Hoe help ik mijn puber? (suicide, depressief)
Ik weet t namelijk niet meer.
Onze dochter van 14, ASS, is sinds vorig jaar enorm afgegleden. Ze ging naar de 2e mavo havo, van het speciaal voortgezet onderwijs.
Ze was altijd al stil, en rustig en teruggetrokken, maar we kregen al snel door dat dit anders was. Zo prikkelbaar, verdrietig.
Ergens begin dit jaar kwamen we erachter dat ze zichzelf snijdt.
We vonden bloederige handdoeken ed in de was. Ze was op school gezien. We hebben aan de bel getrokken bij onze ambulante begeleider. Maar dochter schoot op slot. Op de wachtlijst van de GGZ.
Ze heeft op school laten vallen dat ze plannen heeft om haar leven te beëindigen. Vlak daarna intake GGZ. Maar nu wachten tot ze aan de beurt is.
We proberen met haar te praten maar ze wil niks, ze is boos op ons dat ze naar de GGZ moest, dat we haar niet haar gang laten gaan. Dat ze geboren is, dat ze überhaupt bestaat.
Ondertussen zitten haar vader en ik vol vragen, hoe kunnen we haar helpen, wat kunnen we nog doen, of wat moeten we juist laten.
We gaan er eerlijk gezegd ook een beetje aan onderdoor nu.
Brachiosaurus schreef op 16-07-2026 om 15:04:
Pff dochter heeft nu vakantie. De eerste dag en het is al drama..
Ze is aan de pil, maar nu stopweek en ze is beroerd.
Hoofdpijn, misselijk, buikpijn. En ze blijft maar herhalen dat ze niet meer wil.
Ik vind dat echt heel moeilijk en ook wel een beetje vervelend, maar dat zal ik niet tegen haar zeggen, dat bewaar ik maar voor hier.
Maar goed ik weet niet zo goed meer hoe ik kan reageren.
Ze is natuurlijk geen stopweek, waarom slikt ze niet meer standaard door.
Pil doorslikken durft ze niet, ASS he, hoort niet. K heb t haar al een paar keer verteld, ze maakt het met sommige dingen zo moeilijk voor zichzelf, maar ja doet ze niet expres.
Roos ik snap dat wel en tegelijkertijd ook niet, hoe kan het niet mijn probleem zijn wanneer in mijn woonkamer een depressief kind zit, wat niet meer wil leven en stopt met eten.
Ik laat het zo veel mogelijk bij haar maar dat wil niet zeggen dat ik er niet van alles bij voel.
Uitjes die ze leuk vind, tja met dr vriendinnen wil ze heel soms afspreken, maar het kost haar zoveel energie, dat ze dat soms ook niet wil doen.
Vorige week ging ze zwemmen met school, en dan is ze 1,5 dag uitgeschakeld van de overprikkeling. Het is heel heftig voor haar.
Ik heb niet alles gelezen dus misschien is de tip al gegeven: ben je al lid van de NVA (Ned. Vereniging voor Autisme)? Ze hebben daar o.a. een advieslijn die je kunt bellen, maar ook verder veel informatie en kennis over ASS en de problemen waar je tegenaan kunt lopen als ASS-er en/of ouder/partner van een ASS-er. En ze hebben een website, wie weet kom je daar ook verder mee qua adviezen.
Sowieso veel sterkte en wijsheid gewenst , ik kan me jullie zorgen goed voorstellen!
Dank je, toevallig zijn we daar net lid van geworden idd!
Zal nog eens de website opzoeken.
Neemt ze medicatie tegen overprikkeling? Sommige personen met ASS raken minder overprikkeld met Ritalin/methylfenidaat, anderen met bv. Abilify/aripiprazol. Heeft ze een in ASS gespecialiseerde arts of psychiater?
Nee heeft ze gehad, maar vorig jaar mee gestopt. Ze wil nu absoluut geen medicijnen meer. Helaas, want ik zag dat het er beter mee ging.
We herhalen af en toe dat ze weer medicijnen kan nemen, maar ze wil het niet.
Er is dus ook geen arts meer betrokken, toen ze medicijnen kreeg ging ze naar de psychiater voor controle.
Dat lijkt me ontzettend moeilijk, Brachioraurus. Ik heb mijn zoon met ASS en ADHD wel "gewoon" meegenomen naar een gespecialiseerde arts, ik heb hem geen keuze gegeven. Ik laat hem niet doodgaan als er iets aan te doen is, net als bij een lichamelijke ziekte.
Hij kreeg toen Sertraline (hij nam al Ritalin) en daar voelt hij zich wel vele malen beter mee.
Ja dat vind ik wel een optie eigenlijk haha.
Dat heb ik ook tegen haar gezegd, ik ga je toch niet zo laten lijden als je er iets aan kunt doen zeg komop. Maar goed, dat ging over de ggz. Dat kan natuurlijk ook met een andere arts.
Bedankt voor dat inzicht. Ik ga overleggen met man morgen.
Je hebt dus wel een arts nodig die weet hoe hij/zij het overtuigend kan brengen naar iemand met ASS toe.
Brachiosaurus schreef op 16-07-2026 om 15:04:
Pff dochter heeft nu vakantie. De eerste dag en het is al drama..
Ze is aan de pil, maar nu stopweek en ze is beroerd.
Hoofdpijn, misselijk, buikpijn. En ze blijft maar herhalen dat ze niet meer wil.
Ik vind dat echt heel moeilijk en ook wel een beetje vervelend, maar dat zal ik niet tegen haar zeggen, dat bewaar ik maar voor hier.
Maar goed ik weet niet zo goed meer hoe ik kan reageren.
Beetje flauw je vorige reactie
Ik reageer hier op met dat ongesteld zijn en de klachten
Ik heb al eerder gereageerd met huisartsenpost bellen bij uithongeren
IMI-x2 schreef op 17-07-2026 om 14:30:
Je hebt dus wel een arts nodig die weet hoe hij/zij het overtuigend kan brengen naar iemand met ASS toe.
De meeste ggz instellingen kunnen dat .
Moeten dat kunnen 😊
Waarom is dat nou weer flauw?
Je zegt het is haar probleem, en ik reageer erop dat dat niet echt altijd zo werkt.
Maar goed ik zal je wel verkeerd begrijpen ofzo.
Brachiosaurus schreef op 10-07-2026 om 17:26:
We weten ook sinds kort pas eigenlijk dat dochter een zeer vertekend en laag zelfbeeld heeft, dat was nooit zo.
Ze vind zichzelf stom en niet de moeite waard. En dat kunnen wij wel zeggen dat dat wel zo is, maar ja wij zijn dr ouders.
Dat gedeelte is wel herkenbaar. Mijn moeder had mij altijd verteld dat liefde van ouders on onvoorwaardelijk is. Dat leidde tot 2 problemen:
- ik geloofde een klasgenoot niet die vertelde dat ze thuis mishandeld werd, want zoiets doen ouders niet. Helaas was het wel waar.
- op de middelbare school werd ik gepest, en vermeden. Waardoor ik het gevoel had dat niemand mij leuk vond. Behalve mijn ouders, maar die "moesten" van mij houden.
In mijn tijd op kamers verschoof mijn referentie kader flink.
Probeer het is, in een casual gesprek, tijdens het samen aardappel schillen of iets anders dat je gezellig samen doet, haar goede eigenschappen te benoemen. Niet te rechtstreeks, want dan gaat ze op haar achterste benen staan en dringt het niet door. Maar in een informeel gesprek over iets anders.