Dochter heeft tante niet uitgenodigd voor haar bruiloft
Mijn dochter gaat binnenkort trouwen. En bijna iedereen in de familie is uitgenodigd (zelfs mijn broer die ik hooguit een paar keer per jaar spreek) op één tante (zus van man) na. Mijn man heeft 2 zussen en daar is hij erg close mee. Ze zien elkaar minstens 1 keer per week en kerst wordt ook altijd met de drie gezinnen gevierd. Nu is dus 1 van die zussen niet uitgenodigd. Dat is niet in goede aarde gevallen.
Wij dachten eerst dat het een financiële reden had en wilde graag bijspringen als dat het geval was, maar volgens dochter had ze gewoon geen band met die tante. Wat ik erg raar vind want mijn broer is ook uitgenodigd en die heeft mijn dochter in 5 jaar niet gezien. De tante in kwestie heeft mijn dochter ook opgebeld of ze misschien boos op haar was, maar dat was niet het geval.
De tante is dus diep beledigd en de andere zus wil nu uit solidariteit ook niet op de bruiloft komen. Mijn man zit in zak en as en is erg verdrietig hierover. Hij wil gewoon zijn zussen op zijn dochters bruiloft hebben. Dit weekend is het geëscaleerd. De tante die niet uitgenodigd is, heeft een appje naar ons gestuurd dat ze haar verjaardag wat ze over 3 weken wilde vieren cancelled omdat ze zich niet gewaardeerd voelt door de familie.
Ik weet niet wat ik hiermee moet. Dochter is volwassen en mag natuurlijk zelf bepalen wie wel en wie niet komt, maar die keuze brengt zoveel drama en verdriet met zich mee. Heeft iemand advies hiervoor?
felija schreef op 23-05-2026 om 21:34:
[..]
Ik zou als moeder na jarenlange ervaring vertrouwen hebben in mijn dochter en beseffen dat dat niet zomaar uit de lucht komt vallen. Ik zou me zeker niet, zoals to, aansluiten bij die twee tantes die erover blijven zeiken tegen mijn man, hun broer. Onvolwassen gedrag.
Uit dit topic blijkt ook weer dat als je een grote dominante bek opzet en samen met je zus verontwaardigd blijft janken tegen je broer, terwijl de beste man er ook niks aan kan doen, dat zijn dochter mag bepalen wie er op haar bruiloft komt, iedereen uit angst voor gedoe als een knipmes buigt voor het manipulerende,.dominante familielid, de tante dus. Wil je er tegenin gaan, dan komt daar geheid gezeik van, blijkt wel weer.
Helemaal eens.
Het gedrag volgend op de niet-uitnodiging toont dat dochter wat mij betreft groot gelijk heeft.
Vooral dat 2 tegen 1 tegen vader laat zien wat er gebeurt als je niet langer bang bent voor de reactie.
En daar komt nog bij dat tantes veel meer aanwezig waren in het leven van dochter dan de gemiddelde tantes/ooms, dus ze heeft daar jarenlang mee te maken gehad.
BeesAreCool schreef op 24-05-2026 om 11:48:
[..]
En daar komt nog bij dat tantes veel meer aanwezig waren in het leven van dochter dan de gemiddelde tantes/ooms, dus ze heeft daar jarenlang mee te maken gehad.
Dit vind ik een goed inzicht! Kennelijk heeft dochter dus via haar vader veel met tante te maken gehad. Wekelijkse afspraken van vader, waarschijnlijk alle verjaardagen en feestjes. Je zou zeggen dat dan wel duidelijk wordt of er een klik is, ook al zie je elkaar wat minder vaak als de kinderen volwassen zijn.
Duckie, je zegt dat dochter haar schouders erover ophaalt. Maar wat zegt ze er letterlijk over?
Kersje schreef op 21-05-2026 om 11:31:
[..]
Dus dochter komt ook al heel haar leven kerst vieren bij desbetreffende tante? Heeft dochter dan nooit een opmerking gemaakt over tante als het weer bij haar thuis werd gevierd, dat ze dat bijv nooit zo gezellig vond oid? Misschien is het je nooit opgevallen, maar kun je nav haar besluit, deze tante als enige niet uit te nodigen, iets herinneren?
Duckie73, zou je mijn vraag nog kunnen beantwoorden? Want als dochter vanaf geboorte t/m afgelopen december Kerst samen heeft gevierd, dan zal ze daar, gezien haar directheid, toch ooit weleens eerder een opmerking over gemaakt hebben (lijkt mij)?
Miepjecody schreef op 23-05-2026 om 21:19:
[..]
Ja zeker blijven ze op de 1e plaats
Hoezo zie je ze niet zoveel meer als ze volwassen zijn?
Zeker als je niet bij elkaar in de buurt woont (want dan kun je elkaar tussendoor makkelijk tegenkomen) verandert er veel en zie je elkaar minder. Volwassen kinderen bouwen - als het goed is - een eigen bestaan op, een vriendenkring, sociaal netwerk. Ze werken en zijn de hele week bezig. Een weekend is zo voorbij - en dan zijn (als je gezond bent) ouders niet de eersten op het afsprakenlijstje. Is mijn ervaring met dertigers/begin veertigers.
Euphoria schreef op 23-05-2026 om 20:22:
[..]
Poeh, ik schrik van jouw kijk. Ik ben vrouw, maar ook mijn man stelt ons kind boven alles. Dat vinden wij hartstikke normaal.
Ja maar doet je kind dat ook bij jou? Kinderen worden volwassen, hebben hun eigen leven en eigen sores, ik hoor zat mensen die zeggen dat ze de volwassen kinderen bijna nooit zien. Je broers en zussen zijn er dan nog steeds.
Nick90 schreef op 24-05-2026 om 15:44:
[..]
Ja maar doet je kind dat ook bij jou? Kinderen worden volwassen, hebben hun eigen leven en eigen sores, ik hoor zat mensen die zeggen dat ze de volwassen kinderen bijna nooit zien. Je broers en zussen zijn er dan nog steeds.
En toch staat ons kind op eerste plaats.
Nick90 schreef op 24-05-2026 om 15:44:
[..]
Ja maar doet je kind dat ook bij jou? Kinderen worden volwassen, hebben hun eigen leven en eigen sores, ik hoor zat mensen die zeggen dat ze de volwassen kinderen bijna nooit zien. Je broers en zussen zijn er dan nog steeds.
Maar vetgedrukte is toch in veel gevallen ook niet vanzelfsprekend?
Nick90 schreef op 24-05-2026 om 15:44:
[..]
Ja maar doet je kind dat ook bij jou? Kinderen worden volwassen, hebben hun eigen leven en eigen sores, ik hoor zat mensen die zeggen dat ze de volwassen kinderen bijna nooit zien. Je broers en zussen zijn er dan nog steeds.
Dat doet er toch niet toe? Mijn kinderen staan bij mij op de eerste plaats. Los van op welke plaats zij mij zetten. Natuurlijk word ik steeds minder belangrijk in hun leven. Maar zij blijven heel belangrijk in mijn leven.
Maar ik doe eigenlijk niet zo actief in 'plaatsen'. Als mijn oom onenigheid heeft met mijn broer of mijn oma met mijn neef oid dan ga ik me niet afvragen wie hoger geplaatst is. Als zij onenigheid hebben over een feestje waar ze de ander niet voor hebben uitgenodigd dan gaat mij dat verder niet aan. Dan zal het zijn "goh, jammer, ik had het leuk gevonden als je er was". Of "goh, jammer, ik wist niet dat je dat zo voelde. Ik had het leuk gevonden als ze er was, maar goed, jouw keus" Maar dan ga ik niet oma steunen omdat die 'hoger' geplaatst is of neef steunen omdat die 'hoger' staat.
Kersje schreef op 24-05-2026 om 13:37:
[..]
Duckie73, zou je mijn vraag nog kunnen beantwoorden? Want als dochter vanaf geboorte t/m afgelopen december Kerst samen heeft gevierd, dan zal ze daar, gezien haar directheid, toch ooit weleens eerder een opmerking over gemaakt hebben (lijkt mij)?
Niet dat ik weet. Ze heeft niet echt commentaar op die tante gehad. Daarom ben ik ook zo verbaasd dat ze niet is uitgenodigd en die andere weer wel. Mijn schoonzussen lijken qua karakter erg op elkaar. Het zou gewoon het beste zijn als ze beide niet uitgenodigd waren. Ik denk dat de drama dan een stuk minder zou zijn.
Mijn dochter zei toen ik haar vertelde over de tante iets van ´´ach zo is het leven´´ en ´´en ze komt er wel weer bovenop´´. Dus daar kan ik ook niets mee.
anomarie schreef op 24-05-2026 om 10:23:
er zitten volgens mij meerdere dilemma’s onder dit verhaal
* heeft degene die organiseert, als enige invloed op de gastenlijst?
* hoe verhouden persoonlijke voorkeuren van de organisatoren ten opzichte van sociale normen?
* welke sociale normen worden verwacht van de omgeving.
volgens mij is het geen of/of situatie en omdat wij niet de situatie volledig kennen, kunnen we over de situatie geen mening vormen, zonder in te vullen vanuit ons eigen perspectief. Wel kunnen we een algemene mening vormen.
Ik vind dus dat de organisator uiteindelijk beslist maar zich wel heeft te verhouden tot sociale normen. Dat houdt in dat je bewust bent van de impact van je keuze en geen mensen bewust buiten sluit. En soms dus ook je eigen gewin ten koste moet laten gaan voor een groter belang. Als omgeving mag je teleurgesteld zijn. Tegelijkertijd is de verhouding tov de ander ook meteen duidelijk en heb je daartoe te verhouden. Je kan niet de beste vriend van de hele wereld zijn.
het lijkt mij voor to een lastig dilemma; je wil gewoon genieten van een feest, wil het liefst de goede vrede bewaren en nu vechten de mensen die je het meest lief hebt, elkaar de tent uit. En dat het familie is, maakt het nog eens extra beladen. Als het 2 goede vrienden van vader waren geweest waarvan de 1 wel is uitgenodigd en de ander niet, was het verhaal weer anders geweest.
Als het uitnodigen van mensen op een bruiloft al helemaal geanalyseerd moet worden waar zijn we dan in hemelsnaam mee bezig?
Wilgenkatje- schreef op 24-05-2026 om 15:08:
[..]
Zeker als je niet bij elkaar in de buurt woont (want dan kun je elkaar tussendoor makkelijk tegenkomen) verandert er veel en zie je elkaar minder. Volwassen kinderen bouwen - als het goed is - een eigen bestaan op, een vriendenkring, sociaal netwerk. Ze werken en zijn de hele week bezig. Een weekend is zo voorbij - en dan zijn (als je gezond bent) ouders niet de eersten op het afsprakenlijstje. Is mijn ervaring met dertigers/begin veertigers.
Ja weet ik, heb ook 1 zoon verder weg , maar ik haal nog een andere mening uit die post, namelijk dat je kinderen dan " minder belangrijk zijn" dan ooms en tantes en dat je daarom de banden goed moet houden
Maar dat is mijn interpretatie van Nick hoor
Nick90 schreef op 24-05-2026 om 15:44:
[..]
Ja maar doet je kind dat ook bij jou? Kinderen worden volwassen, hebben hun eigen leven en eigen sores, ik hoor zat mensen die zeggen dat ze de volwassen kinderen bijna nooit zien. Je broers en zussen zijn er dan nog steeds.
Dit is precies wat ik in mijn vorige reactie bedoel maar had deze nog niet gelezen.
Ik vind dit heel appart
Natuurlijk staat mijn dochter op nummer 1. Maar ik zie de schoonzussen vaker omdat ze dichter in de buurt komen en mijn man gaat er wekelijks mee om. Dan moet die relatie natuurlijk ook goed zitten.
Duckie73 schreef op 24-05-2026 om 16:45:
Natuurlijk staat mijn dochter op nummer 1. Maar ik zie de schoonzussen vaker omdat ze dichter in de buurt komen en mijn man gaat er wekelijks mee om. Dan moet die relatie natuurlijk ook goed zitten.
Maar dat is dochters verantwoordelijkheid niet.
Nick90 schreef op 24-05-2026 om 15:44:
[..]
Ja maar doet je kind dat ook bij jou? Kinderen worden volwassen, hebben hun eigen leven en eigen sores, ik hoor zat mensen die zeggen dat ze de volwassen kinderen bijna nooit zien. Je broers en zussen zijn er dan nog steeds.
Mijn kinderen hebben een druk sociaal leven, toch zie ik ze 1 tot 2 keer per week, daarnaast appen we regelmatig. Moet er wel bij vermelden dat we bij elkaar in de buurt wonen. Zussen zijn overleden en broers, heb ik misschien nog ergens, maar weet niet eens waar ze wonen.