Waar heb jij je vandaag aan geërgerd? - deel 2

Roos57 schreef op 20-04-2026 om 14:38:

zijn wij ook allemaal 50 ers ? 🙃

49 

Bij mij gaat het gevoel wel weg wanneer ik ga wandelen of fietsen of schoonmaken. Maar soms wil ik gewoon op de bank zitten en niks doen.

Wieder schreef op 20-04-2026 om 13:42:

En verder erger ik me aan mijn nieuwe bril die ik met alle ervaringen uit het verleden uitgezocht heb zodat dit de perfecte bril zou moeten zijn. Ik heb -8,5 en -6, dus dikke glazen. Die moeten dus in een kunststof montuur want ze krijgen ze met de beste wil van de wereld niet dun genoeg geslepen voor een mooi metalen modelletje. Zeker dat ene glas, dat steekt veel verder uit het montuur dan het andere, da's geen gezicht. Maar kunststof modellen passen mij niet goed. Ik heb een lage neusbrug en heb daarom van die neusvleugeltjes nodig die doorgaans alleen in een metalen montuur zitten. Maar ik heb nu al twee keer achter elkaar keuze uit één model van kunststof mét neusvleugeltjes. Dat komt op zich best goed uit, want ik kan nooit kiezen dus dat hoeft niet als er geen keus is!

Het vorige model dat ik had zat prima, dus ik had alle vertrouwen in deze bril. Maar bij dit model zijn de neusvleugels wat lager geplaatst en van een hard, glad materiaal, waardoor de bril steeds omlaag glijdt en dan net onder waar mijn neusbot eindigt en de neusvleugels (de mijne, niet die van de bril) beginnen, blijft hangen. Daardoor heb ik de hele tijd het gevoel van een verstopte neus want die bril knijpt mijn neus een tikkie dicht. En ik loop de hele tijd te hijsen, wat bij een gewone kunststof bril ook het geval is en wat ik dus dacht te voorkomen met dit model.

Kon dit verhaal korter? Vast. Maar het irriteert me en ik moest het even kwijt 🤓

Kan vast langer, althans ik zou daar geen moeite mee hebben  

Ik zou er wel mee teruggaan, als jij hebt aangegeven dat je hetzelfde montuur wilt ivm de door jou aangegeven problemen.

Yumi schreef op 20-04-2026 om 15:07:

[..]

Kan vast langer, althans ik zou daar geen moeite mee hebben

Ik zou er wel mee teruggaan, als jij hebt aangegeven dat je hetzelfde montuur wilt ivm de door jou aangegeven problemen.

Ja, is wel een goed idee. Ik heb alleen altijd een hekel aan naar de opticiën gaan omdat dat altijd een godsgruwelijke eeuwigheid duurt. Maar toch maar even doen ja. Over het algemeen ben ik zeer tevreden met mijn neus, maar een iets prominenter exemplaar was briltechnisch gezien handiger. En ik blijk geen lenzenmens, anders was dat nog een oplossing. Dus ik ga van het weekend maar even moed verzamelen om te gaan stasn wachten in de brillenwinkel!

Hier ook 51... Met 3 puntjes inderdaad.

Ik erger me dat ik me vandaag ziek heb moeten melden terwijl ik gisteren zo'n goede voornemens had. Zou halve dag werken, sporten en strijken en goed aan de werkweek beginnen. Voel me, op barstende koppijn en doodmoe  na, nu redelijk.

Mezelf. 
Zoon eet niet mee, dus we kunnen vroeg eten en ik besluit iets te maken waar zoon niet zo van houdt en wij wel. Planning half zes eten op tafel. Man belt vergadering was uitgelopen dus komt wat later. Zou bellen als hij een half uur van huis was. Vergeten. Toen was ik nog een boodschap vergeten. Toen was de oven niet goed warm want verkeerde temperatuur ingesteld. Lang verhaal kort, we kunnen over een kwartier aan tafel. 

Bailey26 schreef op 20-04-2026 om 10:16:

Ik heb last van onrust/zenuwachtig gevoel in mijn lichaam. En ik weet niet waarom. Heel vervelend want ik kom zo ook niet tot werken.

ik heb dat ook wel is, voor mij betekend het een voorgevoel dat er iets ''naars'' of ongemakkelijk gaat gebeuren.

OT, ik heb soms een beetje last van hartkloppinging door de zwangerschap, en mijn moeder gaf me de tip om ''gedroogde'' abrikozen te eten.. echter ik hou absoluut niet van gedroogd fruit vooral rozijnen,pruimen enz.

helaas voor mij was vriend erbij aka de pregnancypolice dus waar komt hij mee aanzetten net..... abrikozen 

Roos57 schreef op 20-04-2026 om 14:38:

zijn wij ook allemaal 50 ers ? 🙃

Bijna 48 en de tranen schieten nu alweer in mijn ogen. Er zijn al zoveel lieve familieleden overleden en vroeger komt nooit weer en straks zijn de kinderen het huis uit en.....😫

Roos57 schreef op 20-04-2026 om 14:38:

zijn wij ook allemaal 50 ers ? 🙃

Ik ben dertiger en ik heb het ook. Nog een oma levend van de 4, daarna ben ik nooit geen kleinkind meer en zijn mijn ouders de volgende op de chopping board des levens. 🥺

Mick87 schreef op 20-04-2026 om 23:00:

[..]

Ik 39. En had de laatste dagen ook een vreemd gevoel. Inderdaad zenuwen, onrust, melancholisch alles. Ik word binnen een jaar 40. En toen moest ik weer aan mijn broer denken die maar 38 werd. En dat mijn moeder bijna 70 is. En kreeg ineens allemaal gedachten als: moet ik niet een andere baan ? Wat is het leven eigenlijk zinloos en wat gaat de tijd snel etc. Vanavond bij een vriendin geweest en lekker gekeuveld etc. En nu voel ik me wel wat beter.

Hou op schei uit, soms vervloek ik de bewustzijn van het mensenbrein en kijk ik jaloers naar mijn konijn die lekker met oogjes op standje “brandt licht maar niemand thuis” hooi zit te eten.

Bailey26 schreef op 20-04-2026 om 10:16:

Ik heb last van onrust/zenuwachtig gevoel in mijn lichaam. En ik weet niet waarom. Heel vervelend want ik kom zo ook niet tot werken.

Voor veel mensen dus herkenbaar.

Ik ben trouwens 35 dus voor mij heeft het niks met de overgang te maken. Maar het kan wel heel goed hormonaal zijn. Merk dat ik al tijden uit balans ben. Maar echt dat hele vervelende gevoel ( met af en toe een hoge hartslag) heb ik lang niet meer gehad. Misschien omdat er iets meer rust ontstaat dat het ruimte krijgt ofzo. Geen idee maar ik hoop dat het snel weer weg is.

Rockstar schreef op 20-04-2026 om 21:36:

[..]

Ik ben dertiger en ik heb het ook. Nog een oma levend van de 4, daarna ben ik nooit geen kleinkind meer en zijn mijn ouders de volgende op de chopping board des levens. 🥺

Hier nog een (bijna 39). Vannacht weer slecht geslapen door dat onrustige gevoel. Kan ook komen omdat ik nog hyper was na mijn goede sollicitatiegesprek gisteren (ik heb de baan gekregen, joepie!) maar ik ben al weken onrustig. Nu ben ik dat van nature ook wel hoor en ik moet ook ongesteld worden, dat helpt ook niet mee. En ik heb mijn leenhond nog steeds in huis en dat begint ook wat veel te worden na vier en een halve week. Ik heb veel behoefte aan een leeg huis. Maar ja, ik doe het met liefde voor zijn baasje die met haar nieuwe heup zit. Maar voor een loner als ik is het wel pittig om iemand constant om je heen te hebben. En dat wandelen komt je ook je neus uit, zeker als je een hekel hebt aan buiten zijn.   

Maar goed, het is wat het is. Nog een week of twee, dan ben ik weer alleen. Maar dat gevoel van: wat heeft het leven nou eigenlijk voor nut? En zeker mijn eigen leven, dat herken ik heel sterk. Maar dat heb ik altijd wel gehad eigenlijk.

Jujubee schreef op 21-04-2026 om 07:54:

[..]

Hier nog een (bijna 39). Vannacht weer slecht geslapen door dat onrustige gevoel. Kan ook komen omdat ik nog hyper was na mijn goede sollicitatiegesprek gisteren (ik heb de baan gekregen, joepie!) maar ik ben al weken onrustig. Nu ben ik dat van nature ook wel hoor en ik moet ook ongesteld worden, dat helpt ook niet mee. En ik heb mijn leenhond nog steeds in huis en dat begint ook wat veel te worden na vier en een halve week. Ik heb veel behoefte aan een leeg huis. Maar ja, ik doe het met liefde voor zijn baasje die met haar nieuwe heup zit. Maar voor een loner als ik is het wel pittig om iemand constant om je heen te hebben. En dat wandelen komt je ook je neus uit, zeker als je een hekel hebt aan buiten zijn.

Maar goed, het is wat het is. Nog een week of twee, dan ben ik weer alleen. Maar dat gevoel van: wat heeft het leven nou eigenlijk voor nut? En zeker mijn eigen leven, dat herken ik heel sterk. Maar dat heb ik altijd wel gehad eigenlijk.

Gefeliciteerd met je nieuwe baan! 

En wat heeft het leven eigenlijk voor nut? Die discussie heb ik jaren terug gehad met iemand. Het leven heeft voor mij geen nut, het doet er voor het geheel der dingen helemaal niks toe of ik er ben of niet. Mijn gesprekspartner vond dat een heel trieste gedachtengang terwijl het mij juist een gevoel van lichtheid en vrijheid geeft. Het is allemaal niet mijn verantwoordelijkheid. Als ik er nou voor zorg dat ik een beetje prettig in de omgang ben voor mijn omgeving en dat we het allemaal een beetje leuk en leefbaar houden met elkaar, dan is dat voldoende. Ik kan de wereldproblematiek niet oplossen en heb verdomd weinig invloed op het lot. Best rustgevend, dat ik dat allemaal niet hoef te doen. Dan kan ik gewoon een boek pakken en niemand lastig vallen en dan is het eigenlijk al voldoende 😉