Eet jij met stokjes 🥢?
Wij waren uit eten bij een sushirestaurant. Ik vraag er altijd bestek bij, want ik klungel altijd zo met de stokjes. Toevallig lukte het vanavond wel een paar keer, dus ik maak wel vorderingen 🥢
Peiling
Kun jij met stokjes eten?
Inmiddels kan ik het wel. Wat voor mij het beste werkt is één stokje stilhouden, het stokje dat op je hand rust en het andere bewegen. Overigens heb ik het omgedraaide ook eens gehad toen ik ging lunchen met een Chinese stagiaire. Die bestelde een broodje in een café en kreeg sla etc. bij. Hij vond het echt lastig om dat met bestek te eten, want hij was juist gewend om met stokjes te eten.
MMcGonagall schreef op 21-06-2026 om 23:48:
[..]
Kwestie van beschaving of algemene ontwikkeling. Wel zo fijn om (buiten de deur) dingen te kunnen zoals het hoort.
Ik hoef buiten de deur ook nooit met stokjes te eten. Dus zie het nut er nog steeds niet van in.
rionyriony schreef op 22-06-2026 om 10:10:
[..]
Nou ik lach Japanners die hier zijn nooit uit; waarom zij bezoekers uit andere landen wel? Lijkt me iets wat niet gebeurt. Maar waar onzekere mensen wel bang voor kunnen zijn.
Maar ik kan me inderdaad herinneren dat we toen we als kind voor het eerst in Italië kwamen, we bijzonder veel aandacht hadden voor de "correcte" manier van spaghetti Bolognese eten.
Kan je nagaan: Spaghetti Bolognese is geen origineel Italiaans gerecht. Maar speciaal voor buitenlanders. Dat je dan ook best wel op je eigen manier mag eten. In stukjes hakken is prima als je maar betaalt.
Mijn partner en ik waren eens uitgenodigd bij een Chinese collega die familieleden uit China op bezoek had. Mijn partner liep te worstelen met zijn stokjes, en kreeg toen, onder luid gejoel van de aanwezige Chinezen, een paar kinderstokjes uitgereikt die met een scharnierend uiteinde aan elkaar zaten. Nadien gingen we gezelschapsspelletjes doen en werden er ook de hele tijd mensen uitgelachen. Ik weet niet of dat gebruikelijk is voor de volksaard, maar in ieder geval in die familie 
Bellebelle schreef op 22-06-2026 om 13:02:
Inmiddels kan ik het wel. Wat voor mij het beste werkt is één stokje stilhouden, het stokje dat op je hand rust en het andere bewegen. Overigens heb ik het omgedraaide ook eens gehad toen ik ging lunchen met een Chinese stagiaire. Die bestelde een broodje in een café en kreeg sla etc. bij. Hij vond het echt lastig om dat met bestek te eten, want hij was juist gewend om met stokjes te eten.
Jouw manier is de juiste.
Het onderste stokje ligt aan 1 kant stil op het stukje huid tussen duim en wijsvinger en aan de andere kant op het bovenste kootje van je middelvinger. Het bovenste stokje beweegt en stuur je met duim en wijsvinger.
Van Japanners weet ik dat ze heel hard discrimineren. Sommige zaken kom je niet eens binnen als toerist, alleen als ik in gezelschap was van een Japanse begeleider. Dat slurpen is iets wat ze aanmoedigen, -beschaafd slurpen- en ik moet zeggen dat de smaak hierdoor intenser wordt. Overigens vonden de Japanners die ik ontmoette, de Chinezen écht ‘varkens’ en vinden ze blanke/Europese mensen ‘stinken’. Erg leuk als je moet trainen in een warme dojo en ze vinden jou stinken. Not. Wat door het voedsel kwam, want na een paar weken op een Japans dieet, vonden ze mij niet meer stinken. Je krijgt trouwens ook simpelweg een oorvijg van een sensei als je iets ‘doms’ doet, ik kon er niet aan wennen. En buigen kun je ook helemaal verkeerd doen. Eetstokjes oppakken en neerleggen ook, en hoe je je theekom en rijstkom vasthoudt. Man man man wat ben ik daar bekritiseerd en bespot.
BlairW schreef op 22-06-2026 om 13:24:
[..]
Ik hoef buiten de deur ook nooit met stokjes te eten. Dus zie het nut er nog steeds niet van in.
Ik ook niet maar dan zal ik ook wel niet beschaafd en onderontwikkeld zijn. Ben voor erger uitgemaakt dus boeien 
Indo met Chinees-Javaanse oma meldt zich.
Eten met stokjes was gewoon een onderdeel van mijn opvoeding.
Zoon kan het wel, die bestudeert iets één keer en hij doet het, mijn man kan het nog steeds niet.
Zoon kan zelfs twirlen met een baton, afgekeken bij een klasgenootje op de basisschool.
Dolfje schreef op 22-06-2026 om 15:56:
[..]
Ik ook niet maar dan zal ik ook wel niet beschaafd en onderontwikkeld zijn. Ben voor erger uitgemaakt dus boeien
Ach, het wordt gezegd door iemand die me verder niet kent en op basis van het niet kunnen eten met stokjes. Als je dan al onderontwikkeld en niet beschaafd bent, kan ik die persoon niet serieus nemen hoor 😁
Kan mijn niet schelen wie zijn eten op welke manier naar binnen werkt. Wel graag op een manier die er smakelijk uit ziet voor degenen die er bij zitten.
Had heel vroeger een collega daar wilde je echt niet tegenover zitten. Propte grote stukken naar binnen, meestal viel er nog wat terug op zijn bord, als hij al een bord gepakt had. Meestal vrat hij uit een zakje.
Dewi-Sri2 schreef op 22-06-2026 om 09:36:
[..]
In Indonesië eet het overgrote merendeel van de bevolking met de hand, en daar is absoluut geen gegraai bij. Met de rechterhand maak je een balletje van het eten en met je duim schuif je dat balletje je mond in. Ik vind dat een fraaier gezicht dan iemand die met zijn arm om zijn bord geklemd en zijn hoofd boven zijn bord zijn stamppot naar binnen zit te schuiven.
Mijn nichtjes hebben een scheut Indonesisch, ik niet, maar toch eet ik graag met mijn handen. En dat kan inderdaad best netjes. Om die laatste zin moest ik heel erg lachen, want ik kende heullllll vroeger iemand die zo at. Kwam uit een boerengezin met heel veel kinderen, waar je vooral snel moest eten en je eten diende te beschermen tegen je grote broers want die gingen anders van jouw bord verder. Alles werd met de pollepel opgeschept en die werd ook gebruik om meppen mee uit te delen aan tafel. Eerst soep in een diep bord, dan stamppot, dan vla -alles in hetzelfde bord en je moest maar likken als je het schoon wilde tussendoor. Dan weer het land op! Hij heeft later echt moeten leren hoe je beschaafd eet, maar de eetsnelheid is er nooit meer uitgegaan.
Herkenbaar, mijn man komt ook van de boerderij en heeft een aantal broers. 😄
Mijn toetje wil ik wel in een nieuw bakje. Soep en daarna warm eten in één bord, prima, scheelt weer afwas, maar vla met aardappelrestjes...
Toen we een collega 'met afstand tot de arbeidsmarkt' kregen (een absolute topper) hebben we hem qua restaurants echt heropgevoed. Je kon hem niet met goed fatsoen meenemen naar een restaurant.
Hij eet nu niet meer wat een ander op het bord heeft laten liggen, maar hij mag de schalen leegmaken.