Tiener op z’n kamer
Ken je dat? De ene dag laat ik los, accepteer ik en geniet ik van die paar momenten per dag dat er leuk contact is met m’n puber (net 16).
De volgende dag maak ik me toch druk om het feit dat hij zoveel op z’n kamer is, vrijwel niks deelt over wat er in hem omgaat en zich afzondert.
‘Joh, laat los. Die van mij zit ook de hele dag boven, dat hoort erbij’. Dat hoor ik altijd om me heen. Vaak hoor ik dan ook dat die puber daarnaast toch van alles doet en onderneemt.
Mijn zoon heeft echter geen bijbaantje, geen sport of andere buiten de deur hobby en geen vriendengroep. Hij gaat naar school (wat goed gaat) en is thuis. Wat hem betreft een prima leven, hij lijkt ook lekker in z’n vel te zitten, is nog jong in gedrag en sociaal wat onhandig. Hij houdt het graag veilig en voorspelbaar en heeft geen behoefte aan iets anders. Zegt hij (ik denk dat dit te maken heeft met ‘angst voor het nieuwe’). Op z’n kamer doet hij schoolwerk, bouwt knikkerbanen en maakt daar edits van, kijkt filmpjes, heeft online contacten (die hij niet kent irl) en doet af en toe een game.
Ja, hij heeft een diagnose ass.
Af en toe neem ik hem mee om iets leuks te doen (bios, pretpark, oid) en dat vindt hij ook leuk, maar dat gebeurt zeker niet wekelijks.
Als ik het zo opschrijf, denk ik weer bij mezelf ‘accepteer dat dit het is en wees blij dat zoon zich oké lijkt te voelen, het fijn heeft op z’n kamer en naar school gaat’.
Toch zoek ik ook geruststelling ofzo. Dat het herkenbaar is. Of dat ik als ouder nog iets kan doen om hem te stimuleren iets buiten de deur te doen (wat ik al probeer en m’n zoon vindt dat heel irritant).
Ik kom er op omdat dit een weekend is zonder plan. Hij vindt het fijn en doet het liefst niks, behalve hangen. Ik krijg er jeuk van en trek m’n eigen plan.
Enige herkenning?
Mooi gezegd Ysenda
Klinkt helemaal geslaagd Kaas 
Volgens mij zouden jouw zoons ook nog wat gaan ondernemen in de tweede helft van het tussenjaar toch? Hebben ze al plannen?
En hoe voelt het nu dat ze straks bij vader gaan wonen?
Mvtj schreef op 02-07-2026 om 21:50:
Mooi gezegd Ysenda
Klinkt helemaal geslaagd Kaas
Volgens mij zouden jouw zoons ook nog wat gaan ondernemen in de tweede helft van het tussenjaar toch? Hebben ze al plannen?
En hoe voelt het nu dat ze straks bij vader gaan wonen?
In de tweede helft van het tussenjaar gaan ze bij hun vader wonen. En werken, hopelijk bij dezelfde werkgever als hier, maar dan in de vestiging aldaar. Zo willen ze alvast wennen aan de grote stad en hopelijk wat sociale contacten opdoen.
@Ysenda, dank voor je mooie woorden. We gaan het meemaken, ze zijn nu volop in ontwikkeling en ik zie daarin positieve groei. Mijn vertrouwen hebben ze.
Kaassoufflee schreef op 03-07-2026 om 14:23:
[..]
In de tweede helft van het tussenjaar gaan ze bij hun vader wonen. En werken, hopelijk bij dezelfde werkgever als hier, maar dan in de vestiging aldaar. Zo willen ze alvast wennen aan de grote stad en hopelijk wat sociale contacten opdoen.
@Ysenda, dank voor je mooie woorden. We gaan het meemaken, ze zijn nu volop in ontwikkeling en ik zie daarin positieve groei. Mijn vertrouwen hebben ze.
Rust doet vaak groeien. Wat fijn dat je vertrouwen hebt en ze dat meegeeft. Dat is zó belangrijk.
Hier inmiddels een week elastiekjes gedragen. De eerste dagen waren wel echt wennen, soms even flink chagrijnig of een paar tranen, maar ze heeft dapper doorgezet en zonder zichzelf pijn te doen. Dat was één moment wel even lastig, toen zei ze letterlijk 'ik wil mezelf nu slaan, maar dat mag niet'. Gelukkig hielp het wel om haar op schoot te nemen en druk te geven. Het geeft wel weer hoop voor de toekomt. Dat ze uiteindelijk wel over de drempel en door de weerstand heen komt. En dat tijd geven de sleutel is.
Ik word hier soms wat moedeloos van mijn "tieners op zolder". Maar niet te ver vooruit kijken.
Heeft iemand nog tips voor een jobcoach voor een volwassen ASSer? De meneer van de gemeente loopt niet erg hard, wat meer persoonlijke begeleiding en eventuuel ook in het contact met potentiele werkgevers zou wel welkom zijn. Mag ook commercieel, dat lijkt me best een goede investering.
Heeft iemand ervaring met de bedrijven die speciaal ASSers inzetten? Het komt op mij gauw wat meer HBO over, en dat niveau haalt de mijne niet...
Vanmiddag controle gehad bij de oogarts. Dochter haar ogen zijn stabiel gebleven, dus dat is mooi. Ze was ontspannen en werkte goed mee en deed zelfs gezellig tegen de oogarts. Toch fijn dat die beste man deze kant van haar ook weer eens meemaakt.
En in de wachtkamer was een ander kind verdrietig omdat hij geen bril wilde en toen heeft dochter dat jongetje getroost. 'Het is ook niet leuk, maar van alle stomme dingen valt het nog best mee'.
AnnaPollewop schreef op 08-07-2026 om 12:47:
Ik word hier soms wat moedeloos van mijn "tieners op zolder". Maar niet te ver vooruit kijken.
Heeft iemand nog tips voor een jobcoach voor een volwassen ASSer? De meneer van de gemeente loopt niet erg hard, wat meer persoonlijke begeleiding en eventuuel ook in het contact met potentiele werkgevers zou wel welkom zijn. Mag ook commercieel, dat lijkt me best een goede investering.
Heeft iemand ervaring met de bedrijven die speciaal ASSers inzetten? Het komt op mij gauw wat meer HBO over, en dat niveau haalt de mijne niet...
Ik ken alleen jobcoaches die via WMO worden gekoppeld aan de hulpvrager. Ook op niveau van onafgerond VSO.