofd kan die informatie niet altijd goed overbrengen. Daardoor voel ik me vaak onbekwaam en suf. Ik faal voor mijn gevoel. En ik vraag teveel van mijn hoofd en mijn lijf als ik weer eens over werk in de vakanties. De hele zomer gaat in een waas van vermoeidheid voorbij want dan is iedereen weg en werk ik voor mijn doen echt teveel.
En ja, ik heb het al aangegeven bij de manager, meermaals, dat ik het niet goed trek maar die luistert wel maar hoort me niet. Ze is lief maar draait alles om naar haar eigen ervaringen met een burnout en zegt dat zij ook moe is na een lange dag werken. Dat snap ik uiteraard ook wel. Ik heb een onbetrouwbare collega die zich vaak ziekmeld of niet op komt dagen. Als dat dan gebeurd dan ben ik de eerste die gebeld wordt, want ik heb geen kinderen en gezin dus ik kan altijd wel. Ook op dagen dat ik vrij ben en als zij werkt zit ik altijd weer in de zenuwen voor of ik wel echt vrij ga zijn of niet. Of word ik weer gebeld?
Ik had het er vandaag met mijn moeder over en die zei ook dat het niet goed voor me is, al die stress. Nu had ik zelf niet eens door dat het allemaal zoveel stress gaf ( of ik kan het goed ontkennen ) maar ze heeft wel gelijk. Ik denk niet genoeg aan mezelf. Ik twijfel of ik niet beter wat anders kan gaan zoeken.
Maar ja, wat dan? Waar kan ik werken waar ik niet overprikkeld raak? Ik heb een Mavo diploma en meer niet.
Veel catering ervaring en horeca maar dat trek ik niet meer, dat is pas echt stressvol, haha. Ik heb het laatst ook met mijn begeleider van de gemeente erover gehad dat ik twijfel om te blijven of niet, maar ja die gaf ook aan dat er overal wel wat is. Dat is natuurlijk ook zo, er zitten ook voordelen aan mijn werk: het is vlakbij, ik ben zo thuis, ik vind het klantcontact erg leuk ( veel vaste klanten ) en het gros van mijn collega's is ook gezellig. Ik zal het maandag eens met mijn psycholoog bespreken, misschien heeft zij nog tips.
Mijn moeder zei ook heel terecht: zolang jij ja blijft zeggen op die lange dagen en het overwerken of invallen als er iets is verandert er niets en hou je het in stand. Laat het maar eens in de soep lopen. Dat is niet jouw probleem. Dat is ook zo natuurlijk. Maar zowel ik, als mijn andere twee collega's hebben gewoon een flink verantwoordingsgevoel naar elkaar toe, want ja als ik niet kom staat de ander alleen en dat is klote.
Gisteren heb ik de kassa afgesloten en na afloop lig ik altijd in bed weer te malen of ik alles goed gedaan heb en niets vergeten ben. Het resultaat is dat ik dan om half vijf alweer op ben omdat ik het niet los kan laten.
Wat moet ik nou? Liever niet quoten, ik ben wel heel herkenbaar nu, wellicht wis ik nog wat.
felija schreef op 10-03-2026 om 14:21:
[..]
Ik heb tig jaar geleden ook een baan gehad in een winkel. Ik heb nu stressdromen over die baan van toen: Er gaat dan telkens van alles mis.
Ik dacht precies zo als jij: jezelf voortdurend naar beneden halen, jezelf een slappeling vinden, gevoelig zijn voor manipulatie, aardig gevonden willen worden. Echt meid: stop daarmee! Ik weet het: dat klinkt heel makkelijk, maar het is de enige optie. En probeer intussen met behulp van je jobcoach ander meer passender werk te vinden. Jij bent ook belangrijk, neem jezelf serieus!
Dank je wel voor de lieve reactie. Heel herkenbaar ja, die stress. Winkelwerk kan best wel stressvol zijn. Ik denk dat het op zich wel haalbaar is voor me om in een winkel te werken, maar dan wel een waar er meer structuur is en meer regelmaat. Dus meer dezelfde handelingen.
Hier staat alles constant in het teken van veranderingen (zelfs de kassasystemen veranderen vaak) en ja, als autist is dat niet zo handig. Ik heb ook in spoelkeukens gewerkt als uitzendkracht en toen nooit een seconde stress gehad. Want ik wist wat ik aan het doen was en het was wel eentonig, maar voorspelbaar en elke dag dezelfde handelingen. Dat geeft in mijn hoofd veel rust.
Ik snap ook niet waarom het zo lastig voor me is hier, om nee te zeggen. In vorige banen had ik er nul moeite mee. In een klein team is het gewoon lastiger, denk ik. Maar dat kunnen ook smoesjes zijn omdat ik gewoon graag gezien wil worden door mijn collega's en soms ook een schouderklopje wil, dat ik wel altijd doorga. Ten koste van mezelf… dat dan weer wel, helaas. Ik ga zeker nog een keer het gesprek aan met mijn manager over de vakantieroulette. En ga ook echt zeggen dat ik het niet meer volhoud zo. Dat ik ook in de vakanties 15 uur wil draaien en geen uur meer. Misschien kan ze dan de manager boven haar overhalen toch iemand aan te nemen. Ik moet echt voor mezelf opkomen nu anders trek ik het niet meer.
Dees! schreef op 10-03-2026 om 16:16:
En als die jobcoach dit niet als zijn taak ziet, dan je psycholoog misschien wel.
Zaterdag extra werken moet eigenlijk betekenen: door de week extra vrij!
Vraag me trouwens wel af of het nut heeft om een andere baan te zoeken. Geen nee kunnen zeggen neem je daar ook weer mee naartoe. Ik zou eerder denken dat je geholpen wordt door assertiever te zijn.
Je kunt prima tegen je baas zeggen dat het helemaal niet wel goed gaat zo en dat je geen uur extra meer werkt. Je schiet er financieel niets mee op en het gaat ten koste van je gezondheid. Punt.
En dan zou je zelfs nog weleens kunnen voorrekenen hoeveel uur jullie per week structureel tekort komen. Wat is dan het probleem om voor die uren een extra kracht in te zetten? Ze worden nu toch ook gemaakt en uitbetaald?
Ja, dat zou het moeten betekenen, ja. Helaas is er dan meestal wel weer een andere collega op vakantie, dus die dag minder is dan vaak niet meer haalbaar. Nu toevallig wel, omdat ik er maar twee ingeroosterd sta deze week, wel een lange en een korte. Vandaag heb ik maar drie uur gewerkt omdat ik me helemaal niet lekker voel. Collega stuurde me naar huis toe. Te veel gewerkt vorige week, denk ik, en nu oververmoeid.
Het stomme is, dat we volgens de manager boven ons niemand te kort komen. We hebben in principe genoeg mensen om de uren te vullen. Mits er dus niemand op vakantie gaat en/of ziek wordt. Een extra kracht kan je hier niet zomaar inzetten ( als in uitzendkracht ) want je moet teveel weten om zomaar even een leek hier neer te zetten. Bij de andere filialen zitten ze met hetzelfde probleem als wij dus daar kunnen we ook niemand vandaan krijgen. Een poppetje erbij zou echt zoveel schelen maar dat mag gewoon niet. En zo lang onze omzet daalt zullen we eerder nog vaker alleen moeten staan en uren moeten minderen denk ik.
Ik denk dat ik bij een groter bedrijf prima nee kan zeggen tegen meer werken. Dat heb ik altijd gedaan. Dus ik overweeg zeker om wat anders te zoeken. Ik heb alleen geen flauw idee wat. Ik weet dat ik assertiever moet worden hoor, dat is al mijn hele leven een thema. Ik ben veel te makkelijk en laat het kaas graag van mijn brood eten. Allemaal om niet in de problemen te komen.
Zou juist een grote winkel niet iets voor je zijn? En dan binnen die winkel een afgebakend geheel. Zoals de brood- of vleeswarenafdeling in een supermarkt. Dan heb je je eigen producten die je moet kennen, maar je hoeft niet de hele winkel te kennen. Er werken veel mensen, dus inval is vaak ook geen probleem. En dat zijn ook de plekken waar je vaak wel klantcontact hebt.
Schemerlampje schreef op 10-03-2026 om 16:48:
Zou juist een grote winkel niet iets voor je zijn? En dan binnen die winkel een afgebakend geheel. Zoals de brood- of vleeswarenafdeling in een supermarkt. Dan heb je je eigen producten die je moet kennen, maar je hoeft niet de hele winkel te kennen. Er werken veel mensen, dus inval is vaak ook geen probleem. En dat zijn ook de plekken waar je vaak wel klantcontact hebt.
Daar zat ik laatst ook al aan te denken ja. Zeker een goed idee om dat eens te onderzoeken. Dank je voor de tip. Ik vind met mensen werken wel erg leuk en ik ben heel klantvriendelijk. Ik voel me nu alleen best vaak incompetent omdat ik niet alles kan onthouden. Nu is dat bij ons ook een monsterklus hoor. We hebben gewoon te veel producten met allemaal andere werkingen. Mijn collega's weten ook niet alles.
Nou, daar ben ik weer even. Ik heb een jobcoach gekregen via de gemeente, dus dat is fijn. Ik ken hem al, dus dat maakt het helemaal makkelijker. We hebben besloten dat ik wat anders ga zoeken. Ik kan wel blijven, maar er gaat hier niets veranderen, dus waarom zou ik? Ik trek alle veranderingen op het werk ook gewoon heel slecht en er is te veel waar ik stress van krijg. Zowel van de werkzaamheden als de werkdruk. Dus het is tijd om te gaan. Anders blijf ik te lang hangen in iets waar ik niet meer blij van word.
Ik heb ook al wat gevonden via de coach en heb volgende week een sollicitatiegesprek. Het is simpel werk, maar wel werk dat ik kan en ook ken, en er wordt daar wel rekening gehouden met mijn beperkingen. Dus we gaan het zien, ik ben wel benieuwd. Mijn manager moet ik het nog vertellen en dat vind ik wel lastig. Maar mijn collega zegt dat zij ook aan het solliciteren is, dus dat maakt het wel wat makkelijker. Ik wil gewoon open en eerlijk zijn dat ik hier niet lang meer zal blijven als alles goed gaat. Nu nog even de moed verzamelen.
Wat fijn dat je al iets anders op het oog hebt. Ik zou het pas aan de manager vertellen als duidelijk is dat je die baan krijgt. Eerder hoeft niet.
Ja, ik weet dat dat niet hoeft, maar mijn andere collega weet er ook al van, dus het zal niet lang "geheim" blijven. Maar als ze zelf ook al aan het solliciteren is, dan kan ik het gewoon prima zeggen natuurlijk. Mijn andere collega moet onder het mes en ligt er een tijd uit, dus het zal noodzaak worden om zsm iemand aan te nemen. Maar ja, allemaal niet mijn probleem, I know. Ik vertel het haar dinsdag wel. Ik zie haar straks even, maar dat is maar heel kort en zaterdag is het druk.
Jujubee schreef op 04-04-2026 om 07:16:
Nou, daar ben ik weer even. Ik heb een jobcoach gekregen via de gemeente, dus dat is fijn. Ik ken hem al, dus dat maakt het helemaal makkelijker. We hebben besloten dat ik wat anders ga zoeken. Ik kan wel blijven, maar er gaat hier niets veranderen, dus waarom zou ik? Ik trek alle veranderingen op het werk ook gewoon heel slecht en er is te veel waar ik stress van krijg. Zowel van de werkzaamheden als de werkdruk. Dus het is tijd om te gaan. Anders blijf ik te lang hangen in iets waar ik niet meer blij van word.
Ik heb ook al wat gevonden via de coach en heb volgende week een sollicitatiegesprek. Het is simpel werk, maar wel werk dat ik kan en ook ken, en er wordt daar wel rekening gehouden met mijn beperkingen. Dus we gaan het zien, ik ben wel benieuwd. Mijn manager moet ik het nog vertellen en dat vind ik wel lastig. Maar mijn collega zegt dat zij ook aan het solliciteren is, dus dat maakt het wel wat makkelijker. Ik wil gewoon open en eerlijk zijn dat ik hier niet lang meer zal blijven als alles goed gaat. Nu nog even de moed verzamelen.
Wat een goede en verstandig keuze!
Loezzie schreef op 04-04-2026 om 07:56:
[..]
Wat een goede en verstandig keuze!
Inderdaad, sluit ik me volledig bij aan!
Succes met je sollicitatiegesprek en hopelijk heb je snel een passende en fijne werkplek en kun je je huidige werk snel gedag zeggen 
Dank jullie wel! Ik heb morgen een gesprek om een uur. Videobellen. Dat vind ik altijd drie keer niks, maar ik ga er keihard voor. Ik wil echt deze baan.
Ik wil hier zsm weg. Als ze me aannemen, zit ik nog tot eind mei hier en dan ben ik lekker weg. Gaan jullie voor me duimen? Ik denk dat ik zeker wel geschikt ben. Ik heb dit soort werk vaker gedaan en ik kan goed open en enthousiast overkomen. Dus ik ga er gewoon voor, met een positieve instelling. Niets te verliezen toch?
Succes!
Klinkt goed Jujubee, ik gaan voor je duimen!
Heel veel succes. Ik duim voor je.
Thanks! Het komt vast helemaal goed. Ik vertel het straks aan mijn manager. Ben benieuwd hoe dat gaat. Ik hoef het niet te doen maar zoiets blijft hier toch niet lang geheim en ik ben graag gewoon open en eerlijk. Ik ben wel heel benieuwd of ze me vertelt dat zij ook aan het solliciteren is. 
Succes!